(۵۳۹۶) سوال: من انسانی هستم که دخانیات مصرف می‌کنم و در قلب خود گفتم: اگر بار دیگر دخانیات مصرف کردم همسرم بر من حرام است سپس فراموش کردم و مصرف کردم و به یادم آمد گفته‌ام: زنم بر من حرام است، در این حالت چه چیزی بر من لازم می‌شود؟

جواب:

مادامی که تا این حد زیاد بر ترک دخانیات حریص هستی پس از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌خواهم که تو را در ترک آن کمکت کند و عزم صادق و ثبات و صبر را روزیت کند تا این که تو را در آنچه که می‌خواهی موفق گرداند.

و اما سوال تو در مورد تحریمی که گفتی اگر که آن را فقط در قلب خود بدون ذکر آن در زبانت گفتی پس حکم و اثری ندارد و اگر آنررا با زبانت گفتی و قصد تو تأکید نفس خود بر ترک دخانیات بوده است پس حکم آن، حکم قسم است و اگر از روی عمد و بدپن فراموشی آن را مصرف کردی باید کفاره‌ی قسم بپردازی و اگر از روی فراموشی آن را مصرف کردی پس چیزی بر تو لازم نیست ولی در حالی که به یاد داری به سوی آن برنگرد.

لذا اگر در حالی که به یاد داری مصرف کردی، کفاره‌ی قسم بر تو واجب می‌شود و آن غذا دادن به ۱۰ مسکین یا دادن لباس به ایشان یا آزاد کردن برده است و تو بین این سه مختار هستی و کیفیت غذا دادن: می‌توانی نهار یا شام به آن‌ها بدهی یا این که برنج (پخته نشده) همراه با گوشت به اندازه‌ی ۶ کیلو با همه‌ی ۱۰ نفر پخش کنی و می‌توانی این را به یک خانه یا به خانه‌های متعددی بدهی و اگر فقرایی را پیدا نکردی که به آن‌ها بدهی پس باید سه روز را پشت‌سرهم روزه بگیری.