(۹۷۶) سوال: معنی این آیه در سوره‌ی نمل چیست؟ {قِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَا قَالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوَارِيرَ} [نمل: ۴۴]. (به او گفته شد: به صحن داخل شو. پس هنگامی که آن را دید پنداشت که آب عمیقی است و دو ساق خود را برهنه کرد. گفت: این صحنی صاف از آبگینه است).

جواب:

سلیمان عَلَيْهِ‌السَّلَام وقتی که دانست ملکه‌ی سبأ مشرک است و با قومش برای خورشید سجده می‌کنند، نامه‌ای برایش فرستاد که قصه‌اش در سوره‌ی نمل معروف است. وقتی که ملکه‌ی سبأ نزد سلیمان عَلَيْهِ‌السَّلَام آمد، صحنی صاف از شیشه‌ی شفاف ساخت که هر کس می‌دید، فکر می‌کرد آب است. ملکه‌ی سبا وقتی خواست وارد آن شود، تصور کرد آب است و به همین خاطر لباسش را بالا کشید. اما سلیمان عَلَيْهِ‌السَّلَام گفت: این سطح از آبگینه ساخته شده است. هدف سلیمان عَلَيْهِ‌السَّلَام این بود که ضعف ملکه‌ی سبأ را به او بنمایاند. آن زن وقتی چنین دید، گفت: {رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} [نمل: ۴۴]: (پروردگارا! من به خود ستم کردم، و با سلیمان به الله پروردگار جهانیان تسلیم شدم).

***