دوشنبه 21 شعبان 1447
۲۰ بهمن ۱۴۰۴
9 فوریه 2026

(۲۹۲۲) حکم اقتدای مؤدیِ نماز فرض به مأمومی که در حال ادای سنت است

(۲۹۲۲) سوال: بعد از اینکه نماز فرض را خواندم برای خواندن نماز سنت ایستادم و در کنارم مردی ایستاد او را منع کردم اما به نماز خواندن همراه من ادامه داد سپس سلام دادم و او نمازش را کامل کرد. بعد از نماز به او خبر دادم که من نماز سنت می‌‌خواندم به من گفت: به نسبت تو نماز سنت است اما به نسبت من فرض محسوب می‌‌شود، آیا نمازش صحیح است؟

جواب:

اول: باید بدانیم که هرگاه شخصی آمد در حالی که برادرش نماز می‌‌خواند سپس نمازگزار او را هل داد تا اینکه اشاره کند به اینکه او نمی‌‌خواهد همراهش نماز بخوانی لذا برای این شخصی که وارد شد جایز نیست همراه کسی که او را هل داد نماز بخواند زیرا کسی که او را هل داد هدفش این بود که نمی‌‌خواهد او را امام قرار دهد و لازمه‌‌ی آن این است که او نیت امامت نکرده و بیشتر اهل علم نظرشان این است که اگر امام نیت امامت نکند نماز درست نیست چون جماعت از امام و مأموم تشکیل می‌‌شود و هر یک از امام و مأموم باید بر آن حالتی که هستند نیت کنند لذا اگر امام برای امامتش نیت نکند در حالی که امام است جماعت و نماز درست نیست.

بنابراین هرگاه وارد مسجد شدی و کسی را در حال نماز خواندن دیدی ولی تو را هل داد تا اینکه همراه او نماز نخوانی، همراه او نماز نخوان و تو اگر از جماعت تخلف نمودی تا اینکه از تو به خاطر عذری فوت شد گناهی بر تو نیست اما اگر به تو اجازه داد و همراه او نماز خواندی نماز درست است و فرقی ندارد که نماز فرض یا نماز سنت باشد زیرا قول راجح این است که نماز فرض پشت سر کسی که نافله می‌‌خواند جایز است و دلیل آن این است که معاذ بن جبل رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ همراه پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نماز عشاء را می‌‌خواند سپس به نزد قوم خود رفته و این نماز را برای آن‌‌ها می‌‌خواند. [۱] لذا به نسبت او نافله وبرای آن‌‌ها نماز فرض محسوب می‌‌شود.

قول راجح این است که شخص که به صورت انفرادی نماز می‌‌خواند نیت امامت نماید هر چند که در اثنای نماز باشد و دلیل آن این است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم شبی نماز خواندند در حالی که نزد میمونه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا بودند ابن عباس رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا نیز در آن جا حاضر بود و می‌‌‌‌خواست کیفیت نماز رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در شب را بداند هنگامی که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم برای نماز بیدار شد ابن عباس رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا خواب بود لذا ابن عباس رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا بیدار شد و همراه پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نماز خواند اما سمت چپ ایشان ایستاد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم سر او را از پشت گرفت و او را در سمت راستش قرار داد. [۲]شاهد این حدیث این است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم او را در وارد شدنش همراه او در اثنای نماز تأیید کرد بنابراین هرگاه وارد مسجد شدی در حالی که نماز جماعت از تو فوت شده بود و دیدی کسی نماز می‌‌خواند و خواستی همراه او نماز بخوانی در حالی که تو را منع نکرد اشکالی ندارد همراه او نماز بخوان و هنگامی که سلام داد هر چقدر از نماز تو که باقی مانده بود را کامل کن.


[۱] تخریج آن گذشت.

[۲] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: بعد أدائي لصلاة الفريضة وقفت لأداء السنة، ووقف معي رجل، ومنعته لكنه استمر في أداء الصلاة معي، ثم سَلَّمْتُ، وبعدها أكمل الرجل صلاته، وبعد الانتهاء من الصلاة أخبرته بأنني أصلي سُنَّة. فقال لي: أنت لك سُنَّة وأنا لي فريضة. هل صلاته صحيحة؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: أولا يجب أن نعلم أن الإنسان إذا جاء وأخوه يصلي، ثم دَفَعَهُ المصلي مشيرًا بذلك أنه لا يريد أن يصلي معه، فإنه لا يجوز لهذا الداخل أن يصلي مع هذا الذي دفعه؛ لأن هذا الذي دفعه يريد بدفعه ألا يجعله الداخل إمامًا له، وهذا يستلزم أنه لم ينو الإمامة، وقد ذهب أكثر أهل العلم أنه إذا لم ينو الإمام الإمامة فإن الصلاة لا تصح؛ لأن الجماعة مكونة من إمام ومأموم، ولا بد للإمام والمأموم أن ينوي كل واحد منهما حاله، فإذا لم ينو الإمام حاله وهو أنه إمام فإن الجماعة لا تصح، والصلاة أيضًا لا تصح.

وبناء على هذا: فإذا دخلت المسجد ووجدت من يصلي ولكنه دفعك لئلا تصلي معه، وأنت إذا كنت قد تخلفت عن الجماعة حتى فاتتك لعذر فلا إثم عليك، وأما إذا أذن بهذا وارتاح لدخولك معه وصليت معه فإن الصلاة صحيحة، سواء كان يصلي فريضة أم نافلة؛ لأن القول الراجح أن صلاة المفترض خلف المتنفل جائزة، ودليل ذلك أن معاذ بن جبل رضي الله عنه «كان يصلي مع النبي صلى الله عليه وسلم صلاة العشاء، ثم يذهب إلى قومه فيصلي بهم تلك الصلاة»، فتكون له نافلة ولهم فريضة.

والقول الراجح أنه لا بأس أن ينوي المنفرد الإمامة ولو في أثناء الصلاة، ودليل ذلك أن رسول الله صلى ذات ليلة وهو عند ميمونة رضي الله عنها، وكان ابن عباس ر ضي الله عنهما حاضرًا يريد أن يعرف كيف كانت صلاة الرسول صلى الله عليه وسلم في الليل، فلما قام النبي صلى الله عليه وسلم يصلي وابن عباس نائم، فقام ابن عباس رضي الله عنهما فصلي مع النبي صلى الله عليه وسلم، ولكنه وقف عن يساره، فأخذ النبي صلى الله عليه وسلم برأسه من ورائه وجعله عن يمينه ، والشاهد من هذا أن الرسول صلى الله عليه وسلم أقره على دخوله معه في أثناء الصلاة، فإذا دخلت وقد فاتتك الجماعة، ورأيت من يصلي، وأردت أن تصلي معه مأموما، ولم يمنعك، فلا حرج عليك، صلّ معه، فإذا سَلَّمَ وقد بقي عليك شيء من صلاتك فأتمها.

مطالب مرتبط:

(۲۹۱۹) حکم نماز جماعت با نیت متفاوت

امامت کسی که نافله می‌‌خواند برای کسی که نماز فرض می‌‌خواند جایز است، این قول راجح است...

ادامه مطلب …

(۲۹۲۳) حکم تبدیل نیت نماز سنت به فرض به سبب اقتدای دیگران

نمازش را به عنوان نماز فرض کامل نمی‌‌کند بلکه آن را به عنوان نافله کامل می‌‌کند و آن‌‌ها بقیه‌‌ی نماز خود را هنگامی که سلام داد کامل می‌‌کنند....

ادامه مطلب …

(۲۹۲۶) حکم اقتدای مأمومین در اثنای نماز تراویح برای تکمیل نماز عشاء

این فعلی که برخی از مردم آن را انجام می‌‌دهند همان‌‌طور که سؤال کننده نقل نمود فعلی جایز است...

ادامه مطلب …

(۲۹۲۱) حکم اعاده‌ی نماز با نیت صدقه برای فرد متأخر در جماعت

بله، هرگاه شخصی وارد شد در حالی که نماز از او فوت شده بود برای او کسی که در مسجد است مستحب است که بلند شده و به وسیله‌‌ی نماز خواندن همراه او به او صدقه بدهد تا اینکه فضیلت جماعت را درک کند...

ادامه مطلب …

(۲۹۲۷) حکم تکرار نماز جماعت با جماعتی دیگر پس از امامت اول در شب رمضان

برای تو جایز است که به عنوان امام برای آن‌‌ها نماز بخوانی هر چند که از قبل نماز خواندی...

ادامه مطلب …

(۲۹۲۴) حکم اقتدای مأموم به امام مشغول در نافله

این کار درست است و نهایت آن اقتدا نمودن کسی که نماز فرض می‌‌خواند به کسی که نماز سنت می‌‌خواند است و این کار جایز است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه