یکشنبه 9 ربیع‌الثانی 1448
۲۹ شهریور ۱۴۰۵
20 سپتامبر 2026

(۶۴۰۲) حكم دعوت همسایگان به نماز جماعت

(۶۴۰۲) سوال: من در محله‌ای زندگی می‌کنم که همسایگانی دارم که با ما در مسجد نماز نمی‌خوانند، در حالی‌که هیچ مانعی برای نمازخواندن آن‌ها در مسجد وجود ندارد، به خانه‌شان رفتم و آن‌ها را به نماز ترغیب کردم، و گفتند که نماز خواهیم خواند، ولی آن‌ها را در مسجد ندیدیم، آیا من در این باره گناهکارم؟ و آیا ذمّه‌ام از این مسأله برئ شده است؟ لطفاً راهنمایی فرمایید.

جواب:

اگر انسان همسایگانی داشته باشد که با جماعت نماز نمی‌خوانند، و او آن‌ها را نصیحت و راهنمایی و ارشاد کند، و از مخالفت با نماز جماعت برحذر بدارد، ذمّه‌اش برئ می‌شود؛ چه آنان نماز بخوانند یا نخوانند زیرا اگر انسان آنچه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از نصیحت را واجب گردانیده است، را انجام دهد، ذمّه‌اش برئ می‌شود و جز ابلاغ، مسئولیتی بر عهده‌ی انسان نیست؛ چراکه هدایت در دست الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است، الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به پیامبرش محمد صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: {إِنَّكَ لَا تَهۡدِی مَنۡ أَحۡبَبۡتَ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ یَهۡدِی مَن یَشَاۤءُ}[سوره القصص: ۵۶]: ([ای پیامبر،] بی‌تردید، تو نمی‌توانی هر کس را دوست داشته باشی [به اجبار به راه راست] هدایت ‌کنی؛ بلکه الله است که هر کس را بخواهد هدایت می‌کند) و فرمود: {فَذَكِّرۡ إِنَّمَاۤ أَنتَ مُذَكِّرࣱ* لَّسۡتَ عَلَیۡهِم بِمُصَیۡطِرٍ} [سوره الغاشية: ۲۱-۲۲]: ([ای پیامبر،] پند بده، که تو فقط پنددهنده‌ای* تو بر آنان مسلط [و چیره] نیستی) و فرمود: {إِنۡ عَلَیۡكَ إِلَّا ٱلۡبَلَـٰغُ} [سوره الشورى: ۴۸]: (تو وظیفه‌اى جز رساندن [وحی] نداری).

خلاصه اینکه: اگر انسان نصیحت واجب را انجام دهد، در صورتی که فردِ موردِ نصیحت هدایت یابد، این هدف مطلوب است و نعمتی از جانب الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای او و برای شخص نصیحت‌شده محسوب می‌شود اما اگر چنین نشد، گناه بر عهده‌ی همان شخص است، چون حجت بر او اقامه شده؛ و اما نصیحت کننده، از گناه او هیچ مسئولیتی ندارد.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: أسكن في حي، ويوجد لدي جيران لا يؤدون الصلاة معنا في المسجد، مع العلم بأنه لا يوجد أي شيء يمنعهم من الصلاة في المسجد، وقد قمت بزيارتهم في منازلهم، وقمت بِحَثهم على الصلاة، وقالوا: سوف نصلي، ولم نَرَهُم معنا في المسجد، فهل عليَّ ذنب في ذلك؟ وهل تكون ذمتي قد برئت من ذلك؟ أرجو التوجيه؟

فأجاب رحمه الله تعالى-: إذا كان للإنسان جيران لا يُصلُّون مع الجماعة، فقام بنصحهم وإرشادهم وتوجيههم، وتحذيرهم من المخالفة، فقد برئت ذمته، سواء صلوا، أو لم يصلوا، لأن الإنسان إذا أدى ما أوجب الله عليه من النصيحة، فقد برئت ذمته، وليس على الإنسان إلا البلاغ، أما الهداية، فهي بید الله – عز وجل – وقد قال الله -تعالى- لنبيه محمد – صلى الله عليه وعلى آله وسلم- ﴿ إِنَّكَ لَا تَهۡدِی مَنۡ أَحۡبَبۡتَ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ یَهۡدِی مَن یَشَاۤءُ ﴾ [القصص: ٥٦]. وقال -تعالى- ﴿ فَذَكِّرۡ إِنَّمَاۤ أَنتَ مُذَكِّرࣱ* لَّسۡتَ عَلَیۡهِم بِمُصَیۡطِرٍ ﴾ [الغاشية: ۲۲-۲۱]. وقال – تعالى – ﴿ إِنۡ عَلَیۡكَ إِلَّا ٱلۡبَلَـٰغُ ﴾ [الشورى: ٤٨]. فالحاصل أن الإنسان إذا أدى النصيحة الواجبة، فإن اهتدى المنصوح، فهذا المطلوب، وهو من نعمة الله عليه وعلى الناصح، وإن كانت الأخرى فالآثم هو المنصوح، لأنه قامت عليه الحجة، وأما الناصح، فلا شيء عليه من إثمه.

مطالب مرتبط:

(۶۴۱۳) حکم تکرار صلوات در میان سخنرانی و مشروعیت آن در سنت نبوی

کسانی که چنین عباراتی را در وسط خطبه می‌گویند، قصدشان از آن، عبادت‌کردن الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با این کلمات نیست، بلکه هدفشان تنبیه و متوجه‌کردن موعظه‌شوندگان و حاضران است و من در چنین کاری اشکالی نمی‌بینم، إن شاء الله....

ادامه مطلب …

(۶۴۰۴) ترس از پیامدهای امر به معروف و نهی از منکر

تو را نصیحت می‌کنیم که بر دعوت به‌سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ، و امر به معروف و نهی از منکر استمرار داشته باشی، زیرا نتایج به‌دست تو نیست و تو به دعوت به‌سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و  به امر به معروف و نهی از منکر مأموری، اما نتیجه با الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است...

ادامه مطلب …

(۶۴۲۲) حکم مواجهه با منکر هنگام ناآگاهی از حکم شرعی

اگر انسان نمی‌داند آن فعلی که از شخصی سر زده منکر است، پس جایز نیست آن را بر او انکار کند، زیرا اگر چنین کند و آن فعل در دین منکر نباشد، قولی را به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بدون علم نسبت داده است...

ادامه مطلب …

(۶۳۹۹) حکم کسی که کاری را برای رضای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ انجام داده، ولی آن را برای کسانی بازگو می‌کند چیست؟

اگر هدفش این باشد که مردم او را بستایند، بدون تردید این نیت درستی نیست؛ زیرا کسی که رضای الله را می‌طلبد، برایش مهم نیست که مردم از کار او آگاه شوند یا نه....

ادامه مطلب …

(۶۴۰۸) چگونه خطای قرائت قرآن را بگوییم که دل‌ها نرنجد؟

واجب است بر معلم یا غیرمعلم، هرگاه اشتباهی در قرائت قرآن بشنود، آن را گوشزد کند؛ چه آن فرد خوشحال شود چه ناراحت و اینکه کسی که اشتباه کرده، این راهنمایی را حمل بر سوءظن کند و بگوید هدف تمسخر بوده، این خود اشتباهی دیگر است...

ادامه مطلب …

(۶۴۰۹) حكم تابلوهایی که در جاده‌های طولانی نصب شده‌اند، با عباراتی مانند «الله را یاد کنید»

نظر من این است که چنین کاری جایز است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه