(۵۳۰۶) سوال: برخی از مردان در اموری کوچک به زنان خود می‌گویند: تو طلاقی، به خانه‌ی خانواده‌ات برو و به طوری ناراحت‌کننده و خیره کننده منتشر شده است و دادگاه‌ها و مراکز دعوت و ارشاد از این حالات پر است و در آمار تعداد طلاق در یک سال به ۱۲۱۹۲ می‌رسد که یعنی در روزی ۳۳ طلاق صورت می‌گیرد آیا نصیحت مختصری برای این‌هایی که برای امور ناچیزی طلاق می‌دهند وجود دارد؟

جواب:

بله، نصحیت این است که تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را رعایت کنند و طلاق ندهند مگر براساس شریعت و اگر براساس شریعت طلاق می‌دهد از روی تأنی و بصیرت باشد و اگر خواست از به خاطر این که از زنی بدش بیاید و طلاق دهد، می‌گوییم: متظر باشد که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌‌فرماید: {فَإِن كَرِهۡتُمُوهُنَّ فَعَسَىٰۤ أَن تَكۡرَهُوا۟ شَیۡـࣰٔا وَیَجۡعَلَ ٱللَّهُ فِیهِ خَیۡرࣰا كَثِیرࣰا}[سوره النساء: ۱۹] : (و اگر از آنان (خوشتان نیامد و) کراهت داشتید، پس چه بسا چیزی را خوش نمی‌دارید، و الله در آن خیر بسیار قرار می‌دهد).

و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌‌فرماید: «لَا يَفْرَكْ مُؤْمِنٌ مُؤْمِنَةً إِنْ كَرِهَ مِنْهَا خُلُقًا رَضِيَ مِنْهَا آخَرَ»[۱]: (هيچ مردِ مؤمنی، نسبت به زنی مؤمن (يعنی همسر خويش) بد نَبَرد؛ زيرا اگر يک اخلاقش را نمی پسندد، اخلاق ديگرش را می پسندد): و به خوبی و به زنان توصیه نمودند و فرمودند: «فإنَّ المَرْأَةَ خُلِقَتْ مِن ضِلَعٍ، وإنَّ أعْوَجَ شَيءٍ في الضِّلَعِ أعْلاهُ، فإنْ ذَهَبْتَ تُقِيمُهُ كَسَرْتَهُ، وإنْ تَرَكْتَهُ لَمْ يَزَلْ أعْوَجَ، فاسْتَوْصُوا بالنِّساءِ»[۲]: (چون که حقیقتا زن از دنده ی پهلو آفريده شده و کج ترين بخش دنده، قسمتِ بالای آن است. اگر بخواهی راستش کنی، می شکند و اگر رهايش نمايی، همچنان کج باقی می ماند.(

و امکان ندارد که انسان زنی را بیابد که در هیچ چیزی با او تعارضی نداشته باشد بلکه اگر نزد این نیست نزد دیگری است و امروزه در زمانی قرار داریم که انسان برای یافتن همسر درهایی زیادی را می‌زند و جواب نمی‌دهند و اگر جواب دادند چه زمانی انسان مال مورد نیاز ازدواج را بدست می‌آورد.

و اگر تصمیم گرفت که طلاق دهد گفتیم که منتظر شود آیا حامله است؟ اگر گفت بله. می‌گوییم: طلاق بده اشکالی ندارد چون طلاق زن حامله واقع می‌شود و عده‌ی آن تا وقتی است که وضع حمل کند و اگر گفت که او حائض است پس می‌گوییم: صبر کن تا از حیض پاک شود سپس طلاق بده و اگر گفت: حائض نیست نگاه می‌کنیم آیا او از کسانی است که کیض می‌شود یا این سن او کم است و هنوز حیض نشده یا بزرگ است که حیض نمی‌شود. اگر گفت که از کسانی است که حیض می شود می‌گوییم: آیا بعد از آن که حیض او تمام شده با او جماع کرده‌ای؟ اگر گفت: بله می‌گوییم: منتظر باش تا دوباره حیض شود یا حامله بودن او مشخص شود و هنگامی که حیض شد منتظر باش تا پاک شود سپس او را طلاق بده و اگر حامله بودن او مشخص شد نیز او را طلاق بده. اگر گفت: من در این پاکی او (غیر حیض) با او جماع نکرده‌ام می‌گوییم: می‌توانی او را طلاق دهی.

لذا این مسئله نیاز به تفکر و شروط و قیودی دارد و این نصحیت من به هر انسانی است.

اما آنچه برخی نادانان انجام می‌دهند این که هر وقت همسرشان در کوچک‌ترین چیز با ایشان به تعارض خورد می‌گویند: تو طلاقی یا در ناچیز‌ترین چیز با دوستشان به تعارض خوردند می‌گویند: اگر این کار را نکردی زنم طلاق است، این غلط و اشتباه عظیمی است و واجب است که انسان در آن تأمل و فکر کند تا این که نظر او بر چیزی مستقر یابد.

[۱] تخریج آن گذشت.

[۲] تخریج آن گذشت.