(۶۴۵) سؤال: از شما بزرگوار در مورد تجوید قرآن کریم سوال دارم. چون من می‌خواهم قرائت قرآن را به خوبی یاد بگیرم. اما خواندن آن با تجوید برای من سخت است و هنگام قرائت، بسیار دچار لکنت می‌شوم. معلمی هم ندارم که تجوید را به من بیاموزد. حال با توجه به این مسأله، قرائت قرآن را ادامه دهم یا اینکه جایز نیست قرآن بخوانم؟
جواب:
و علیکم السلام. انسان قرآن کریم را مثل دیگر عبادت‌ها، به اندازه‌ای که توانش می‌رسد، تلاوت می‌کند: {فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ} [تغابن: ۱۶]: (تا آنجا که استطاعت دارید، تقوای الهی پیشه کنید).
اگر نسبت به حروف و ادای آنها شناخت و آشنایی دارد، به قدر توانش قرآن بخواند. در این حالت اگر قرائت برایش دشوار باشد، دو پاداش برایش نوشته می‌شود؛ پاداش تلاوت و پاداش مشقتی که در تلاوت متحمل می‌شود. چنان که در حدیثی از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد شده: «کسی که قرآن را ماهرانه و بدون داشتن اشتباه و وقفه بخواند، با فرشتگان بزرگوار و نيکوکار وحی است و کسی که قرآن را به سختی و همراه وقفه بخواند و خواندن بر او سخت باشد، دو پاداش دارد».[۱]
بنا بر این به سائل می‌گویم: مادامی که قرائت قرآن را بلد هستی، به قرائتت ادامه بده و به اندازه‌ی توان، حروف را ادا کن و رمزها و وقف‌های صحیح را رعایت نما و بعد از آن، تقصیری متوجه تو نیست.
***
[۱] روایت بخاری در صحیح، کتاب التفسیر، سوره‌ی عبس، باب {یوم ینفخ فی الصور فتأتون أفواجا} [نبأ: ۱۸]، حدیث شماره (۴۹۳۷)، و روایت مسلم در صحیح، کتاب صلاة المسافرین، باب فضل الماهر بالقرآن، حدیث شماره (۷۹۸)، از ام المومنین عایشه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَابا این لفظ: «فالماهر بالقُرْآنَ معَ السَّفَرةِ الكرَامِ البررَة، والذي يقرَأُ القُرْآنَ ويتَتَعْتَعُ فِيهِ وَهُو عليهِ شَاقٌّ له أجْران».