پنج‌شنبه 20 ذیقعده 1447
۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
7 می 2026

(۶۲۷۳) حکم شرعی در قبال غیبت و عذرخواهی بی‌پذیرش

(۶۲۷۳) سوال: بارک الله فیكم، شیخ بزرگوار، من شخصی را در یک مجلس غیبت کرده‌ام به دلیل اینکه به من بدی کرده بود سپس برای عذرخواهی نزد او رفتم و عذر خود را مطرح کردم و گفتم: “از شما عذرخواهی می‌کنم، من شما را غیبت کرده‌ام، و امیدوارم مرا ببخشید” اما او گفت: “برو، الله تو را نبخشد” حکم شرعی در مورد عمل من چیست؟ مأجور باشید.

جواب:

می‌گوییم: واجب است که انسان وقتی از ظلمی که به برادر خود کرده است توبه می‌کند، باید در این دنیا حق آن را ادا کند، پیش از اینکه در روز قیامت از اعمال صالحه‌اش گرفته شود، لذا اگر این ظلم به مال است، باید آن را برگرداند و اگر به عرض است، باید از صاحب حق حلالیت بخواهد و اگر شخص تمام تلاش خود را برای طلب حلالیت از صاحب حق کرده و او نپذیرفته است، با توبه‌ی صادقانه و نصوح، الله خود آنچه از حق برادرش را که به دوش می‌کشد، جبران می‌کند.

آنچه که به برادران مسلمانم توصیه می‌کنم این است که وقتی کسی برای توبه از ظلمی که به آنان کرده است عذرخواهی می‌کند، عذر او را بپذیرند تا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در روز قیامت عذرهای آنان را بپذیرد، زیرا کسی که به نیازهای برادرش توجه کند، الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نیز در نیازهای او یاری‌ش می‌کند و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در کمک به بنده است تا زمانی که بنده در کمک به برادرش باشد.

چگونه ممکن است انسان وقتی که برادرش با ندامت و پشیمانی نزد او می‌آید و از او می‌خواهد که او را ببخشد، بگوید: “الله تو را نبخشد”؟ این چیزی است که شایسته است در جامعه‌ی مسلمان وجود نداشته باشد، برای برادرش آنچه را برای خود دوست می‌دارد، دوست بدارد. در اینجا دو نکته وجود دارد:

نصیحت به فردی که غیبت کرده: باید خیلی حریص باشد که در دنیا حلالیت بخواهد و اگر تمام تلاش خود را کرده و نتوانست از فردی که حق دارد حلالیت بگیرد، امیدواریم که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ خود آن را متحمل شود.

اما نصیحت به فردی که از او عذرخواهی شده است: تشویق و توصیه می‌کنیم که عذر او را بپذیرد، زیرا این باعث از بین رفتن دشمنی‌ها و کینه‌ها می‌شود و دل‌ها را پاک و به هم نزدیک‌تر می‌کند و اگر انسان بندگان الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را عفو کند، الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نیز از او عفو خواهد کرد.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: بارك الله فيكم فَضِيلَةَ الشَّيْخِ، اغتبت أحد الأشخاص في مجلس من المجالس نظرًا لأنه أساء إلي، ثم ذهبت إليه لأستسمحه عن هذه الغيبة، فقدمت له عذري وقلت له: أعتذر منك فقد اغتبتك، وأرجو أن تسامحني ولكنه قال اذهب، لا سامحك الله. فما حكم الشرع في عملي هذا مأجورين؟

فأجاب رحمه الله تعالى: نقول: إن الواجب على الإنسان إذا تاب من مظلمة لأخيه، عليه أن يؤدي إليه مظلمته في الدنيا، قبل أن تؤخذ من أعماله الصالحة في يوم القيامة، إن كانت مالا فليؤده إليه، وإن كانت عرضًا، فليتحلل منه، وإذا بذل ما يستطيع من طلب إحلاله منه فأبى من له حق، فإنه مع التوبة الصادقة النَّصُوح يقضي الله -عز وجل- عنه ما تحمله لأخيه.

والذي أشير به على إخواني المسلمين أن الإنسان إذا جاءهم معتذرا من عدوان اعتدى عليهم به فليقبلوا عُذره، ليقبل الله أعذارهم منهم يوم القيامة، فإِنَّ مَن كان في حاجة أخيه كان الله في حاجته، فالله في عون العبد ما كان العبد في عون أخيه، وكيف يتحمل الإنسان أن يأتيه أخوه معتذرا نادما، يطلب منه أن يسامحه، ثم يقول: لا سامحك الله ؟ هذا شيء ينبغي ألا يوجد في مجتمع مسلم، يود فيه المرء لأخيه ما يود لنفسه، فها هنا أمران:

الأمر الأول: نصيحة هذا الذي اغتاب غيره بأن يحرص غاية الحرص على أن يتحلله في الدنيا، فإنْ بَذَل كل ما يستطيع، ولم يُحصل هذا، فإننا نرجو من الله – عز وجل- أن يتحمل عنه.

وأما بالنسبة للذي جاء إليه أخوه يعتذر منه، فإننا نَحُتُه على قبول عُذره، فإن ذلك مما يُزيل العداوة والبغضاء، ويُصَفِّي القلوب، ويُدني بعضها من بعض، وإذا عفا عن عباد الله، عفا الله عنه.

مطالب مرتبط:

(۶۲۴۱) شروط توبه نصوح چیست؟

توبه‌ی نصوح از گناهان، واجب است و اگر گناه، انجام کار حرامی باشد، ترک آن واجب است؛ و اگر ترکِ واجبی باشد، باید آن را جبران کند...

ادامه مطلب …

(۶۲۷۱) نظر شما درباره‌ی کسی که پس از توبه از غیبت، برای تمام کسانی که از آنان غیبت کرده صدقه می‌دهد، چیست؟

اگر کسی از غیبت توبه‌ای نصوح کرده باشد، از کمال توبه‌اش این است که از کسی که از او غیبت کرده طلب حلالیت کند؛ اگر بداند که آن شخص فهمیده که از او غیبت شده است اما اگر آن شخص خبر نداشته، کافی است برایش استغفار کند و در همان مجلسی که از او غیبت شده، از خوبی‌های او بگوید؛ زیرا حسنات، سیئات را از بین می‌برند....

ادامه مطلب …

(۶۲۶۰) حکم تکرار گناه پس از سوگند و عهد با الله عزوجل

اگر نفسش او را فریب داده و سپس به یاد آورد و پشیمان شد، باید به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه کند، و از این گناه آمرزش بطلبد و باید کفاره‌ی قسم بپردازد...

ادامه مطلب …

(۶۲۴۶) حکم شرع در نظر شما درباره‌ی کسی که در حال عصبانیت دین را سب کند چیست؟

حکم کسی که دین اسلام را سب کند این است که کافر می‌شود؛ زیرا سب دین، یا استهزاء به آن، مرتد شدن از اسلام و کفر به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و دین اوست...

ادامه مطلب …

(۶۲۵۵) توبه و جبران کوتاهی نسبت به والدین پس از فوت پدر

گوارایت باد این منت که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به تو ارزانی داشته؛ بازگشت به سوی پروردگارت، استقامت بر دینش، نیکی به مادرش، و محبت به کار خیر...

ادامه مطلب …

(۶۲۶۵) آیا می‌توان گفت که مسلمانِ ذلیل، باید از ذلت خود توبه کند؟

ذلت، اثر و نتیجه‌ی معصیت‌ها و نوعی عقوبت است، نه خود معصیت، معصیت‌ها از افعال بنده‌اند، اما ذلت، قضای الهی و مقدر شده از سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است، به سبب آن معصیت‌ها، لذا اگر از معصیت‌ها توبه کنند، عزت به آن‌ها بازمی‌گردد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه