نماز نخواندنش به خاطر کسالت نبودده بلکه بخاطر جهل بوده است، در نتیجه ازدواجتان صحیح بوده و ارتباط شما با همسرتان شرعی بوده است....

مرد مسوولیت خانواده و زیردستانش را بر عهده دارد، لذا بر او واجب است که همسرش را برای خواندن نماز اجبار کند، و اگر نماز خواندنش را ترک کرد او را ادب کند، و اگر بر خواندن نمازهایش پای بند شد خوب است در غیر اینصورت اگر نماز خواندنش را رها کرد، کافر می­شود وپناه بر خدا مرد بر او حلال نمی­شود، زیرا کافر بر مسلمان حرام است، فرقی نمی­کند که مرد باشد و یا زن....

شکی در آن نیست، شوهری که حقوق الله را اجرا میکند، حق بیشتری دارد به نسبت شوهری که در این زمینه متساهل است...

تا زمانی که فرد مرتکب عملی نشده که کافر شود، بهتر این است که در کنارش بمانی و او را نصیحت کنی....

فردی که نماز نمیخواند، کافر است و جایز نیست با او ازدواج کرد، با این وجود که فردی بگوید من در آینده با او صحیت خواهم کرد و نصیحتش ­کنم چه بسا هدایت شود. در پاسخ این فرد می­گوییم: آینده علم آن نزد الله است، چه بسا شوهرش بر او تاثیر بگذارد و خودش منحرف شود....

چنین فردی کافر است، و برای هیچ فردی جایزنیست، دخترش را به ازدواج فردی در آورد که نماز نمیخواند، و فرد کافر برای زن مسلمان حرام است...

جایز نیست که زن مسلمان با مردی ازدواج کند که نماز نمی­خواند، زیرا مردی که نماز نمی­خواند از دایره­ی اسلام خارج می­شود....

فردی که عقد ازدواج را ثبت می کند، اجازه ندارد فردی را که نماز نمیخواند به ازدواج زن مسلمان در بیاورد، زمانی که آگاه باشد....

بر پدر جایز نیست که فرزندش را اجبار کند با زنی ازدواج کند که دوست ندارد، و یا فرزندش را از ازدواج با زنی که دوست دارد منع کند درحالیکه این زن با اخلاق و ایمان است، و بر فرزند واجب نیست که در این زمینه از پدرش اطاعت کند و با هر کس که دوست دارد می تواند ازدواج کند، و شامل نافرمانی پدر و مادر به شمار نمی آید....

درصورتی که این زن دچار اعمال کفری که وی را از اسلام خارج می کند نشد است، بلکه گناهان کبیره بوده، در این حالت ازدواجشان صحیح است...

برای هیچ فردی جایز نیست که با چنین افرادی ازدواج کنند، و نه اینکه فردی را به ازدواج کسانی در آورند که چنین خصوصیاتی داشته باشند...

اگر به دین اسلام ناسزا گفت کافراست، زیرا ناسزا گویی به اسلام، ناسزاگویی به الله، رسولش و کتابش شمرده می­شود....