(۵۱۵۸) سوال: حکم ازدواج فرد مسلمان با زن نصرانی چیست با این وجود که راضی نشده که اسلام بیاورد؟

جواب:

فرد مسلمان اجازه دارد با زن نصرانی ازدواج کند با توجه به سخن الله :  {الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ ۖ وَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حِلٌّ لَّكُمْ وَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ إِذَا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ}[ المائدة: ۵] : (امروزه (با نزول این آیه) برای شما همه چیزهای پاکیزه (طبع سالم پسند) حلال گردید، و (ذبائح و) خوراک اهل کتاب (جز آنچه با آیات دیگر تحریم شده است) برای شما حلال است و خوراک شما برای آنان حلال است، و (ازدواج با) زنان پاکدامن مؤمن، و زنان پاکدامن اهل کتاب پیش از شما، حلال است، هرگاه که مهریّه‌ی آنان را بپردازید و قصد ازدواج داشته باشید و منظورتان زناکاری یا انتخاب دوست نباشد.)

در چنین حالی شایسته است بعد از اینکه با او عقد کرد و بر او داخل شد اسلام را برایش معرفی کند و او را تشویق کند که اسلام بیاورد چه بسا الله هدایت را در قلبش بیاندازد و شوهر پاداشی را که رسول الله در مورد آن به علی ابن ابی طالب گفت دریابد زمانی که او را به خیبر فرستاد و گفت: «انْفُذْ علَى رِسْلِكَ حتَّى تَنزِلَ بساحتِهم، ثمَّ ادْعُهم إلى الإسلامِ، وأَخبِرْهم بما يَجِبُ عليهم من حقِّ اللهِ تعالى فيه، فو اللهِ لأنْ يهدِيَ اللهُ بِكَ رجلًا واحدًا خيرٌ لك مِنْ حُمرِ النَّعمِ»[۱] ( ….سپس آنان را به اسلام دعوت بده، و به آنچه بر آنان واجب است خبر بده، به الله قسم اگر فردی به دستانت هدایت شود از شتر قرمز هم بیشتر ارزش دارد.).

به این مناسبت دوست دارم توضیحی در مورد کلمه ی (شتر قرمز)بدهم که این کلمه با سکون میم یعنی حمر النعم، که خیلی از برادران می شنویم حرف میم را ضمه می دهند و می گویند حمر النعم و حمر جمع همراه نیست بلکه حمر جمع حمار است که در اینجا تفاوت بسیار واضح است که فرد خواننده آن را رعایت کند و آن را حمر النعم بخواند به سکون میم، جمع حمرا.

سپس اگر این فرد با زن نصرانی ازدواج کند و اگر از دنیا برود از او ارث نمی برد و اگر زنش هم از دنیا برود ارثی به او نمی رسد و همچنین یکی از فرزندانش از دنیا برود ارثی به او نمی رسد و همچنین زنش از دنیا برود فرزندانش از او ارث نمی برند با توجه به سخن رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آنجا که می فرماید: « لا يرثُ المسلمُ الكافرَ، ولا يَرِثُ الكافرُ المسلمَ».[۲] (فرد مسلمان از کافر ارث نمی برد و کافر از مسلمان هم ارث نمی برد).

و میراث شان به کسانی می رسد که در دینشان با آنان موافق هستند.

[۱] – امام بخاری آن را تخریج کرده است: کتاب جهاد وسیر، باب  فراخواندن رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به اسلام ورسالت، و اینکه برخی، برخی دیگر را غیر از الله ارباب قرار ندهند، حدیث شماره (۲۹۴۲). و امام مسلم: کتاب فضایل صحابه، باب فضایل علی بن ابی طالب. حدیث شماره: (۲۴۰۶).

[۲] – امام بخاری آن را تخریج کرده است: کتاب فرایض، باب لا یرث مسلم الکافر و الکافر مسلم، حدیث شماره (۶۷۶۴).