یکشنبه 3 شوال 1447
۲ فروردین ۱۴۰۵
22 مارس 2026

(۵۰۶۰) حکم شریعت اسلامی در مورد نزدیکی قبل از عقد

(۵۰۶۰) سوال: دیدگاه شریعت اسلامی درمورد فردی که با دختری ازدواج می کند، و قبل از ازدواجش به مدت یکماه با وی نزدیکی می­کند، که در این حالت با کاری که انجام داده خطا کار است، همچنین شوهرش، پس از شما خواهانیم که حکم شریعت اسلامی در این زمینه بیان کنید، ایا چنین ازدواجشان صحیح است و یا خیر؟

جواب:

اگر ارتباطی که با هم داشتند قبل از داخل شدن بر وی باشد، و بعد از عقد باشد- یعنی قبل از مراسم عروسی- اشکالی ندارد، زیرا در این مدت همسر شرعی او می ­باشد، و اگر درصورتی که فقط نامزد وی می­باشد وعقد ازدواج بسته نشده است، حرام است و مرتکب عمل زنا شده است، زیرا نامحرم می باشد مگر تا زمانیکه عقد بسته باشدف که دراین حالت بر هر دو نفرشان واجب است که به درگاه الله توبه کند، پس اگر توبه کردند، و از کاری که کردند برگشتند، بر وی حلال می­باشد.

اما اگر با وی ازدواج کند، باید یک مدت یک حیض از وی بگذرد، یعنی اینکه با وی نزدیکی نکند، تا اینکه حیض شود، زیرا احتمال دارد که از نزدیکی قبل از جماع حامله شود، و فرزندی که از جماع اول به دنیا بیاید، فرزند زنا است که به پدرش نسبت داده نمی­شود، زیرا بر اساس عقد شرعی نبوده است، مگر در صورتی که این نزدیکی بر اساس شبهه باشد، و شوهرش تصورش این بوده که چنین نزدیکی بر وی حلال است، که دراین حالت فرزندش بر اساس نزدیکی شبهه دار به دنیا آمده که در این حالت به پدرش نسبت داده می شود.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم الشريعة الإسلامية في إنسان تزوج من فتاة، وقبل الزواج بشهر تقريبًا اجتمع بها، وكانت في هذه الحالة قبل زواجها إنسانة خاطئة، وكذلك هو الآخر، فأرجو معرفة حكم الشريعة الإسلامية، وهل يجوز أو يصح زواجهم، أم لا؟

فأجاب -رحمه الله تعالى -: إذا كان اتصاله بها قبل الدخول، وبعد العقد -أعني قبل إجراء حفل الزواج- لكنه بعد العقد، فهذا لا بأس به؛ لأنها زوجته؛ حيث عقد عليها، وإن كانت مخطوبة، وإلى الآن لم يتم العقد، فإن هذا حرام عليه، وهو زنى؛ لأنها أجنبيةٌ منه، حتى يتم عليها العقد، وفي هذه الحال يجب عليهما جميعا أن يتوبا إلى الله، فإذا تابا إلى الله، ورجعا عما فعلا حلَّتْ له.

ولكن في هذه الحال لو تزوجها يجب أن يستبرئها بحيضة، بمعنى أَلَّا يجامعها حتى تحيض؛ لأنه يحتمل أن تحمل من الجماع الأول السابق على عقد النكاح، وهذا الولد الذي أتى من الجماع الأول السابق على عقد النكاح يُعتبر ولد زني لا يلحق والده؛ لأنه ليس على عقد شرعي، اللهم إلَّا أن يكون لهذا الواطئ – أو لهذا الرجل – شبهة، ويعتقد أنه يَطَؤُها على وجه حلال، فإنه يكون حينئذ مولودًا من وطء شبهةٍ، ويُنسب إلى أبيه.

مطالب مرتبط:

(۵۰۵۴) حکم شرعی عقد ازدواج همزمان چند زوج

بله، چنین عقدی صحیح است...

ادامه مطلب …

(۵۰۵۸) حکم صحت عقد نکاح در ایام حیض

صیغه­ی عقد زمانی که زن در عادت ماهیانه است، اشکالی ندارد و چنین عقدی صحیح می­باشد...

ادامه مطلب …

(۵۰۵۹) حکم شرعی ارتباط با زن شوهردار

بدون شک که جایز نیست فردی با زنی که ازدواج کرده ارتباط برقرار کند، پناه بر خدا این از محرمات و گناهان کبیره است...

ادامه مطلب …

(۵۰۵۶) حکم تلاوت کردن سوره‌ی فاتحه زمان عقد ازدواج

خیر سنت نیست، بلکه سنت این است که خطبه ­ی مشهور ابن مسعود خوانده شود...

ادامه مطلب …

(۵۰۵۷) آیا خواندن صیغه عقد ازدواج در مسجد اشکالی ندارد؟

ایرادی ندارد خطبه­ی عقد در مسجد خوانده شود، مگر در صورتی که برای مسجد واهلش مزاحمت ایجاد کند، که دراین حالت جایز نیست...

ادامه مطلب …

(۵۰۵۵) حکم تلاوت سوره کوثر در مراسم عقد نکاح

این عمل سنت نیست...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه