شنبه 8 ربیع‌الثانی 1448
۲۸ شهریور ۱۴۰۵
19 سپتامبر 2026

(۱۲۲۲) حلقه‌ی علم بهتر است یا حلقه‌ی ذکر

(۱۲۲۲) سوال: حدیثی هست که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم حلقه‌ی علمی و حلقه‌ی ذکری را دید. اما ایشان در حلقه‌ی علم نشستند.[۱] آیا این صحیح است؟ اگر چنین است، آن کسانی که در حلقه‌ی ذکر نشسته بودند، چطور ذکر می‌کردند؟ یا چه می‌گفتند که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آنها را منع نفرمود، بلکه فقط حلقه‌ی علم را برگزید؟ آیا این دلیل به شمار می‌رود که حلقه‎های ذکر دسته جمعی، بدعت هستند؟ در حالی که در این حدیث – اگر صحیح باشد – رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آنها را نهی نفرمود، بلکه از آنها دوری کرد؟

جواب:

از صحت این حدیث اطلاعی ندارم و گمان نمی‌کنم که چنین حدیثی صحیح باشد. ولی شکی در این نیست که جمع شدن برای علم، یکی از بهترین اعمال است. زیرا طلب علم، نوعی جهاد در راه الله است. چون قوام دین بر علم و بیان و قتال در مقابل کسانی است که آن را نپذیرند و با آن به مخالفت برخیزند و تابع احکامش نشوند.

اما اجتماع کردن برای ذکر هم اشکالی ندارد. ولی نه آن چنان که برخی از صوفی‌ها انجام می‌دهند و دور هم جمع می‌شوند و یک صدا با هم ذکر می‌کنند. بلکه می‌توانند مثلا برای قرآن خواندن یا اموری شبیه این دور هم شوند. سپس یکی از آنها قرآن بخواند و بقیه گوش دهند و این قرائت بین آنها بچرخد و هر کدام مقداری تلاوت کند و دیگران گوش دهند. در چنین حالتی اشکالی ندارد.

***


[۱] حدیثی با این مضمون پیدا نکردم.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: ورد عن الرسول صلى الله عليه وسلم «أنه وجد حلقة حَلْقَة علم وحلقة ذكر، فجلس في حلقة العلم» فهل هذا صحيح؟ وإن كان كذلك فكيف كان يذكر أولئك الذين كانوا في حلقة الذكر؟ أو ماذا يقولون والرسول صلى الله عليه وسلم لم يمنعهم، ولكنه فَضَّل حلقة العلم؟ وهل يعتبر هذا دليلًا على أن حلق الذكر الجماعي بدعة، مع أن الرسول صلى الله عليه وسلم في هذا الحديث – إن كان صحيحا – لم ينههم عن ذلك وإنما اجتنبهم؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: هذا الحديث لا أعلم صحته، ولا أظنه يصح عن النبي صلى الله عليه وسلم ، ولكن الاجتماع على العلم لا شك أنه من أفضل الأعمال؛ لأن العلم نوع من الجهاد في سبيل الله ، فإن الدين إنما قام بالعلم والبيان والقتال لمن نابذه وعارضه ولم يخضع لأحكامه.

وأما الذِّكْر فإن الاجتماع أيضًا على الذكر لا بأس به، ولكنه ليس الاجتماع الذي يفعله بعض الصوفية، يجتمعون جميعا ويذكرون الله -تعالى- بصوت واحد أو ما أشبه ذلك، إنما لو اجتمعوا على قراءة القرآن أو ما أشبه هذا – مثل أن يقرأ أحد والآخرون ينصتون له، ثم يُديرون القراءة بينهم – فهذا ليس فيه بأس ولا حرج فيه.

مطالب مرتبط:

(۱۲۴۸) آیا بدهکاری شهید، بخشیده می‌شود؟

معنی این حدیث درست است. یعنی الله همه‌ی گناهان شهید را می‌آمرزد به جز بدهکاری‌اش؛ چون بدهکاری، حق الناس است و حتما باید ادا شود

ادامه مطلب …

(۱۲۱۳) صیغه‌ی استغفار چگونه است

این حدیث ضعیف است اما معنای صحیحی دارد. استغفار باعث از بین رفتن گناهان است. وقتی گناه از بین برود، اثر آن نیز از بین می‌رود و رزق و روزی می‌رسد

ادامه مطلب …

(۱۰۷۳) شرح حدیث (لو لم تذنبوا)

حکمت پروردگار این است که گناه از فرزندان آدم سر بزند. بعد آنان آمرزش بطلبند و پس از آن، مغفرت پروردگار شامل حالشان شود. این حدیث برای تشویق به توبه است

ادامه مطلب …

(۱۰۶۱) استدلال به حدیث انما الاعمال بالنیات

استدلال به این حدیث برای اعمال ظاهری صحیح نیست. زیرا این حدیث در مورد اعمال قلب است. برای اعمال ظاهر به حدیث ام المومنین عایشه استناد می‌شود.

ادامه مطلب …

(۱۱۲۲) جایگاه وقوف عرفه در حج

اگر حجاج به اشتباه در روز هشتم یا دهم در عرفه وقوف کنند، کفایت می‌کند. زیرا الله تعالی هیچ کس رابیشتر از توان مکلف نکرده، و حجشان درست است

ادامه مطلب …

(۱۰۶۲) آیا این احادیث با هم تعارض دارند؟

صحابه با خود حساب می‌کردند که هر کسی نمی‌تواند مثل آنها لباس بپوشد، یا غذا بخورد. از این رو، زهد پیشه می‌کردند. در چنین اموری، انسان باید مصالح را مراعات کند.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه