چهارشنبه 19 ذیقعده 1447
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
6 می 2026

(۶۱۸۳) هنگامی‌ که انسان می‌خواهد عبادتی را انجام دهد، حال او باید چگونه باشد؟

(۶۱۸۳) سوال: هنگامی‌ که انسان می‌خواهد عبادتی را انجام دهد، حال او باید چگونه باشد؟ آیا انجام ‌دادن این عبادت ‌برای رضای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باشد یا رسیدن به بهشت ‌و نجات از آتش، یا برائت ذمه باشد؟ و آیا اخلاص را باید در انجام هر فعلی باید به یاد آورد؟ لطفا مرا راهنمایی کنید.

جواب:

نیت خالصانه داشتن در هرکاری لازم است، به اینکه انجام دادن این عبادت‌ها خالصانه برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باشد، و نه چیز دیگر، اما اینکه برای برائت ذمه یا برای نجات از عذاب یا رسیدن به پاداش یا رسیدن به رضایت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باشد، همه اینها را در قلب خود داشته باشد واینها باهم هیچ منافاتی ندارند، می‌تواند همه اینها را در نیت خود داشته باشد؛ الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در وصف رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و اصحابش فرموده‌اند: {تَرَىٰهُمۡ رُكَّعࣰا سُجَّدࣰا یَبۡتَغُونَ فَضۡلࣰا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنًۭا} [سوره الفتح: ۲۹]: (آنان را در حال رکوع و سجده میبینی كه پیوسته فضل و رضایت الله را مىجویند)

آنها بین این دو امر جمع نمودند، نیت رسیدن به فضل الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با به دست آوردن ثواب آن و رسیدن به منزل اخروی و نیت رسیدن به رضایت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ تعالی.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: كيف يكون حال الإنسان عندما يريد أن يعمل شيئًا من الطاعات؟ هل يكون في قلبه أنه يريد نَيل رضا الله -عزوجل- أم الفوز بالجنة، والنجاة من النار، أم إبراء الذمة؟ وهل عليه أن يتذكر الإخلاص عندما يريد فعل أي شيء، أَفْتُونَا مأجورين؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: أما إرادة الإخلاص فلا بد منها، وهي أن يريد بعبادته وجه الله لا سواه، وأما هل يريد إبراء الذمة، أو النجاة من العذاب، أو حصول الثواب، أو رضا رب العباد؟ فإنه ينوي كل هذا، وهو إذا نوى هذه كلها، فلا منافاة بينها، يمكن أن ينويها كلها، فينوي رضا الله، وينوي فضل الله، وينوي النجاة من عقاب الله، وينوي إبراء الذمة. ولقد قال الله -تبارك وتعالى- في وصف النبي صلى الله عليه وسلم وأصحابه ﴿ تَرَىٰهُمۡ رُكَّعࣰا سُجَّدࣰا یَبۡتَغُونَ فَضۡلࣰا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنًۭا ﴾ [الفتح: ۲۹] فجمعوا بين الأمرين: بين نية ابتغاء فضل الله -تبارك وتعالى – بثوابه، والوصول إلى دار كرامته ونية رضوان الله – سبحانه وتعالى-.

مطالب مرتبط:

(۶۲۰۰) وقتی از تلاوت خود لذت می‌بری، آیا دچار عُجب شده‌ای؟

این حالت، از عُجبی که باعث باطل شدن عمل می‌شود نیست، بلکه این از نعمت‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است که انسان از آن خوشحال می‌شود...

ادامه مطلب …

(۶۲۰۲) ورع و زهد چیست؟

زهد مرتبه‌ای بالاتر از ورع است....

ادامه مطلب …

(۶۱۹۱) چه عواملی به پایبندی به دین کمک می‌کنند؟

از جمله عواملی که به تقویت ایمان کمک می‌کنند، انجام فراوان طاعات است...

ادامه مطلب …

(۶۱۸۹) زهد و عبادت در پرتو قرآن و سنت

اولاً باید بدانیم که عابدان و زاهدان آن‌گونه نیستند که بسیاری از مردم تصور می‌کنند...

ادامه مطلب …

(۶۱۸۵) چگونه می‌توانیم اعمالمان را خالصانه برای رضای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ انجام دهیم؟

اینکه انسان فقط الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را عبادت کند و امید به پاداش او داشته باشد و اینکه امید به ستایش مردم و اینکه خوب با او رفتار کنند نداشته باشد...

ادامه مطلب …

(۶۲۰۱) چگونه مسلمان می‌تواند نجات از آتش جاودانه را برای خود تضمین کند؟

هیچ‌کس نمی‌تواند این نجات را برای خود تضمین کند...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه