وقتی انسان کاری انجام می‌دهد، به اراده و قدرت خود او است و ذاتی که اراده را در وجود انسان آفریده الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و همان ذاتی است که توانایی و قدرت را در وی قرار داده است....

احادیث زیادی است که از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روایت شده که مؤمنان گناه کار وارد دوزخ می‌شوند، در آن به اندازه‌ی گناهانشان عذاب می‌بینند و سپس از آن خارج می‌شوند....

در بهشت همسرانی برای مردان ذکر شده و در مورد زنان سکوت شده است. این بدین معنا نیست که زنان، همسر ندارند؛ بلکه شوهرانی از فرزندان آدم دارند....

هرگاه انسان توبه‌ی نصوح نماید، الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نیز هر اندازه گناه، بزرگ باشد توبه‌اش را می‌پذیرد ....

انسان باید نماز بخواند و کسی که نماز نخواند، کافر است و شفاعت به او سودی نمی‌‌رساند و از جهنم خارج نمی‌شود....

شخصی که به مصیبتی دچار شده‌ باید بداند که مشکلاتش، کفاره و موجب بخشش گناهان او است زیرا شخص مؤمن دچار هیچ اندوه، مشکل و آزاری نمی‌شود مگر این که الله عَزَّوَجَلَّ به خاطر آن مشکل، گناهانش را می‌بخشد حتی اگر خاری به بدنش فرو رود...