دوشنبه 13 صفر 1448
۵ مرداد ۱۴۰۵
27 جولای 2026

(۱۳۲۶) حکم وضو گرفتن در سرویس بهداشتی

(۱۳۲۶) سوال: حکم وضو گرفتن در سرویس بهداشتی چیست؟

جواب:

وضو گرفتن در سرویس‌های بهداشتی ایرادی ندارد. اما مشکلی که در این هنگام به وجود می‌آید، گفتن بسم الله قبل از وضوست. از نظر برخی علما این کار واجب و نزد عده‌ی دیگری از علما، سنت است. حال چگونه در حالی که داخل دستشویی است، بسم الله بگوید؟

می‌گوییم: می‌تواند در دلش بسم الله بگوید. نیز می‌تواند آن را بر زبان بیاورد. علمایی که اعتقاد دارند گفتن «بسم الله» در توالت مکروه است، حکم می‌کنند که «بسم الله» را در دلش بگوید؛ زیرا گفتن «بسم الله» واجب نیست، بلکه سنت است. اگر فرد آن را بگوید، وضویش کامل‌تر است و اگر نگوید، وضویش درست است و ایرادی ندارد.

***

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی
مطالب مرتبط:

(۱۳۴۲) نشستن عورت بعد از ادرار و وضو گرفتن

چنین کاری جایز نیست و یکی از اسباب عذاب قبر است. به دلیل حدیث ابن عباس که پیامبر گفت: این دو نفر عذاب می‌شوند و اولی خود را از ادرار تمیز نمی‌کرد

ادامه مطلب …

(۱۳۴۱) حکم قضای حاجت به صورت ایستاده

قضای حاجت به صورت ایستاده، به خصوص در حالت ادرار، جایز است؛ اما به دو شرط: یک: بدن و لباس فرد آلوده نشود. دو: کسی او را نبیند.

ادامه مطلب …

(۱۳۲۹) حکم وضو گرفتن در فضای مشترک سرویس بهداشتی

بله، جایز است که فرد در محلی که قضای حاجت اعم از مدفوع و ادرار انجام داده، وضو بگیرد اما به شرطی که از آلوده شدن بدن یا لباسش به نجاست در امان باشد...

ادامه مطلب …

(۱۳۳۸) حکم شستن عورت برای تجدید وضو

تجدید وضو نیاز به طهارت گرفتن و شستن عورت ندارد. زیرا طهارت گرفتن به معنی شستن شرمگاه از ادار و شستن عقب از مدفوع است.

ادامه مطلب …

(۱۳۴۳) حکم رو به قبله بودن هنگام قضای حاجت در خانه

در فضای باز و بیرون از ساختمان، رو نمودن و پشت کردن به قبله برای قضای حاجت، جایز نیست اما در فضای بسته و ساختمان، فقط پشت نمودن به قبله جایز است ولی رو کردن به قبله جایز نیست. ...

ادامه مطلب …

(۱۳۲۴) کم شرعی کشف عورت در محل وضو به‌ سبب تطهیر یا قضای حاجت

جایز نیست که انسان عورتش را نمایان کند به طوری که افرادی که برایشان حلال نیست عورتش را ببینند. در جایی که برای وضو گرفتن است و مردم می‌بینند...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه