چهارشنبه 2 محرم 1448
۲۷ خرداد ۱۴۰۵
17 ژوئن 2026

(۲۷۰۵) حکمت از نهی نماز در اوقات نهی چیست؟

(۲۷۰۵) سوال: حکمت از نهی نماز در اوقات نهی چیست؟

جواب:

اول می‌‌گوییم: حکمت نهی پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است، زیرا مجرد حکم شرعی خود حکمت است؛ الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌‌فرماید: {وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَن يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ ۗ }[احزاب: ۳۶](و شایسته‌‌ی هیچ مرد و زن مؤمنی نیست، هنگامی که الله و رسولش به چیزی امر نمایند، در آن امر اختیار داشته باشند) و هنگامی که از‌ام المؤمنین عایشه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا سؤال شد: چرا حایض روزه را قضا می‌‌کند ولی نماز را قضا نمی‌‌کند؟ گفتند: (این‌‌گونه به ما رسیده و به قضای روزه امر شده‌‌ایم ولی به قضای نماز امر نشده‌‌ایم)[۱]، لذا عایشه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا علت و حکمت را حکم شرعی قرار دادند و شکی در آن نیست، ما ایمان داریم که هر حکمی که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و رسولش صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آن را قرار دهند، حکمت است، حال چه علت آن را بدانیم یا اینکه ندانیم.

اما به نسبت اوقات نهی، حکمت از آن به نسبت بعد از عصر و بعد از نماز صبح این است که: کفار هنگامی که خورشید طلوع نمود برای سجده می‌‌کنند و هنگامی که غیب شد نیز برای آن سجده می‌‌کنند، لذا برای آن در اول روز به عنوان تحیت و در آخر روز به عنوان وداع سجده می‌‌کنند؛ لذا نهی شده که شخص در این وقت نماز بخواند تا اینکه به این حد نرسد که هنگام طلوع و غروب خورشید نماز بخواند.

اما نیمه‌‌‌‌ی روز، پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم خبر داده که حکمت آن این است که آتش در این وقت گرم می‌‌شود.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما الحكمة من النهي عن الصلاة في أوقات النهي؟

فأجاب رحمه الله تعالى: أولا نقول: الحكمة هي نهي هي نهي النبي عليه الصلاة والسلام، فإن مجرد الحكم الشرعي هو حكمة، قال الله عز وجل: ﴿ وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَن يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ ۗ ﴾ [الأحزاب: ٣٦] ولما سئلت أم المؤمنين عائشة رضي الله عنها: ما بال الحائض تقضي الصوم ولا تقضي الصلاة؟ قالت: «كان يصيبنا ذلك فنؤمر بقضاء الصوم، ولا نؤمر بقضاء الصلاة»، فجعلت عائشة العلة والحكمة هي الحكم الشرعي، ولا شك في هذا، فنحن نؤمن بأن كل حكم قضاه الله ورسوله فإنه حكمة، سواء علمنا عِلَّته الموجبه أم لم نعلم.

أما بالنسبة لأوقات النهي فإن الحكمة من ذلك بالنسبة لما بعد العصر وما بعد الفجر هي: أن الكُفَّار إذا طلعت الشمس سجدوا لها، وإذا غابت سجدوا لها، فيسجدون لها مُحيَّينَ في أول النهار ومودعين في آخر النهار، فنهي المرء أن يتحرى الصلاة؛ لئلا يتمادى به الأمر حتى يصلي عند الطلوع وعند الغروب.

أما نصف النهار فقد أخبر النبي و أن الحكمة في ذلك أن النار تُسَجِّرُ في هذا الوقت.

مطالب مرتبط:

(۲۷۰۶) حکم خواندن سنت بعد از ظهر پس از جمع تقدیم با نماز عصر در حال باران

بله! هرگاه انسان بین ظهر یا عصر جمع بست چه جمع تقدیم و چه جمع تأخیر، بر او اشکالی ندارد که سنت بعدیه‌‌ی ظهر را بعد از نماز عصر بخواند و این از این جهت است که این سنت دارای سبب است و نمازهایی که دارای سبب هستند در نمازهای نهی شده وارد نمی‌‌شوند...

ادامه مطلب …

(۲۷۱۴) آیا خواندن نماز سنت وضو در وقت نهی قبل از مغرب جایز است؟

قول درست این است: آن را می‌‌خواند و ضابطه‌‌ی آن: اگر نماز سنت که دارای سبب بود، آن را هنگام وجود سبب آن یعنی در هر وقتی بعد از نماز عصر یا صبح یا هنگام زوال خورشید و... می‌‌خواند و اگر دارای سبب نبود آن را نمی‌‌خواند....

ادامه مطلب …

(۲۷۰۹) اوقات نهی چه موقع است؟

اوقات نهی به طور مفصل پنج وقت است، اما به طور مختصر سه وقت است....

ادامه مطلب …

(۲۷۱۲) آیا سجده‌‌ی تلاوت در اوقات نهی جایز است؟

بله! برای قاری جایز است هرگاه آیه‌‌ی سجده را خواند، سجده کند، از این جهت که هر نمازی که دارای سبب است..

ادامه مطلب …

(۲۷۱۰) حکم ورود به مسجد پیش از مغرب و ترک تحیة‌المسجد در زمان کراهت

تمام نمازهایی که دارای سبب هستند در اوقات نهی خوانده می‌‌شوند و نهی وارد آن‌‌ها نمی‌‌شود، زیرا نمازی است که به سبب معینی تخصیص داده شده است، لذا حکمت نهی از نماز در اوقات مشخص نیز از آن دور می‌‌شود....

ادامه مطلب …

(۲۷۰۸) حکم خواندن نماز در مسجد قباء پس از عصر

برای انسان جایز نیست که به قباء برود و در آن جا در اوقات نهی نماز بخواند، اما اگر به قباء یا دیگر مساجد به هر قصدی رفت و وقت نهی داخل شد، سنت تحیه‌‌ی مسجد را می‌‌خواند، زیرا دارای اسباب است....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه