(۲۷۰۴) سوال: در مورد اوقات نهی از نماز شنیدم، آن چیست؟ و آیا نماز در آن حرام است؟ نوع نماز نهی شده از آن در این وقت چیست؟
جواب:
اوقات نهی پنج وقت هستنند: از نماز صبح تا طلوع خورشید، از طلوع خورشید تا ارتفاع آن به اندازهی یک نیزه، ایستادن خورشید در وسط روز تا زوال، بعد از نماز عصر تا زمانی که بین آن و بین غروب به اندازهی یک نیزه باشد و از این وقت تا غروب.
این پنج اوقات: دو وقت در اول روز، دو وقت در آخر روز و یک وقت در وسط آن، لذا برای انسان جایز نیست که در این اوقات نماز بخواند مگر نمازی که دارای سبب باشد، مثل: تحیهی مسجد، سنت وضو، نماز استخاره زمانی که به خاطر امری باشد که قبل از از بین رفتن وفت نهی از شخص فوت میشود و شبیه اینها.
اما در فرایض نهیی وجود ندارد، به دلیل فرمودهی رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم : «من نام عن صلاة أو نسیها فلیصلها إذا ذکرها، لا کفارة لها إلا ذلک»[۱](کسی که از نمازی خواب رفت یا آن را فراموش کرد، هنگامی که به یاد اورد آن را بخواند، غیر از این کفارهای برایش نیست)، لذا پیامبر صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم وقت نماز فرض فراموش شده را هنگامی که به یاد آورد قرار دادند، یعنی در هر وقتی که باشد، میخواند.
لذا اوقات نهی فقط خاص سنتهایی است که دارای سبب نیست، اما نمازهای فرض و سنتهایی که دارای سبب هستند، نهیی در آن نیست.
سؤال: شیخ بزرگوار! آیا فرقی بین مکه و مدینه وجود دارد؟
جواب: مسجد الحرام مانند سایر مساجد و مکه مانند سایر سرزمینها است و اقات نهیی که در سایر سرزمینها است، همان اوقات نهی در مکه است و فرقی ندارد، همانطور که سنتهایی که دارای سبب نیستند در اوقات نهی جایز نیست، همانطور در مکه و مسجد الحرام جایز نیست.
اما نمازهایی که دارای سبب هستند؛ مانند: سنت تحیهی مسجد، سنت طواف و شبیه اینها نهیی در آن نیست، چه در مکه و چه غیر مکه باشد.
[۱] تخریج آن گذشت.