(۵۰۰۳) سوال: شنید­ه­ام که ازدواج با غیر از خویشاوندان و نزدیکان از لحاظ سلامتی فرزندان و باهوشی آنان بهتر از ازدواج با خویشاوندان است. آیا این قاعده صحیح است؟

جواب:

برخی از اهل علم این قاعده را ذکر کردند و در مورد مساله وراثت و تاثیراتی که دارد به آن اشاره کردند. وبدون شک قضیه وراثت در خلقت  و خلاق انسان تاثیر گذار است، به همین خاطر روایت شده است که :

«أن رجلا أتى النبي صلى الله عليه وسلم، فقال: يا رسول الله، ولد لي غلام أسود، فقال: هل لك من إبل؟ قال: نعم، قال: ما ألوانها؟ قال: حمر، قال: هل فيها من أورق؟ قال: نعم، قال: فأنى ذلك؟ قال: لعله نزعه عرق، قال: فلعل ابنك هذا نزعه.[۱]» «فردی نزد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آمدند و گفتند: ای رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ، فرزندی الله به من داده که سیاه پوست است. رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمودند: آیا صاحب شتر هستی؟ درپاسخ گفتند: بله. فرمودند: شترانت چه رنگی هستند؟ گفت: شتر قرمز. پرسیدند: ایا شترانی که سیاهی داشته باشند در میانشان است؟ گفتند: بله. رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم پرسیدند علت آن چه می­باشد؟ گفتند: بخاطر مساله نسبی شتر- که به یکی از اجدادش برسد- رسول الله فرمودند: چه بسا فرزندت هم بخاطر قضیه­ وراثت به یکی از اجدادش رفته باشد». پس این حدیث دلالت دارد بر اینکه قضیه­ی وراثت تاثیر گذار است وشکی در آن نیست.

اما رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می فرمایند: «تُنْكَحُ الْمَرْأَةُ لِأَرْبَعٍ: لِمَالِهَا ، وَلِحَسَبِهَا ، وَلِجَمَالِهَا ، وَلِدِينِهَا ، فَاظْفَرْ بِذَاتِ الدِّينِ تَرِبَتْ يَدَاكَ»^[۲].

« با زن به خاطر چهار چیزش ازدواج می­شود: مالش، جاه ومنسبش، زیبایی اش، و دینداری اش، پس دینداری را انتخاب کن، دستانت پر از خاک شود[۳] ».

پس مساله­ی اصلی در مورد ازدواج با زن، دینداری اش است، پس هر اندازه دیندارتر و زیباتر باشد بهتر است، خویشاوندی در اینجا ملاک نیست، زیرا زن دیندار از مال وفرزندان و خانه نگه داری می­کند، چرا که زن زیبا نیازش را برطرف و سبب نگه داشتن چشمان شوهرش می­شود و با وجود همسرش به زنان نامحرم نگاه نمی­کند.

[۱] – امام بخاری آن را تخریج کرده است. باب طلاق، باب هنگامی که فرزند نفی شود، شماره(۵۳۰۵). و امام مسلم : در کتاب طلاق، باب تمام شدن عده­ی زنی که شوهرش فوت کرده­­ است…، شماره(۱۵۰۰).

[۲] – به تخریج آن اشاره شد.

[۳] – مقصود رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از به کاربردن این جمله این است که اگر فردی که با زن غیر دین دار ازدواج کند، گویا دو کف دستانش را پر خاک کرده است.