پنج‌شنبه 9 رمضان 1447
۷ اسفند ۱۴۰۴
26 فوریه 2026

(۱۶۶۰) حکم انتقال نجاست از کفش‌های داخل سرویس بهداشتی به اتاق

(۱۶۶۰) سوال: فردی هنگام بیرون آمدن از سرویس بهداشتی، کفش‌ها را داخل سرویس می‌گذارد و با پای برهنه وارد اتاق می‌شود. شایان ذکر است که نجاست از کودکان، واقع می‌شود. آیا این مسئله، تأثیری دارد؟

جواب:

راه رفتن کودکان روی زمین و فرش‌ها، لزوما موجب نجس شدن آن نمی‌شود زیرا تردید نمی‌تواند یقین را از بین ببرد؛ یقین بر این است که این زمین یا فرش، پاک و طاهر می‌باشد لذا اگر انسان تردید داشت که آیا نجاست به این فرش یا زمین رسیده است یا خیر؟ نجس نیست بلکه حکم به پاک بودن آن می‌شود. شایسته نیست که انسان در چنین مواردی به خود تردید راه دهد زیرا تردید در این چیزها به وسواس تبدیل می‌شود که شخص از خلاص شدن از آن، عاجز خواهد ماند.  

یاد می‌شود که: «أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ خَرَجَ فِي رَكْبِ، فِيهِمْ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ، حَتَّى وَرَدُوا حَوْضًا، فَقَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ لِصَاحِبِ الْحَوْضِ: يَا صَاحِبَ الْحَوْضِ، هَلْ تَرِدُ حَوْضَكَ السِّبَاعُ ؟ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ: يَا صَاحِبَ الْحَوْضِ لَا تُخْبِرْنَا»[۱] : (عمر بن خطاب رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ با گروهی که عمرو بن عاص رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ نیز همراه آنان بود، همراه شد تا این که به حوضی رسیدند. عمرو بن عاص از صاحب حوض پرسید: ای صاحب حوض! آیا حیوانات وحشی نیز از حوض تو آب می‌نوشند؟ عمر ابن خطاب گفت: ای صاحب حوض! ما را باخبر نساز). بنابراین شایسته نیست که انسان در مورد چیزی که اصل بر مباح بودن یا طهارت آن است، سخت‌گیری کند بلکه بر همین اصل می‌ماند تا این که این اصل با یقین برداشته شود.

همچنین از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم درباره‌ی مردی سؤال شد که چیزی را در شکمش احساس می‌کند و تردید دارد که چیزی از او خارج شده است یا خیر؟ ایشان فرمود: «لا یَنصَرِفْ حَتّی یَسمعَ صوتاً أو یَجِدَ ریحاً»[۲] : (تا وقتی که صدایی نشنیده یا بویی احساس نکرده است، نباید نمازش را قطع و رها کند). این فرمایش رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به بنای حکم بر اصل که همان طهارت است اشاره دارد.

بنابراین اگر در سرویس بهداشتی دمپایی وجود دارد که آن را هنگام ورود به آن جا می‌پوشد سپس هنگام بیرون آمدن آن‌ را در سرویس می‌گذارد، ایرادی ندارد و پاهایش با قدم گذاشتن بر آن زمین که بر آن راه می‌رود و کودکان نیز بر آن راه می‌روند نجس نمی‌شود.

به همین مناسبت می‌گویم: امروزه در بیشتر خانه‌ها از فرش‌هایی استفاده می‌شود که حمل کردن و شستن آن سخت است؛ هرگاه چیز آلوده‌ و نجسی روی این فرش‌ها واقع شود، ابتدا باید با اسفنج خشک شود بدین صورت که اسکاج را روی آن مکان از فرش فشار می‌دهند تا نجاست را جذب کند سپس آن آب جذب شده را در یک ظرف می‌ریزند، وقتی که آن فرش بدین صورت خشک شد سه بار بر آن آب می‌ریزند و هر بار بر آن دست کشیده و آن را خشک می‌کنند و بدین ترتیب پاک می‌شود.


[۱] موطأ مالک (٢٣/١، شماره ١٤).

[۲] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إذا خرج الإنسان من دورة المياه، ووضع الحذاء عند باب الحمام، ثم دخل الغرفة حافيًا، مع العلم بأن الأطفال يحصل منهم نجاسة، فهل يؤثر ذلك؟

فأجاب رحمه الله تعالى: لا يؤثر ذلك شيئا، أي: إن مشي الأطفال على الأرض والفرش لا يستلزم نجاستها؛ لأن الشك لا يزول به اليقين، واليقين هو أن هذه الأرض – أو – هذا الفرش – طاهرة، فإذا شك الإنسان هل أصابتها نجاسة أم لم تصبها فإنها لا تكون نجسة، بل هي طاهرة حكمًا، ولا ينبغي للإنسان أن يُوقع الشك في نفسه في مثل هذه الأمور؛ لأنه إذا أوقع الشك في نفسه فربما يتطور هذا الشك حتى يكون وسواسًا يعجز عن التخلص منه.

وقد ذُكِرَ «أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ خَرَجَ فِي رَكْبِ، فِيهِمْ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ، حَتَّى وَرَدُّوا حَوْضًا، فَقَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ لِصَاحِبِ الْحَوْضِ : يَا صَاحِبَ الْحَوْضِ، هَلْ تَرِدُ حَوْضَكَ السَّبَاحُ؟ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ : يَا صَاحِبَ الْحَوْضِ لَا تُخْبِرْنَا». هذا الأثر أو معناه، وهذا يدل على أنه لا ينبغي للإنسان أن يتنطع فيها الأصل فيه الإباحة أو الأصل فيه الطهارة، بل يبقى على الأصل حتى يزول هذا الأصل بيقين.

ويشهد لهذا أن رسول الله صلى الله عليه وسلم سُئِلَ عن الرجل يحس بالشيء في بطنه، فيشكل عليه هل خرج منه شيء أم لا؟ فقال -عليه الصلاة والسلام-: «لاَ يَنْصَرِفْ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْنًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا». وهذه إشارة من رسول الله صلى الله عليه وسلم إلى البناء على الأصل وهو الطهارة.

وعلى هذا: فإذا كان عند الحمام نعال دخل بها ثم توضأ، وخرج ثم خلعها، ثم مشى في بيته، فإنه لا بأس عليه في ذلك، ولا تنجس قدماه بوطئها على الأرض التي يطؤُها، ويحس بها ويطأ عليها الصبيان.

وبهذه المناسبة أقول: إنه لما كانت البيوت في غالبها اليوم مفروشة بفرش يصعب حملها وغسلها فإنه إذا وقعت نجاسة على هذه الفرش فإنها تجفف أولا بالإسفنج؛ بحيث يُضغط على الإسفنج فوق المحل حتى يتشرب النجاسة، ثم يُعصر في محل آخر في إناء أو غيره، ثم إذا جف يصب عليه الماء ثلاث مرات، كلما صب عليه الماء فرك باليد، ثم ينشف، وبهذا يكون طاهرا.

مطالب مرتبط:

(۱۶۶۳) آیا نجاست لباس یا بدن، موجب بطلان وضو می‌شود؟

اگر بدن شخص بعد از وضو گرفتن، دچار نجاست شد، دوباره وضو نمی‌گیرد بلکه فقط کافی است که نجاست را بشوید...

ادامه مطلب …

(۱۶۷۱) آیا استفاده از عطری که حاوی الکل است برای شخص مسلمان، جایز می‌باشد؟

عطرهای حاویِ الکل، دو گونه هستند...

ادامه مطلب …

(۱۶۸۲) حقیقت و منظور از نجاست مشرک و کافر چیست؟

نجاست و ناپاکی مشرکان و بلکه تمامی کافران، معنوی است و حسی نیست ...

ادامه مطلب …

(۱۶۶۲) حکم طهارت در صورت احتمال انتقال نجاست از دمپایی به اتاق پس از وضو

اگر نجاست موجود، واضح و مشخص است، هنگام راه رفتن از آن دوری کن اما اگر وجود نداشت و قابل رؤیت نبود، گناهی بر تو نیست و پاهایت را ناپاک نمی‌کند....

ادامه مطلب …

(۱۶۷۰) حکم استفاده از عطرهای صنعتی وارداتی چیست؟

خیر، ناپاک و نجس نیستند زیرا دیدگاه راجح نزد من، این است که خمر از نظر حسی، ناپاک و نجس نمی‌باشد ....

ادامه مطلب …

(۱۶۶۹) آیا استفاده از عطرهایی که حاوی مقداری الکل هستند، در مواردی همانند ضدعفونی کردن زخم‌ها، جایز است؟

در پاسخ به این پرسش، بیان دو مسئله، حائز اهمیت است: ....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه