(۲۶۹۷) سوال: یکبار در مورد نماز تسبیح خواندم که دارای فایده است و از جمله بزرگ‌‌ترین تقربات به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است، شیوه‌‌ی خواندن آن چطور است؟ و آیا در احادیث پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد شده است؟ جزاکم الله خیرا.

جواب:

بله! پیرامون نماز تسبیح احادیثی از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد شده است: اینکه انسان آن را هر روز یا هر هفته یا هر ماه یا هر سال یا یکبار در عمرش بخواند. [۱]اما این نماز از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به صحت نرسیده و حدیث آن دروغ است، همان‌‌طور که شیخ الإسلام ابن تیمیه رَحِمَهُ‌الله می‌‌گوید: «و لم یستحبها إمام»[۲](و امام احمد آن را مستحب ندانسته است).

و اگر این نماز در شریعت بود و مشروع بود، برای امت مشخص بود و بین آن‌‌ها شهرت داشت، زیرا از جمله چیزهایی است که برای نقل آن انگیزه وجود دارد، چون نماز غریبی است و چیزهایی که غریب است معمولا بین مردم متداول است و نقل می‌‌شود و اگر صحیح بود، در این نماز فایده وجود می‌‌داشت و مثل چنین چیزی امکان ندارد که مخفی بماند و دانسته نشود یا اینکه جز گروهی اندک کسی آن را نقل نکند همچنین چون به نسبت بقیه‌‌ی نمازها نمازی شاذ است.

و این نماز یا در روز یا در هفته یا در ماه یا در سال یا در عمر یکبار خوانده می‌‌شود، در حالی که هیچ نمازی نقل نشده که به این ترتیب باشد، لذا صحیح این است که نماز تسبیح مشروع نبوده و شایسته نیست که انسان آن را انجام دهد.

[۱] ابوداود: کتاب الصلاة، باب صلاة التسبیح، شماره­ی (۱۲۹۷)، ترمذی: کتاب الوتر، باب ما جاء فی صلاة التسبیح، شماره­ی (۴۸۲)، و ابن ماجه: کتاب إقامة الصلاة و السنة فیها، باب ما جاء فی صلاة التسبیح، شماره­ی (۱۳۸۷).

[۲] الفتاوی الکبری(۵/۳۴۴).