(۱۱۷۲) سوال: صحت این حدیث تا چه اندازه است: اسماء رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا بر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد شد در حالی که لباس نازکی بر تن داشت. رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روی خود را از او برگردانید و به او گفت: «ای اسماء، وقتی زن به بلوغ رسید، نباید غیر از صورت و کف دو دستش، معلوم باشد»؟^[۱]

جواب: این حدیث ضعیف است. سندش منقطع است و در آن راویانی هستند که ملاحظاتی روی آنها وجود دارد. متن روایت نیز منکر است؛ چگونه شایسته‌ی اسماء رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا است که با لباس نازک نزد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم حاضر شود؟! رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم جلیل‌تر و مکرّم‌تر از این است که زنی با لباس نازک بر ایشان وارد شود که او مجبور شود صورتش را برگرداند. پس این حدیث دارای متن منکر و سند ضعیف است و نمی‌شود به آن اعتماد کرد. من این مساله را در رساله‌ای با نام (رسالة الحجاب) بیان کرده‌ام. رساله‌ای که گر چه دارای حجمی کم است، اما دارای معانی بزرگی است. هر کس می‌خواهد می‌تواند آن را بخواند که ان شاءالله در آن خیر و فایده وجود دارد.

***

^[۱] سنن ابوداوود: کتاب الملابس، باب فیما تبدی المرأة من زینتها، حدیث شماره (۴۱۰۴)، از ام المؤمنین عایشه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا با این لفظ: «‌يَا ‌أَسْمَاءُ إِنَّ الْمَرْأَةَ إِذَا بَلَغَتِ الْمَحِيضَ لَمْ يَصْلُحْ لَهَا أَنْ يُرَى مِنْهَا إِلَّا هَذَا وَهَذَا وَأَشَارَ إِلَى وَجْهِهِ وَكَفَّيْهِ».