جمعه 14 ذیقعده 1447
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵
1 می 2026

(۱۲۲۲) حلقه‌ی علم بهتر است یا حلقه‌ی ذکر

(۱۲۲۲) سوال: حدیثی هست که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم حلقه‌ی علمی و حلقه‌ی ذکری را دید. اما ایشان در حلقه‌ی علم نشستند.[۱] آیا این صحیح است؟ اگر چنین است، آن کسانی که در حلقه‌ی ذکر نشسته بودند، چطور ذکر می‌کردند؟ یا چه می‌گفتند که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آنها را منع نفرمود، بلکه فقط حلقه‌ی علم را برگزید؟ آیا این دلیل به شمار می‌رود که حلقه‎های ذکر دسته جمعی، بدعت هستند؟ در حالی که در این حدیث – اگر صحیح باشد – رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آنها را نهی نفرمود، بلکه از آنها دوری کرد؟

جواب:

از صحت این حدیث اطلاعی ندارم و گمان نمی‌کنم که چنین حدیثی صحیح باشد. ولی شکی در این نیست که جمع شدن برای علم، یکی از بهترین اعمال است. زیرا طلب علم، نوعی جهاد در راه الله است. چون قوام دین بر علم و بیان و قتال در مقابل کسانی است که آن را نپذیرند و با آن به مخالفت برخیزند و تابع احکامش نشوند.

اما اجتماع کردن برای ذکر هم اشکالی ندارد. ولی نه آن چنان که برخی از صوفی‌ها انجام می‌دهند و دور هم جمع می‌شوند و یک صدا با هم ذکر می‌کنند. بلکه می‌توانند مثلا برای قرآن خواندن یا اموری شبیه این دور هم شوند. سپس یکی از آنها قرآن بخواند و بقیه گوش دهند و این قرائت بین آنها بچرخد و هر کدام مقداری تلاوت کند و دیگران گوش دهند. در چنین حالتی اشکالی ندارد.

***


[۱] حدیثی با این مضمون پیدا نکردم.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: ورد عن الرسول صلى الله عليه وسلم «أنه وجد حلقة حَلْقَة علم وحلقة ذكر، فجلس في حلقة العلم» فهل هذا صحيح؟ وإن كان كذلك فكيف كان يذكر أولئك الذين كانوا في حلقة الذكر؟ أو ماذا يقولون والرسول صلى الله عليه وسلم لم يمنعهم، ولكنه فَضَّل حلقة العلم؟ وهل يعتبر هذا دليلًا على أن حلق الذكر الجماعي بدعة، مع أن الرسول صلى الله عليه وسلم في هذا الحديث – إن كان صحيحا – لم ينههم عن ذلك وإنما اجتنبهم؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: هذا الحديث لا أعلم صحته، ولا أظنه يصح عن النبي صلى الله عليه وسلم ، ولكن الاجتماع على العلم لا شك أنه من أفضل الأعمال؛ لأن العلم نوع من الجهاد في سبيل الله ، فإن الدين إنما قام بالعلم والبيان والقتال لمن نابذه وعارضه ولم يخضع لأحكامه.

وأما الذِّكْر فإن الاجتماع أيضًا على الذكر لا بأس به، ولكنه ليس الاجتماع الذي يفعله بعض الصوفية، يجتمعون جميعا ويذكرون الله -تعالى- بصوت واحد أو ما أشبه ذلك، إنما لو اجتمعوا على قراءة القرآن أو ما أشبه هذا – مثل أن يقرأ أحد والآخرون ينصتون له، ثم يُديرون القراءة بينهم – فهذا ليس فيه بأس ولا حرج فيه.

مطالب مرتبط:

(۱۱۶۲) کسانی که به خاطر الله یکدیگر را دوست دارند

یکی از آن هفت گروه را «دو مردی که به خاطر الله یکدیگر را دوست دارند: به خاطر آن با هم ملاقات و به خاطر آن از هم جدا می‌شوند» معرفی فرموده است.

ادامه مطلب …

(۱۱۹۹) کسی که بتواند و حج نکند

در صحت این حدیث اختلاف وجود دارد. اما در صورت صحت، یعنی اگر در این حالت بمیرد، ترس از این است که بر کفر بمیرد. یعنی بر دین یهود یا نصاری

ادامه مطلب …

(۱۱۷۷) حدیث نماز خواندن هنگام خروج و دخول

این حدیث صحیح نیست و به آن عمل نمی‌شود. ولی انسان دستور دارد که وقتی وارد خانه‌اش شد، همان اولی که وارد می‌شود، مسواک بزند.

ادامه مطلب …

(۱۰۹۸) صفاتی که در برخی سران کفر بوده است

چهار نفری که در سوال ذکرشان آمد، منافق نیستند. بلکه از سران کفر هستند. فرعون و هامان و قارون و ابی بن خلف همه کافر بوده‌اند

ادامه مطلب …

(۱۰۸۳) جمع بین این دو حدیث چگونه است؟

حدیث ابوهریره جزء مسائل نادر است. اما نهی از این است که انسان همیشه آن قدر در خوردن زیاده روی کند که از سیری بترکد و جا برای نفس کشیدن نداشته باشد

ادامه مطلب …

(۱۰۸۹) حدیث: (إقرأ و رتّل کما کنت ترتل)

ظاهر حدیث که نشان می‌دهد منظور قرائت است؛ چه قرائت از روی قرآن باشد و چه از حفظ. در هر دو صورت مسلمان شامل این حدیث خواهد گشت.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه