(۵۶۷۱) حجاب و رعایت حدود شرعی در خانواده

(۵۶۷۱) سوال: من جوانی در ابتدای عمرم هستم، الله مرا توفیق داد که نیمی از دینم را کامل کنم، زیرا تصمیم به ازدواج گرفتم و از گذشتهd عمرم که بدون ازدواج سپری شده پشیمانم. اکنون خود را برای آن آماده می‌کنم و پس از اینکه همسر صالحی را – إن شاء الله – خواستگاری کردم -البته با موافقت پدر و مادرم- گفت‌وگویی جدی با مادر عزیزم داشتم. در گفت‌وگوی خود به موضوع حجاب رسیدیم؛ به او گفتم: ای مادر! من تصمیم دارم که همسرم را از دیدن برادرانم بازدارم؛ اما مادرم خشمگین شد و با ناراحتی گفت: چرا این کار را می‌کنی؟ تو می‌دانی که برادرانت انسان‌های پاکی هستند، زشتی و کار ناپسند را نمی‌شناسند و اخلاقشان عالی است. حجاب باعث میشود همه در حرج و سختی بیفتیم و اگر در مکانی جمع شویم، نمی‌توانیم با هم به سفر و تفریح برویم. مقصود او این بود که حجاب موجب سختی برای خانواده می‌شود، در حالی که ما یک خانواده‌ایم و باید با هم باشیم. من تلاش بسیاری کردم تا او را قانع کنم که این کار جایز نیست، اما موفق نشدم. اکنون از شما درخواست راهنمایی دارم، هم برای خودم و هم برای مادرم.

جواب:

ما از این برادر به خاطر این ادب والا و اخلاق پسندیده‌اش یعنی پایبندی به آداب اسلامی که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای بندگانش در رابطه با زنان تشریع کرده است سپاسگزاری می‌کنیم. به او می‌گوییم: آنچه تو بر آن تأکید کردی، یعنی اینکه واجب است همسرت در برابر برادرانت حجاب داشته باشند، همان سخن درست است؛ حتی اگر آنها در سطح بالایی از پاکدامنی و عفت باشند، این امر هیچ ضرری به آنها نمی‌رساند، زیرا او فرمان الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را اجرا می‌کند. بلکه از کمال عفت و دیانت آنها این است که با او در این امر همراهی کنند و از این کار ناراحت نشوند. اما نصیحت ما به مادرت این است که بر این حکم شرعی صبر کند و بداند که عاقبت از آنِ پرهیزگاران است. لذا اگر خانواده در این موضوع و سایر مسائل به شریعت الله پایبند باشد، این برای آنان در دین و دنیایشان بهتر بوده و خوشبخت‌تر خواهند بود.

اما در مورد حجابی اسلامی که در پایان سخنت به آن اشاره کردی، حجاب اسلامی شامل پوشاندن صورت و دست‌ها نیز از نامحرمان می‌شود. اما از آنجا که زن در خانه نیاز دارد که برای انجام کارهای خود دستانش را آشکار کند، اشکالی ندارد که در خانه دستانش نمایان باشد، حتی اگر برادران شوهرش حضور داشته باشند، زیرا این امر غالباً موجب تحریک شهوت نمی‌شود و پرهیز از آن، خالی از مشقتی نیست که مخالف شرع باشد. اما در مورد صورت، اگر آن را بپوشاند، هیچ ضرری به او نمی‌رسد و این کار برای او دشوار نیست، به‌ویژه اگر به آن عادت کند. کسانی که به این امر عادت نموده به آن را سنگین و دشوار نمیبینند و در آنها بد گمانی به نسبت کسانی که از آنها خود را میپوشانند ایجاد نمیشود. به همین دلیل میگوییم: به وظیفهی خود در قبال همسرت عمل کن و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ سرانجام نیکویی برایت مقدر خواهد کرد؛ زیرا هر کس تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را پیشه کند، الله کارش را آسان خواهد ساخت.

تعداد بازدید: 12

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: أنا شاب في مقتبل العمر، وفقني الله بإكمال نصف ديني، حيث صممت على الزواج، وندمت على فوات ما مضى من عمري دون زواج، وهأنذا أستعد له، وبعد أن خطبت الزوجة الصالحة – إن شاء الله، وذلك طبعا بموافقة أبوي كنت على نقاش حاد مع والدتي الحبيبة، وقد تعرضنا في حديثنا إلى الحجاب فقلت لها: يا أماه، إنني أعتزم أن أحجب زوجتي عن إخواني، فثارت أمي وغضبت مني وقالت: لم تفعل ذلك فأنت تعلم أن إخوانك طيبون ولا يعرفون الرذيلة وأخلاقهم عالية، فإن الحجاب يجعلهم ويجعلنا جميعا في حرج، وإذا اجتمعنا في مكان ما لا نستطيع الذهاب والقيام برحلات ونزهات مع بعضنا البعض فهي تقصد من ذلك أن الحجاب يضايق الجميع، فنحن عائلة واحدة ويجب أن تكون العائلة مع بعض، حاولت جاهدًا أن أقنعها وبأن ذلك لا يجوز فلم أستطع، وأرجو التوجيه لي ولوالدتي؟

فأجاب – رحمه الله تعالى أما بعد فإننا نشكر الأخ على هذا الأدب الرفيع والخلق الفاضل ألا وهو التأدب بالآداب الإسلامية التي شرعها الله -تبارك وتعالى- لعباده فيما يتعلق بالنساء، ونقول له: إن ما ذهبت إليه هو الصواب من أنه يجب على زوجتك أن تحتجب عن إخوانك، وإن كانوا على مستوى رفيع من النزاهة والعفة فإن ذلك لا يضرهم شيئًا إذا احتجبت عنهم؛ لأنها قائمة بأمر الله، ومن كمال عفتهم ودينهم أن يوافقوها على ما تريد، وألا يجزعوا مما صنعت، ونصيحتنا لأمك هي أن تصبر على هذا الحكم الشرعي، وأن تعلم أن العاقبة للمتقين، فإذا التزمت العائلة بشريعة الله تعالى في هذا الباب وغيره فإن ذلك خير لها وأسعد لها في دينها ودنياها.

وبالنسبة للحجاب الإسلامي الذي أشرت إليه في آخر خطابك فالحجاب الإسلامي يشمل حجب الوجه والكفين أيضًا عن غير المحارم، ولكن نظرا لأن المرأة في البيت محتاجة إلى إبداء كفيها لأشغالها فإنه لا بأس أن تُبْرِزَ كفَّيها في بيتها، ولو كان عندها إخوة الزوج؛ لأن ذلك لا يثير الشهوة غالبا، ولا يسلم التحرز منه من المشقة المنافية للشرع، أما بالنسبة للوجه فإنه لا يضرها إذا احتجبت، ولا يَشُقُ عليها ذلك، لا سيما إذا اعتادت، فإن الذين يعتادون هذا لا يعبئون به ولا يرونه ضيقا ولا حرجا ولا سوء ظن بمن يحتجبون عنه، لهذا نقول: قم بالواجب عليك بالنسبة لزوجتك، وسيجعل الله لك العاقبة؛ فإن من يتق الله تعالى يجعل له من أمره يُسرًا.