(۱۴۹۵) حکم شرعی مایعات رقیق پیش از ادرار یا پس از خواب و تأثیر آن در طهارت و عبادت

(۱۴۹۵) سوال: شیخ بزرگوار! نظر شما در مورد یک قطره یا دو قطره آب سفید و رقیق که قبل از ادرار کم، خارج می‌شود چیست؟ گاهی نیز وقتی از خواب بیدار می‌شوم، این آب را می‌بینم در حالی‌ که به یاد ندارم هیچ چیزی در خواب دیده باشم و هیچ اثری هم روی لباس زیر نمانده است. آیا رنگ لباس در خواب و رؤیا دیدن انسان تأثیر دارد؟ گاهی این آب را وقتی می‌بینم که با یک وضو، بیش از یک نماز فرض را ادا کرده‌ام در حالی که هیچ لذت یا نگاهی رخ نداده است تا به خروج این آب منجر شود!

جواب:

همان طور که در آخر سؤال نیز اشاره کرد، من نیز چنین به نظرم می‌رسد که این آب، نتیجه‌ی شهوت یا به یاد آوردن چیزی نیست لذا این آب، مذی و منی به حساب نمی‌آید بلکه پسماند‌هایی است که گویا در مجاری ادرار مانده است و اکنون قبل از ادرار و گاهی بعد از آن خارج می‌شود. بنابراین دقیقا همان حکم ادرار را به خود می‌گیرد؛ یعنی واجب است شسته شود و قسمت‌هایی از بدن و لباس که آلوده به این آب شده نیز شسته شود و نیاز به انجام کار دیگری نیست.

تعداد بازدید: 121

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما رأي فضيلتكم في رؤية نقطة أو نقطتين من الماء الأبيض الرقيق، تنزل قبل نزول البول عندما تكون كمية قليلة، وأحيانًا أخرى تكون هذه الرؤية بعد الاستيقاظ من النوم، دون تَذَكَّر أي رؤيا في أثناء النوم، وأيضًا بدون ظهور أي شيء على الملابس الداخلية، وهل لون الملابس له دخل في الحلم؟ بل أحيانًا تكون الرؤية بعد أداء أكثر من فرض بوضوء واحد، وبدون الشعور بلذة أو نظر أدى إليها؟

فأجاب رحمه الله تعالى: يبدو لي أن هذا ليس ناتجا عن شهوة أو تذكر كما قاله في آخر السؤال، وعلى هذا فإن هذا الماء الأبيض الرقيق لا يعتبر مذيا ولا مَنيَّا، وإنما هي رواسب فيما يبدو في قنوات البول، تنعقد على هذا الوجه، وتخرج قبل البول، وربما تخرج بعده أحيانًا، فعليه يكون حكمها حكم البول تماما، بمعنى أنه يجب تطهيرها، وتطهير ما أصابت، ولا يجب أكثر من ذلك.