(۵۵۲۱) سوال: من مهاجر هستم و در مغازه‌ای کار می‌کنم و حقوقم را برای پدرم می‌فرستم. پدرم این مال را خرج خانواده می‌کند که همسرم نیز با آنهاست. من برای همسرم جداگانه پولی نمی‌فرستم. آیا من در حق او کوتاهی کرده‌ام؟

جواب:

اگر پدرت آن مقدار که واقعا لازم است به همسرت پول می‌دهد، تو مرتکب کوتاهی نشده‌ای؛ زیرا آنچه بر تو واجب بوده را به جای آورده‌ای. اما اگر پدرت مال را از همسرت دریغ می‌کند و آن مقداری که احتیاج دارد به او نمی‌دهد، بر تو واجب است آن مقداری که لازم دارد را برایش بفرستی. اما اگر ترسیدی که با این کار، چیزی در دل پدرت بیاید، می‌توانی به صورت مخفیانه به طوری که پدرت نفهمد، این کار را انجام دهی؛ زیرا نفقه‌ی همسر واجب است.

اما تو بهتر است این را بپرسی: آیا شایسته است که مدت زمانی طولانی از همسرت دور باشی در حالی که او محتاج به وجود توست؟ می‌گوییم: اگر او حقش را در این زمینه مطالبه نماید، تو حق نداری مدت زیادی از او دور بمانی و در صورتی که حقش را مطالبه نکند، به خودش بستگی دارد؛ اگر مثلا یک سال یا دو سال و یا بیشتر ماندی، تا زمانی که او حقش را مطالبه نکرده، حق با اوست. این نکته‌ای است که حتما باید شوهران آن را مد نظر قرار دهند. بعضی شوهران هستند که همسرشان را فراموش می‌کنند و اهمیتی نمی‌دهند و چه بسا در کشوری که به آن مهاجرت کرده، زمینه‌ی ازدواج برایش فراهم شود و به طور کلی از زن اولش رویگردان شود. نسال الله العافیة.