پنج‌شنبه 20 ذیقعده 1447
۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
7 می 2026

(۶۶۶۷) حکم پدرانی که به هنگام خشم اهل خانه را لعن و نفرین می‌کنند

(۶۶۶۷) سوال: شیخ بزرگوار، پدر من هنگامی که عصبانی می‌شود بسیار به ما و مادرم لعنت می‌کند تا جایی که به همه‌ی وسایلاتش اگر بیافتند لعنت می‌کند و حتی کلام، هنگامی که نمی‌تواند خوب تلفظ کند را نیز لعنت می‌کند و هنگامی که او را نصیحت می‌کنیم، از کوره‌ در رفته و عصبانی می‌شود و بر علیه ما دعا می‌کند و می‌گوید: در حالی که من پدر شما هستم و از شما بیشتر می‌دانم مرا نصیحت می‌کنید؟ از شیخ بزرگوار که الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به او جزای خیر بدهد می‌خواهم که پدرمان را نصیحت و توجیه کند؟

جواب:

مؤمن بسیار لعنت‌کننده و ناسزاگو نیست و کسانی که لعنت می‌کنند در روز قیامت شفاعت‌گر و شاهد قرار نمی‌گیرند و نصیحت من به این پدر این است که تقوای الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را رعایت کند و هنگامی که خشم را احساس نمود به الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از شیطان رانده شده پناه ببرد تا خشم او از بین برود و بداند اگر او کسی را مستحق لعنت نیست، لعنت کند، لعنت به خود او برمی‌گردد والعیاذ بالله.

و بداند معنای لعنت یعنی طرد و دوری از رحمت الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌باشد لذا تقوای الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در مورد خودش رعایت کند.

اما به نسبت شما اگر دیدید که نصیحت کردنتان فقط لج او را زیاد می‌کند و برکارش مداومت می‌کند پس در نصیحت کردن فایده‌ای نیست ولی از الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای او هدایت را بخواهید و اگر در روزی از روزها دیدید که آرام است و با شما انس گرفته با او به صورتی که از کوره در نرود صحبت کنید.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: والدي يا فضيلة الشيخ، كثير اللعنة لنا ولوالدتي عندما يغضب، حتى إنه يلعن جميع أغراضه إذا سقطت منه، حتى الكلام إذا لم يتمكن من النطق جيدًا لَعَن، وإذا نصحناه يثور ويغضب، ويدعو علينا، يقول: تنصحونني وأنا والدكم، وأعرف أكثر منكم؟ أرجو من فضيلة الشيخ – جزاه الله خيرًا- النصح والتوجيه لوالدنا؟

فأجاب رحمه الله تعالى: إن المؤمن ليس بالطَّعان، ولا باللعان، واللعانون لا يكونون شفعاء، ولا شهداء يوم القيامة، وإن نصيحتي لهذا الأب أن يتقي الله -عز وجل- وأن يستعيذ بالله من الشيطان الرجيم إذا أحس بالغضب حتى يزول عنه، وليعلم أنه إذا لَعَن مَن ليس أهلا للعنة عادت اللعنة عليه، والعياذ بالله.

وليعلم أن معنى اللعن هو الطرد والإبعاد عن رحمة الله -تعالى- فليتق الله في نفسه.

أما بالنسبة لكم، فإذا رأيتم أنه لا يزداد بالنصيحة إلا تماديًا فيما هو عليه، فلا فائدة في النصيحة، لكن اسألوا الله له الهداية، وإذا رأيتموه في يوم من الأيام هادئًا مستأنسًا منشرح الصدر، فتكلموا معه على وجه لا يؤدي إلى ثورته.

مطالب مرتبط:

(۶۶۵۴) آیا جایز است در مورد مردمی که مرتکب محرمات و فواحش می‌گردند، در غیابشان صحبت کنیم؟

بله جایز است که در مورد کارهایی که می‌کنند برای تحذیر دادن از آن و هم‌نشینی با آن‌ها صحبت کنی...

ادامه مطلب …

(۶۶۵۵) آیا ذکر صفات اشخاص در غیاب آنان، غیبت محسوب می‌شود؟

ستودن شخصی به آنچه متصف می‌باشد در حال غیاب او، خوب و نیک است اما عیب جویی کردن از او با آنچه که به آن متصف است، حرام می‌باشد چون از غیبت می‌باشد و غیبت از گناهان کبیره است...

ادامه مطلب …

(۶۶۵۲) وقتی خانه به میدان غیبت تبدیل می‌شود؛ راه درست چیست؟

قبل از هر چیز آن زنان را نصیحت می‌کنم که غیبت کردن را ترک کنند زیرا غیبت از گناهان کبیره است و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن را به قبیح‌ترین مثال تشبیه کرده است ...

ادامه مطلب …

(۶۶۶۸) حکم شرعی در به‌کارگیری لعن و ناسزا در زبان عامیانه

شایسته است که انسان زبان خود را بر کلمات پاک نافع تمرین دهد و از همه‌ی الفاظ دشنام و ناسزا پرهیز کند حتی در چیزهایی که برای او جایز است دشنام و ناسزا گوید چراکه شایسته نیست آن‌ها را به زبان آورد...

ادامه مطلب …

(۶۶۶۹) زنی دعای مرگ بر فرزندانش می‌کند در حالی که قصد آن دعا را ندارد، حکم این کارش چیست؟

او را نصیحت می‌کنیم که زبانش را از این‌ چیزها پاک کند زیرا ترس آن می‌رود که مصادف با وقت اجابت دعا گردد و از او قبول شود به جای این‌که بر علیه آن‌ها دعا کند، برای آن‌ها دعا کند...

ادامه مطلب …

(۶۶۷۵) حکم تعریف و تمجید غیر واقعی برای خوشحال کردن دیگران

مهم آن است که وصف نمودن آن به خوب و نیکو، وصفی برای حرام نباشد که در این صورت اشکالی ندارد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه