(۵۲۵) سوال: دوستی دارم که بیست ‌سال سن دارد و نماز و روزه را ادا نمی‌کند اما من او را دوست دارم و به او احترام می‌گذارم چون هم‌کلاسی و دوست مخلصی برای من است؛ ولی من الحمد لله به نمازهایم پایبند هستم؛ حکم دوستی با او چیست؟

جواب:

دوستت این حق را بر تو دارد که او را نصیحت کنی، به او تأکید کنی که نماز را ادا کند، او را از خشم و مجازات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ هشدار داده و بترسانی و او را همراه خود به مسجد، مجالس ذکر و یاد الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و مجالس ایمانی که با دوستان و عزیران دارید ببری؛ امید است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ وی را به دست تو هدایت نماید که در این صورت، بهترین و بزرگ‌ترین هدیه را به او بخشیده‌ای. اگر چنین نشد جایز نمی‌دانم که با وی مراوده و رفت آمد داشته باشی زیرا کسی که نماز را ترک کند، کافر است و از دین خارج می‌شود که دستور به توبه کردن داده می‌شود و اگر توبه نکرد، کشته می‌شود.

***