جمعه 14 ذیقعده 1447
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵
1 می 2026

(۶۹۳۵) حکم آرزو کردن مرگ به دلیل مصیبتی که به انسان رسیده

(۶۹۳۵) سوال: در زندگی‌ام با مشکلات زیادی روبه‌رو شدم که باعث شده زندگی را دوست نداشته باشم و هرگاه ناراحت و کلافه می‌شوم به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ روی می‌آورم که عمرم را در اسرع وقت بگیرد و این آرزو تا به امروز برای من باقی مانده است زیرا هیچ حلی برای مشکلاتم نمی‌بینم جز مرگ که مرا از این عذاب خلاص کند؛ آیا این برای من حرام است؟

جواب:

آرزو کردن مرگ به دلیل مصیبتی که به انسان رسیده، آن چیزی است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از آن نهی کرده و فرموده‌ است: «لاَ يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمُ المَوْتَ لِضُرٍّ نَزَلَ بِهِ، فَإِنْ كَانَ لَا بُدَّ مُتَمَنِّيَا لِلْمَوْتِ فَلْيَقُلْ: اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتِ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتِ الوَفَاةُ خَيْرًا لِي»[۱]: (هیچ‌یک از شما به خاطر سختی‌ای که بر او نازل شده، آرزوی مرگ نکند؛ اگر کسی ناچار به آرزوی مرگ شد، پس بگوید: “بارالهی، تا زمانی که زندگی برای من بهتر است، مرا زنده نگه دار و اگر مرگ برای من بهتر است، مرا بمیران).

لذا برای کسی که دچار مصیبت یا سختی و تنگی یا مشکلی شده، حلال نیست که آرزوی مرگ کند بلکه باید صبر نماید و از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ امید اجر داشته باشد و منتظر گشایش از جانب الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بماند زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرموده است: «وَاعْلَمْ أَنَّ فِي الصَّبْرِ عَلَى مَا تَكْرَهُ خَيْرًا كَثِيرًا، وَأَنَّ النَّصْرَ مَعَ الصَّبْرِ، وَأَنَّ الْفَرَجَ مَعَ الْكَرْبِ، وَأَنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا»[۲]: (بدان که در صبر بر آنچه دوست نداری، خیر زیادی است و اینکه پیروزی همراه با صبر است، گشایش با سختی و با هر سختی آسانی می‌آید).

 مصیبت‌زده بداند که مصیبت‌ها کفاره‌ای برای گناهان او هستند چرا که (رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمودند): «مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ، وَلَا وَصَبٍ، وَلَا هَمَّ وَلَا حُزْنٍ، وَلَا أَذًى وَلَا غَمٍ، حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا، إِلَّا كَفَرَ اللَّهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ»[۳]: (هيچ رنج، بيماری، نگرانی، ناراحتی، آزار و غم و اندوهی به مسلمان نمی‌رسد و حتی خاری در پايش فرو نمی‌رود مگر اينکه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ گناهانش را به سبب آن می‌بخشد).

با صبر و احتساب، او به مرتبه‌ی صابران نائل می‌شود، آن مرتبه‌ی بالایی که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در مورد آنها می‌فرماید: {وَبَشِّرِ ٱلصَّـٰبِرِینَ* ٱلَّذِینَ إِذَاۤ أَصَـٰبَتۡهُم مُّصِیبَةقَالُوۤا۟ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّاۤ إِلَیۡهِ رَٰجِعُونَ} [سوره البقرة: ۱۵۵-۱۵۶]: (و مژده بده به صبر کنندگان* آن‌ها که هرگاه مصیبتی به ایشان برسد می‌گویند: ما از آنِ الله هستیم و به سوی او باز می‌گردیم).

اینکه این زن راه حلی برای مشکلاتش جز مرگ نمی‌بیند، به نظر من نگرشی اشتباه است چرا که مرگ مشکلات را حل نمی‌کنند و ممکن است مشکلات را افزایش دهد، چه بسیار افرادی که مردند در حالی که با مشکلات و آزارها مواجه بودند اما خود را به گناه گرفتار کرده بودند و از گناهان خود توبه نکرده و طلب بخشش نکرده‌اند و مرگ او سرعت بخشیدن به عقوبتش بوده است و اگر او در زندگی باقی می‌ماند و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ او را توفیق توبه و استغفار و صبر می‌داد و مشقات را تحمل می‌کرد و انتظار فرج را می‌کشید، برای او بسیار بهتر بود.

پس‌ای سوال کننده، تو باید صبر کنی و احتساب اجر از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نمایی و انتظار فرج از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را داشته باشی زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در کتابش می‌فرماید: {فَإِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ یُسۡرًا* إِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ یُسۡرا} [سوره الشرح: ۵-۶]: (پس مسلماً با (هر) دشواری آسانی است* مسلماً با (هر) دشواری آسانی است) و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در حدیث صحیح می‌فرماید: «وَاعْلَمْ أَنَّ فِي الصَّبْرِ عَلَى مَا تَكْرَهُ خَيْرًا كَثِيرًا، وَأَنَّ النَّصْرَ مَعَ الصَّبْرِ، وَأَنَّ الْفَرَجَ مَعَ الْكَرْبِ، وَأَنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا»: (بدان که در صبر بر آنچه دوست نداری، خیر زیادی است و اینکه پیروزی همراه با صبر است، گشایش با سختی و با هر سختی آسانی می‌آید)، والله المستعان.


[۱] تخریج آن گذشت.

[۲] تخریج آن گذشت.

[۳] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: واجهت في حياتي عدة مشكلات، جعلتني أكره الحياة، فكنت كلما تضجرت أتوجه إلى الله -تعالى- بأن يأخذ عمري في أقرب وقت، وهذه أمنيتي حتى الآن، لأنني لم أر حلًا لمشكلاتي سوى الموت وحده، حتى يخلصني من هذا العذاب، فهل هذا حرام علي؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: إن تمني الإنسان الموت لضُرٍّ نَزَل به وقوع فيها نهى عنه رسول الله صلى الله عليه وسلم حيث قال عليه الصلاة والسلام : «لا يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمُ المَوْتَ لِفُ نَزَلَ بِهِ، فَإِنْ كَانَ لا بُدَّ مُتَمَنِّيَا لِلْمَوْتِ فَلْيَقُلْ: اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتِ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتِ الْوَفَاةُ خَيْرًا لي».

فلا يحل لأحد نزل به ضر، أو ضائقة، أو مشكلة أن يتمنى الموت، بل عليه أن يصبر ويحتسب الأجر من الله -سبحانه وتعالى- وينتظر الفرج منه، لقول النبي صلى الله عليه وسلم: «وَاعْلَمْ أَنَّ فِي الصَّبْرِ عَلَى مَا تَكْرَهُ خَيْرًا كَثِيرًا، وَأَنَّ النَّصْرَ مَعَ الصَّبْرِ، وَأَنَّ الْفَرَجَ مَعَ الْكَرْبِ، وَأَنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا».

وليعلم المصاب بأي مصيبة أن هذه المصائب كفَّارة لما حصل له من الذنوب، فإنه: «مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ، وَلَا وَصَبٍ، وَلَا هُمْ وَلَا حُزْنٍ، وَلَا أَذًى وَلَا غَمْ، حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا، إِلَّا كَفَرَ اللَّهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ».

ومع الصبر والاحتساب ينال منزلة الصابرين، تلك المنزلة العالية التي قال الله -تعالى- في أهلها ﴿ وَبَشِّرِ ٱلصَّـٰبِرِینَ* ٱلَّذِینَ إِذَاۤ أَصَـٰبَتۡهُم مُّصِیبَةࣱ قَالُوۤا۟ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّاۤ إِلَیۡهِ رَٰجِعُونَ ﴾ [البقرة: ١٥٥-١٥٦].

وكون هذه المرأة لا ترى حلا لمشكلاتها إلا بالموت أعتقد أن ذلك نظر خاطئ، فإن الموت لا تَنْحَلَّ به المشاكل، بل ربما تزداد به المصائب، فكم من إنسان مات، وهو مصاب بالمشكلات والأذى، ولكنه كان مسرفا على نفسه لم يُستعتب من ذنبه، ولم يتب إلى الله -عز وجل- فكان في موته إسراع لعقوبته، ولو أنه بقي على الحياة، ووفقه الله – تعالى – للتوبة والاستغفار والصبر، وتحمل المشاق، وانتظار الفرج، لكان في ذلك خير كثير له.

فعليك أيتها السائلة أن تصبري وتحتسبي، وتنتظري الفرج من الله -عز وجل- فإن الله -سبحانه وتعالى- يقول في كتابه ﴿ فَإِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ یُسۡرًا* إِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ یُسۡرࣰا [الشرح : ٥-٦]. والنبي صلى الله عليه وسلم يقول فيهما صح عنه: «وَاعْلَمْ أَنَّ فِي الصَّبْرِ عَلَى مَا تَكْرَهُ خَيْرًا كَثِيرًا، وَأَنَّ النَّصْرَ مَعَ الصَّبْرِ، وَأَنَّ الْفَرَجَ مَعَ الْكَرْبِ، وَأَنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا». والله المستعان.

مطالب مرتبط:

(۶۸۵۸) حکم نسبت دادن دروغین همسر برای عبور از ایست بازرسی

این کار جایز نیست بلکه بر او واجب است که همسرش را در مدارک ملی‌اش اضافه کند، سپس با او سفر کند...

ادامه مطلب …

(۶۹۳۰) حکم کنیه دادن پدر به فرزندش قبل از تولد چیست؟

هیچ مشکلی ندارد که فردی پیش از تولد فرزندش، کنیه‌ای برای خود انتخاب کند یا حتی بدون داشتن فرزند، کنیه‌ای برای خود داشته باشد...

ادامه مطلب …

(۶۹۱۲) چقدر این عبارت درست است: “هر که چهل روز با گروهی زندگی کند، از آن‌ها می‌شود”؟

هر کسی که گروهی را دوست داشته باشد، از آن‌ها خواهد بود حتی اگر یک روز با آن‌ها زندگی کرده باشد و کسی که میان او و آن گروه محبتی وجود ندارد، اگر حتی چهل ماه هم با آن‌ها بماند، از آن‌ها نخواهد بود؛ پس این عبارت صحیح نیست...

ادامه مطلب …

(۶۹۳۸) بسیاری از مردم می‌گویند «این از سنت‌ها یا عادات ماست» لطفاً درباره‌ی این عبارت توضیح دهید؟

بسیاری از مردم بین عبادت و تقلید تفاوتی قائل نمی‌شوند و مرادشان از تقلید عبادت است که این نقصی در علم است و واجب می‌باشد که بین آنچه از دین ماست که هیچ اختیاری در آن نداریم و آنچه از عادات ماست که قابل تغییر به چیزهای مفیدتر و بهتر است، تفکیک کنیم...

ادامه مطلب …

(۶۸۸۱) هدف و ماهیت اختراعات غربی

درباره وسایل سرگرمی، رفاه و آسایش که ما را با آن‌ها غرق کرده‌اند، بی‌شک این‌ها از نعمت‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بر بنده است که افرادی را مسخر کرده تا برای او چیزهایی فراهم کنند که به رفاه و راحتی او کمک کند و امور سخت را برایش آسان نماید و بدون شک این‌ها از نعمت‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است....

ادامه مطلب …

(۶۸۴۱) آیا سختی‌های سکرات مرگ، گناهان را کاهش می‌دهد؟

هر چیزی که به انسان می‌رسد، از جمله بیماری، سختی، نگرانی یا غم حتی اگر خاری به او برسد، کفاره گناهان اوست و اگر انسان صبر کند و پاداش را از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ طلب کند، علاوه بر پاک شدن گناهان، به خاطر صبری که در برابر این مصیبت نشان داده، پاداش نیز دریافت خواهد کرد....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه