اگر باطل شدن روزه‌اش در رمضان با چیزی غیر از هم‌بستری بوده است، فقط باید قضای آن روزه را انجام دهد اما اگر با هم‌بستری بوده باشد، بر وی واجب است که توبه نماید، قضا را انجام دهد و کفاره بپردازد؛ کفاره‌اش آزاد کردن برده است که اگر نیافت، دو ماهِ پیاپی را روزه بگیرد و اگر نتوانست، شصت مسکین را غذا دهد....

اگر واقعا جاهل بوده و تصور می‌کرده که روزه فقط با خوردن و نوشیدن باطل می‌شود و هم‌بستری روزه را باطل نمی‌کند، چیزی بر او واجب نیست....

شوهر مرتکب گناه شده و واجب است به درگاه الله توبه نماید و با آزاد کردن برده کفاره بده...

اگر منظورش این است که نفسش بر او غلبه کرده، او را به انجام آن کار واداشته و اختیارش را از وی گرفته تا این که چنین کاری انجام داده است، باید به درگاه الله جَلَّ‌جَلَالُهُ توبه نماید و اگر می‌تواند، دو ماهِ پیاپی را روزه بگیرد اما اگر نتوانست، باید شصت مسکین را غذا دهد.....

احتياط این است که در ازای هر روز، كفاره‌ی جداگانه انجام دهی زیرا این‌کار برای رفع مسئولیت بهتر است؛ اما نمی‌گوییم که این کار، واجب است بلکه فقط برای احتياط است؛ لذا اگر این کار برایت سخت و دشوار است، انجام یک کفاره، کافی است.....

اگر این فرد به یک ماه روزه اکتفا کرده، از وی پذیرفته نیست و باید دوباره از نو شروع کند؛ زیرا اگر ادامه دهد و روزه‌های قبلی را از سر بگیرد، شرط پیاپی بودن عملی نمی‌شود در حالی‌ که پیاپی بودن، شرط است....