(۵۰۲۱) حکم ازدواج با مرد تارک‌ الصلاة به امید اصلاح پس از ازدواج

(۵۰۲۱) سوال: من فردی پایبند به دین هستم، جوانی به خواستگاری من آمده که نماز نمیخواند، و من به او جواب مثبت دادم، با این دید که در آینده روی این فرد کار خواهم کرد و کاری می کنم که نماز خوان و به مسایل دینی پایبند شود. آیا حرفم صحیح است؟ و جایز است که با این ازدواج موافقت کنم؟

جواب:

نظرش اشتباه است، بلکه باطل است، زیرا فردی که نماز نمیخواند، کافر است و جایز نیست با او ازدواج کرد، با این وجود که فردی بگوید من در آینده با او صحیت خواهم کرد و نصیحتش کنم چه بسا هدایت شود. در پاسخ این فرد میگوییم: آینده علم آن نزد الله است، چه بسا شوهرش بر او تاثیر بگذارد و خودش منحرف شود.

در هر صورت ما نمی توانیم جز در مورد زمان حال قضاوت کنیم، و اگر این فرد نماز نمیخواند هیچ دختری جایزنیست با او ازدواج کند، و ما هم به این زن میگوییم: به هیچ وجه با این فرد ازدواج نکن، و نمیتوانی در اینده او را اصلاح کنی، زیرا آینده در علم الله است و ما جز از زمان حال نمیتوانیم کاری کنیم .

درضمن احتمال دیگر هم دارد، و ان اینکه این فرد میتواند سبب انحراف زنی دیگر هم شود، در اینجا یک نکته مهم وجود دارد، دوست دارم مردم در مورد فرد پایبند، عبارت مستقیم به جای کلمه ملتزم به کار ببرند، زیرا این همان کلمهای است که در قران به آن اشاره شده است، الله عَزَّوَجَلَّ میفرماید: {إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا} [فصلت:۳۰] ترجمه: (کسانی که می‌گویند: پروردگار ما تنها خدا است، و سپس (بر این گفته‌ی خود که اقرار به وحدانیّت است می‌ایستند، و آن را با انجام قوانین شریعت عملاً نشان می‌دهند، و بر این راستای خداپرستی تا زنده‌اند) پابرجا و ماندگار می‌مانند.)

نگفتند: سپس ملتزم شدند. استفاده کردن از کلمه مستقیم به جای ملتزم مطابق کاربرد قرآن است، با این وجود که کلمهی ملتزم نزد فقهاء معنی دیگر غیر از استقامت در دین است، چنانچه در مسالهی احکام اهل ذمت معروف است.

درهر صورت بنده دوست دارم که مردم به جای به کار بردن کلمهی ملتزم از کلمه مستقیم استفاده کنند، زیرا لفطظی است که در قرآن به کار برد شده است.

تعداد بازدید: 37

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: أنا فتاة ملتزمة، وقد تقدم لي شاب يريد الزواج مني، وهو لا يصلي، فوافقت على الزواج منه؛ حيث إني سوف أضلح من أموره، وسأجعله شابا يصلي، ويلتزم بأمور دينه. فهل رأيي صحيح؟ وهل يجوز لي أن أوافق على هذا الزوج؟

فأجاب رحمه الله تعالى: رأيها غير صحيح، بل باطل؛ لأن من لا يصلي كافر مرتد، لا يجوز لأحد أن يُزوِّجَه، حتى لو قدر أن أحدًا يقول: لعله يَصْلُحُ في المستقبل. نقول : المستقبل عِلْمُه عند الله، وقد يُؤثر هو على زوجته المستقيمة، فتنحرف.

فعلى كل حال نحن ليس لنا إلا ما بين أيدينا، فإذا كان الرجل لا يصلي فإنه لا يحل لأحد أن يُزوِّجه ابنته وحينئذ نقول لهذه المرأة: لا تتزوجي هذا الرجل مهما كان، ولا تقدري أنك ستصلحيه فيما بعد؛ لأنه ليس لنا إلا ما بين أيدينا، والمستقبل عند الله. ثم إن هذا الاحتمال يَرُدُّ عليه احتمال آخر، وهو أنه قد يؤدي إلى انحراف المرأة المستقيمة، وهنا تنبيه صغير؛ وهو أني أحب أن يُعبر الناس عن الرجل المستقيم على الدين بمستقيم. لا بملتزم؛ لأن هذا هو الذي جاء في القرآن كما قال عز وجل: ﴿ إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا ﴾ [فصلت: ٣٠]. لم يقل: ثم التزموا فالتعبير عن التدين بمستقيم هو المطابق للقرآن أحسنُ من كلمة الملتزم، على أن الملتزم عند الفقهاء لها معنى آخر غير الاستقامة على الدين، كما هو معروف في أحكام أهل الذمة، وغير ذلك. المهم أنني أحب أن يُبدل الناس كلمة ملتزم بكلمة مستقيم لأنها هي اللفظة التي جاء بها القرآن.