(۵۹۲۲) سوال: در این آیه‌‌: {إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ}[النور: ۵۳]: (بی‌‌گمان کسانی که زنان پاکدامن بی خبر (از هرگونه بدکاری و) مؤمن را متهم (به زنا) می‌‌سازند، در دنیا و آخرت لعنت شده‌‌اند) خواندم هر کسی که به همسر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم تهمت زنا بزند توبه ندارد، آیا باب توبه هرگاه بنده بخواهد توبه کند باز نیست؟ لطفا ما را پیرامون این سؤال راهنمایی کنید.

جواب:

واضح بوده که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در قرآن می‌‌فرماید: {قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ}[الزمر: ۵۳]: ((ای پیامبر! از جانب من) بگو: ‌ای بندگان من که بر خود اسراف (و ستم) کرده‌‌اید! از رحمت الله نا امید نشوید همانا الله همه‌‌ی گناهان را می‌‌بخشد یقیناً او بسیار آمرزنده‌‌ی مهربان است) همچنین می‌‌فرماید: {إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ فَأُولَٰئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا}[النساء: ۱۷]: (جز این نیست که (پذیرش) توبه از سوی الله برای کسانی است که از روی جهالت و نادانی کار بدی انجام می‌‌دهند سپس به زودی توبه می‌‌کنند؛ این‌‌ها هستند که الله توبه‌‌ی آن‌‌ها را می‌‌پذیرد و الله دانای حکیم است) همچنین می‌‌فرماید: {وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ يَلْقَ أَثَامًا * يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا * إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَٰئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا}[الفرقان: ۶۸-۷۰]: (و کسانی که با الله معبود دیگر را نمی‌‌خوانند و نفسی را که الله (کشتنش را) حرام کرده، جز به حق نمی‌‌کشند و زنا نمی‌‌کنند و هر کس چنین کند مجازات گناه (خود) را خواه دید * عذاب او در روز قیامت مضاعف می‌‌گردد و با خواری (و ذلت) در آن جاودان خواهد ماند * مگر کسی که توبه کند و ایمان آورد و عمل صالح انجام دهد؛ این‌‌ها هستند که الله بدی‌‌هایشان را به نیکی‌‌ها مبدل می‌‌کند و الله آمرزنده‌‌ی مهربان است) همچنین می‌‌فرماید: {وَالَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً وَلَا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَدًا ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ * إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ وَأَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ}[النور: ۴-۵]: (و کسانی که زنان پاکدامن را (به زنا) متهم می‌‌کنند سپس چهار شاهد نمی‌‌آورند، آن‌‌ها را هشتاد تازیانه بزنید و هرگز شهادتشان را نپذیرید و این‌‌ها  فاسق‌‌اند * مگر کسانی که بعد از آن توبه کردند و (اعمال خود را) اصلاح (و جبران) نمودند پس بی گمان الله آمرزنده‌ی مهربان است) بنابراین الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بیان نمود که توبه حتی در تهمت به زنان پاکدامن به زنا تأثیر دارد.

آنچه سؤال کننده از برخی از علما ذکر نمود که هر کسی همسران رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم را به زنا متهم سازد، توبه‌‌اش پذیرفته نمی‌‌شود منظور آن‌‌ها این است که کشتن از آن‌‌ها برداشته نمی‌‌شود؛ زیرا هرکسی که به زنان رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم یا یکی از آن‌‌ها تهمت زنا بزند چه عایشه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا باشد و چه غیر از او، آن شخص کافر و مرتد است هر چند که نماز بخواند و روزه بگیرد یا حج و عمره انجام دهد؛ چون اگر به همسران رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم تهمت بزند، بدون شک زن زناکار، خبیث بوده و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ   می‌‌فرماید: {الْخَبِيثَاتُ لِلْخَبِيثِينَ وَالْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثَاتِ}[النور: ۲۶]: (زنان ناپاک از آن مردان نا پاک‌‌اند و مردان ناپاک (نیز) برای زنان ناپاک هستند) و اگر ناپاک باشد و شوهرش رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم باشد، لازمه‌‌ی آن این است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم -دور از او و هرگز این‌‌گونه نیست- ناپاک است! بنابراین تهمت یکی از امهات المؤمنین کفر و ارتداد از دین است. لذا هرگاه انسان توبه کند الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه‌‌ی او را قبول می‌‌کند اما واجب بوده که برای انتقام گرفتن به خاطر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم کشته شود زیرا امکان ندارد که انسان مؤمن راضی باشد که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم شوهر زنان ناپاک باشد -پناه بر الله-، لذا حق داریم که او را بکشیم چون این حق رسول ما صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بوده و نمی‌‌دانیم که او بخشیده است یا خیر؟

خلاصه اینکه کسانی که گفتند: هرکسی به همسران رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم تهمت بزند، توبه ندارد منظور آن‌‌ها این بوده که قتل از او برداشته نمی‌‌شود و منظور این نیست که بخشیده نمی‌‌شود؛ زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه‌‌ی هر توبه کننده را می‌‌پذیرد و اگر می‌‌خواهی بدانی که تهمت زنا زدن به یکی از همسران رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم چقدر شنیع است، بنگر که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ چه چیزی را در مورد کسانی که تهمت زدند، از آیات بزرگ که مانند صاعقه بر تهمت زنندگان بوده نازل کرده است، به فرموده‌‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نگاه کن: {وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِندَ اللَّهِ عَظِيمٌ}[النور: ۱۵]: (و آن را سهل (و کوچک) می‌‌پنداشتید در حالی که آن نزد الله بسیار بزرگ است) برای تو آشکار می‌‌گردد که تهمت زدن به یکی از همسران رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم چقدر شنیع است؛ بنابراین از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌‌خواهیم که زبان هرکسی را که به یکی از همسران رسول الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ تهمت زنا بزند را قطع کند و اینکه بر او، آن کسی که حد را اجرا می‌‌کند چیره سازد و او بر همه چیز قادر است.