(۶۹۴۹) سوال: حکم کسی که با جمعی می‌نشیند و وقتی وقت نماز فرا می‌رسد، در میان آنها حرص بر ادای نماز جماعت نمی‌بیند، چیست؟

جواب:

نظر ما این است که با چنین افرادی در وقت نماز جماعت نشیند زیرا آنها از دوستان بد هستند و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرموده است: «مَثَلُ جَلِيسِ الصَّالِحِ وَالسَّوْءِ، كَحَامِلِ الْمِسْكِ وَنَافِخِ الْكِيرِ، فَحَامِلُ الْمِسْكِ؛ إِمَّا أَنْ يُحْذِيَكَ، وَإِمَّا أَنْ تَبْتَاعَ مِنْهُ، وَإِمَّا أَنْ تَجِدَ مِنْهُ رِيحًا طَيِّبَةً، وَنَافِخُ الْكِيرِ؛ إِمَّا أَنْ يُحْرِقَ ثِيَابَكَ، وَإِمَّا أَنْ تَجِدَ رِيحًا خَبِيثَةً»[۱]: (مثال همنشينِ نيک و همنشينِ بد، مانند دارنده‌ی مِشک (عطار) و دمنده‌ی کوره‌ی آهنگر است، دارنده‌ی مشک (عطار)، يا از آن به تو می‌بخشد و يا از او مِشک می‌خَری و يا بوی خوشی از او به تو می‌رسد؛ ولی دمنده‌ی کوره‌ی آهنگر، يا لباست را می‌سوزاند يا بوی بدی از او به تو می‌رسد).

 از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روایت شده که فرموده است: «الرَّجُلُ عَلَى دِينِ خَلِيلِهِ، فَلْيَنْظُرْ أَحَدُكُمْ مَنْ يُخَالِلُ»[۲]: (هرکسی بر دين و آيين دوست خويش است؛ پس باید هريک از شما بنگرد با چه کسی دوستی و همنشينی دارد).

بنابراین، جایز نیست که با کسانی که با جماعت نماز نمی‌خوانند، بنشیند اما بر او واجب است که آنها را نصیحت کند و از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بترساند و به آنها بگوید: تقوای الهی را در حق خود رعایت کنید  و چیزی شبیه این را بگوید، شاید الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آنها را به دست تو هدایت کند.

[۱] تخریج آن گذشت.

[۲] تخریج آن گذشت.