(۴۴۳۸) سوال: شیخ بزرگوار چیزی که من می‌دانم، عمره قربانی ندارد ولی در عمره‌ی حدیبیه رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم همراه خود قربانی داشت و هنگامی از عمره منع شد آن را ذبح کرد، سوالم این است چرا هنگامی ایشان برای عمره و نه حج رفته بودند همراه خود قربانی داشتند؟

جواب:

قربانی دو نوع است: قربانی واجب که فقط در حق کسی است حج تمتع یا قران می‌کند زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {فَمَن تَمَتَّعَ بِٱلۡعُمۡرَةِ إِلَى ٱلۡحَجِّ فَمَا ٱسۡتَیۡسَرَ مِنَ ٱلۡهَدۡیِۚ فَمَن لَّمۡ یَجِدۡ فَصِیَامُ ثَلَـٰثَةِ أَیَّامࣲ فِی ٱلۡحَجِّ وَسَبۡعَةٍ إِذَا رَجَعۡتُمۡۗ تِلۡكَ عَشَرَةࣱ كَامِلَةࣱۗ ذَ ٰ⁠لِكَ لِمَن لَّمۡ یَكُنۡ أَهۡلُهُۥ حَاضِرِی ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ} [سوره البقرة: ۱۹۶] : (هر کس از عمره بهره‌مند گردد؛ سپس (اعمال) حج را آغاز کند، آنچه از قربانی (برای او) میسر شد (ذبح می‌کند) و هر کس نیافت سه روز در (ایام) حج و هفت روز هنگامی‌که باز گشتید روزه بگیرید. این ده (روز) کامل است، این (حکم) برای کسی است که خانواده او ساکن مسجد الحرام (= مکه و اطراف آن) نباشد): و هدی غیر واجب که کسی که حج افراد و عمره کننده و کسی که یا حج و عمره نمی‌کند می‌باشد لذا کسی که حج افراد یا عمره به جا می‌آورد می‌تواند برای تقرب به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ قربانی کند و همچنین کسی که حج و عمره نمی‌کند و در شهر خود می‌باشد برای تقرب به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ قربانی را به مکه می‌فرسد همانطور که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در مدینه مقیم بودند و قربانی را به مکه فرستادند و همانگونه در عمره حدیبیه قربانی کردند لذا خود قربانی کردن عبادت می‌باشد که به آن به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ تقرب جسته می‌شود اما قربانی واجب و مستحب داریم که برای کسی که حج تمتع و قران به جا می‌آورد واجب است و در حق کسی که حج افراد یا عمره به جا می‌آورد یا اصلا حج و عمره به جا نمی‌آورد سنت می‌باشد.

و همچنین نوعی دیگر از قربانی واجب وجود دارد که سبب آم اتلاف است کانند قربانی واجبی که برای کشتن شکار واجب شده و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌‌فرماید: {یَـٰۤأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ لَا تَقۡتُلُوا۟ ٱلصَّیۡدَ وَأَنتُمۡ حُرُمࣱۚ وَمَن قَتَلَهُۥ مِنكُم مُّتَعَمِّدࣰا فَجَزَاۤءࣱ مِّثۡلُ مَا قَتَلَ مِنَ ٱلنَّعَمِ یَحۡكُمُ بِهِۦ ذَوَا عَدۡلࣲ مِّنكُمۡ هَدۡیَۢا بَـٰلِغَ ٱلۡكَعۡبَةِ}[سوره المائدة: ۹۵] : (ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید! در حال احرام شکار را نکشید، و هر کس از شما به عمد آن را بکشد؛ باید کفاره‌ای همانند آن از چهارپایان بدهد (بشرطی) که دو نفر عادل از شما (برابر بودن) آن را تصدیق کنند و (بصورت) قربانی به کعبه برساند).