(۱۰) سوال: سؤال: منظور از (سلف) چه کسانی هستند؟

جواب:

شیخ ابن عثیمین رَحِمَهُ‌الله جواب دادند:

سلف به‌معنای گذشتگان است؛ هر گذشته‌ای به نسبت دیگری‌ سلف است اما اگر لفظ سلف به‌طور مطلق گفته شود منظور سه ‌قرنِ برتری‌یافته (صحابه، تابعین و اتباعِ‌ تابعین) است؛ اینان همان سلف ‌ِصالح هستند، هر کس بعد از آن‌ها بر منهج و روش آنان باشد او نیز مانند آنان است و بر طریقه‌ی سلف می‌باشد – با این وجود که از نظر زمان از آنها متأخر است – ، زیرا (سلفیت) به منهج و روشی گفته می‌شود که سلفِ ‌صالح رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم آن را پیموده‌اند، همان ‌طور که رسول ‌الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرموده‌اند: «إنَّ أُمَّتي سَتَفْتَرِقُ عَلَى ثَلَاثٍ وَسَبْعِينَ فرقة، كُلُّها فِي النَّارِ إلّا وَاحِدَة وَ هِيَ الْجَمَاعَةُ» : (همانا امّتم به هفتاد و سه گروه تقسیم می‌شوند که همه مگر یک گروه در آتش هستند، و آن – یک گروهِ نجات ‌یافته – “جماعت” است) در لفظ دیگری از این حدیث آمده است: «مَن كان على مِثلِ ما أنا عليه وأصحابِي» : ( – گروهِ نجات ‌یافته – کسانی‌ هستند که بر همان روشی که من و یارانم بر آن هستیم باشند).

بنابراین (سلفیت) در اینجا مقید به معنا است لذا هر کس بر منهج و روش صحابه، تابعین و اتباعِ‌ تابعین به‌ نیکی باشد؛ او (سلفی) است حتی اگر در همین عصر – که قرن چهاردهم بعد از هجرت است – باشد.

***