سه‌شنبه 23 جمادی‌الاول 1448
۱۲ آبان ۱۴۰۵
3 نوامبر 2026

۳۷۰ – آیا درست است خانه‌ای که به نظر نحس و شوم است را عوض کرد؟

۳۷۰ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله در مورد شخصی سوال شد که در خانه‌ای سکونت می‌کند. دچار بیماری‌ها و مصیبت‌هایی ‌می‌شود که باعث می‌شوند خود و خانواده‌اش این خانه را شوم بدانند. آیا برای چنین شخصی، جایز است به این سبب، این خانه را ترک کند؟

جواب دادند: چه بسا برخی خانه‌ها یا وسیله‌های سواری، یا همسران، دارای شومی باشند که الله تعالی با حکمت خود، در مصاحبت با آنها؛ یا ضرر قرار داده، یا از دست دادن منفعت و امثال آن. بر این اساس اشکالی ندارد که این خانه را بفروشد و به خانه‌ی دیگری نقل مکان کند، و شاید که الله تعالی خیرش را در خانه‌ی جدیدی قرار داده باشد که به آن نقل مکان می‌کند. از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روایت شده که فرمودند: «شومی در سه چیز است: خانه و زن و اسب». بعضی از سواری‌ها در خود شومی دارند، و بعضی همسران و خانه‌ها نیز شومی دارند. وقتی انسان چنین دید، بداند که این تقدیر الله عز و جل است و الله تعالی با حکمت خود، این چنین چیزی را مقدر نموده است؛ تا انسان به محلی دیگر نقل مکان کند. والله اعلم.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

(370) وسئل : عن شخص سكن في دار، فأصابته الأمراض، وكثير من المصائب مما جعله يتشاءم هو وأهله من هذه الدار؛ فهل يجوز له تركها لهذا السبب؟

فأجاب بقوله : ربما يكون بعض المنازل ، أو بعض المركوبات ، أو بعض الزوجات مشؤوماً يجعل الله بحكمته مع مصاحبته إما ضرراً ، أو فوات منفعة ، أو نحو ذلك ؛ وعلى هذا فلا بأس ببيع هذا البيت، والانتقال إلى بيت غيره ؛ ولعل الله أن يجعل الخير فيما ينتقل إليه؛ وقد ورد عن النبي ، ﷺ ، أنه قال : “الشؤم في ثلاث: الدار ، والمرأة ، والفرس” فبعض المركوبات يكون فيها شؤم ، وبعض الزوجات يكون فيهن شؤم، وبعض البيوت يكون فيها شؤم، فإذا رأى الإنسان ذلك فليعلم أنه بتقدير الله – عَزَّوَجَلَّ –، وأن الله – سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ – بحكمته قدر ذلك لينتقل الإنسان إلى محل آخر – والله أعلم -.

مطالب مرتبط:

۳۴۷ – چگونگی تعامل با شخصی که صاحب بدعت است. آیا طرد کردن چنین شخصی جایز است؟

۳۴۷ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: انسانی که ملتزم به سنت است، چگونه با شخصی که صاحب بدعت است، تعامل کند؟ آیا هَجر[۱] کردن چنین شخصی جایز است؟ جواب دادند: بدعت دو نوع است: بدعت‌های مُکفِّره و بدعت‌های غیر مُکفِّره. در هر دو نوع بدعت بر ما واجب است که این کسانی را که […]

ادامه مطلب …

۳۵۵ – حکم جشن تولد چیست؟

۳۵۵ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم عید تولد چیست؟ جواب دادند: از سوال چنین بر می‌تابد که منظور از عید تولد، جشن تولد گرفتن برای شخص است. هر سال که از تولدش بگذرد، برایش جشنی گرفته و افراد خانواده دور سفره‌ی بزرگ یا کوچکی جمع می‌شوند. نظر من در این مورد این بر […]

ادامه مطلب …

۳۷۲ – در مورد برگه‌ای که «سفر خوشبختی» نامیده می‌شود

۳۷۲ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: نظرتان در مورد این ورقه که «سفر خوشبختی» نامیده شده، چیست: کارت شناسایی:اسم: انسان.ملیت: از خاک.آدرس: کره‌ی زمین.ایستگاه خروج: زندگی دنیا.ایستگاه مقصد: خانه‌ی آخرت.وقت پرواز: {وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}[۱]، یعنی: {و هیچ‌‌کس نمی‌‌داند که فردا چه دستاوردی خواهد داشت و […]

ادامه مطلب …

۳۶۱ – حکم اهدای قرائت قرآن به میت چیست؟

۳۶۱ – از شیخ رحمه سوال شد: حکم اهدای قرائت قرآن به میت چیست؟ جواب دادند: این امر به دو صورت واقع می‌شود: اول: نزد قبر میت رفته و در آنجا قرآن بخواند. میت از این کار هیچ نفعی نمی‌برد؛ زیرا شنیدنی که از آن مستفید می‌شود فقط در حال حیات است که همان اجری […]

ادامه مطلب …

۳۵۱ – فرق بین «هفته‌ی شیخ محمد بن عبدالوهاب» و جشن گرفتن به خاطر تولد پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در چیست؟

۳۵۱ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: فرق بین هفته‌ای که هفته‌ی شیخ محمد بن عبدالوهاب نامیده شد، و بین جشن گرفتن به خاطر تولد پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در چیست که بر هر کس که دومی را انجام دهد، ایراد گرفته می‌شود، اما بر اولی، خیر؟ جواب دادند: تا جایی که می‌داینم، از دو جهت فرق […]

ادامه مطلب …

۳۷۱ – حکم کاغذنویسی برای دور کردن پرندگان از مزرعه‌ها

۳۷۱ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم این کار بعضی مزرعه داران چیست که نزد شخصی می‌روند که برای آنها کاغذی بنویسد تا پرندگان را دور کرده و از مزارعشان محافظت کند؟ جواب دادند: این عمل از لحاظ شرعی جایز نیست. زیرا امکان ندارد که این ورقه، پرندگان را از مزرعه براند. چنین کاری […]

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه