(۷۷) معنای توله

(۷۷) سوال: در حدیث آمده است: «إن الرقى و التمائم و التِوَلَة شركٌ»^۱: (همانا رقیه‌ها، تمیمه‌ها و تِوَلَه شرک هستند)؛ تِوَلَه چیست؟

جواب:

تِوَلَه چیزی خود ساخته است که گمان می‌کنند میان زن و شوهر، محبت برقرار می‌کند. چیزی که به آن «حلقه‌ی ازدواج» می‌گویند همانند آن است. گفته می‌شود: مرد، اسم همسرش و زن، اسم شوهرش را روی انگشترش می‌نویسد و ادعا می‌کنند که با این کار بین آن‌ها محبت و مودت ایجاد می‌شود و اگر یکی از زوجین انگشتر را از انگشتش خارج کند، به معنای فراق و جدایی است.

اگر کسی بگوید: چه وسيله‌‌ای وجود دارد که مرد، همسرش را دوست بدارد و زن، شوهرش را دوست بدارد؟ می‌گوییم: الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ این وسیله را در کلامش بیان نموده است: «وَعَاشِرُوهُنَّ بالمَعرُوفِ» [نساء: ۱۹] : (با آن‌ها به طور شایسته رفتار و معاشرت کنید). بنابراین هرگاه انسان با همسرش خوب و شایسته رفتار نماید و زن نیز با شوهرش چنین رفتار کند، نتیجه‌اش محبت، الفت و زندگی زناشویی همراه با خوشبختی خواهد بود.

***

» [تخریج احمد: ١/٣٨١؛ تخريج ابوداود: كتاب الطب، باب في تعليق التمائم، رقم ٣٨٨٣؛ تخريج ابن ماجه: كتاب الطب، باب تعليق التمائم، رقم ٣٥٣٠] ↩︎

تعداد بازدید: 27

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: «إنَّ الرقى، والتمائم، والتَّوَلَةَ شرك»، ما هي التَّوَلَةُ؟

فأجاب -رحمه الله تعالى -: التَّوَلَةُ شيء يصنعونه يزعمون أنه يحبب المرأة إلى زوجها والزوج إلى امرأته، وقريب من ذلك ما يسمى عندنا بالدبلة، يقال: إن الزوج يكتب اسم امرأته في خاتمه، والزوجة تكتب اسم زوجها في خاتمها، ويدعون أنهما -أي: الزوجين – يحصل بفعلها هذا الألفة بينهما، وأنه لو خلع هذه الدبلة أو خلعتها معناه الفراق.

فإذا قال قائل: ما هي الوسيلة إلى أن يحب الرجل زوجته والمرأة زوجها؟ فنقول: الوسيلة إلى ذلك بَيْنَها الله بقوله: ﴿وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ﴾ [النساء: ١٩]، فإذا عاشر كل إنسان زوجته بالمعروف وهي كذلك حصلت المحبة والألفة والحياة الزوجية السعيدة.