پنج‌شنبه 7 شوال 1447
۶ فروردین ۱۴۰۵
26 مارس 2026

(۵۱۳۲) حکم ازدواج زنی با اهداکننده‌ خون بیگانه پس از بهبودی

(۵۱۳۲) سوال: هرگاه زنی بیمار شد و نیاز به خون داشت و از فردی که بیگانه است خون دریافت کند سپس الله او را شفا می­دهد و آن زن می خواهد با آن مرد ازدواج کند، آیا این ازدواج جایز است؟                        

جواب:

بله اشکالی ندارد فرد با زنی ازدواج کند که به او خون داده است، زیرا این خون هما­نند شیر نیست که بگوییم سبب به وجود آمدن محرمیت می شود، بلکه تنها چیزی که سبب محرمیت می شود شیر است به شرط اینکه این شیرخوارگی تا سن دو سالگی و قبل از گرفتن کودک از شیر باشد. در حدیث صحیح وارد شده که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می فرمایند: «يحرم من الرَّضاعة ما يحرم من الولادة»[۱] (شیرخوارگی همانند به دنیا آوردن سبب محرمیت می­شود).

 در نتیجه این طفل فرزند شیری می باشد و فرزند کسی می باشد که به او شیر داده است، همانند شوهرش و آقایش اگرچه کنیز و برادر فرزندان این زنی که به او شیر داده است و برادر کسی که این شیر را از شوهر یا آقا دریافت کرده باشد اگرچه هم فرزندان این شوهر نباشند و یا آقای این شیردهنده نباشد. بر این اساس اگر زنی کودکی را شیر دهد و این زن صاحب فرزندانی از شوهرش باشد آن کودک برادران فرزندان این زن از شوهر قبلی می باشد و هرگاه شوهرش که آن شیر به او نسبت داده می شود اگر صاحب فرزندانی از دیگر زن باشد این کودک با آن فرزندان هم برادر­می­شود وهرگاه این زن صاحب فرزندانی باشد که شوهرش که شیر به او نسبت داده می شود این کودک برادرانشان از پدر و مادر می باشد.


[۱] – امام بخاری آن را تخریج کرده است: کتاب نکاح، باب ما یحل من الدخول والنظر الی النساء فی الرضاع، حدیث شماره(۵۲۳۹) و امام مسلم : کتاب الرضاع، باب مایحرم من الرضاعئ ما یحرم من الولاده، حدیث شماره(۱۴۴۴).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: يقول إذا مرضت امرأة، واحتاجت إلى الدم، وأُخِذَ لها من شخص أجنبي لها دم، ثم عافاها الله تعالى، ثم رغب ذلك الشخص بالتزوج بها، هل يجوز هذا؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: نعم، يجوز للإنسان أن يتزوج بامرأة أخذ لها من دمه؛ لأن هذا الدم ليس لبنا حتى نقول: إنه يحرم. والمحرم إنما هو اللبن، بشرط أن يكون قبل الفطام في الحولين.

وقد ثبت عن النبي -عليه الصلاة والسلام- أنه قال: «يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعَةِ مَا يَحْرُمُ مِنَ الْوِلَادَةِ». فيكون هذا الطفل ابنا للمرضعة، وابنا لمن اللبن له، كزوجها وسيدها إن كانت أمة وأخا لأولاد هذه المرأة التي أرضعته، وأخا لمن نسب لبنها إليه من زوج أو سيد، وإن لم يكن أولاد هذا الزوج، أو السيد من المرضعة.

ولهذا لو أن امرأة أرضعت طفلا، ولها أولاد من زوج سابق، كان الطفل أخا لأولادها من الزوج السابق من الأم، وإذا كان زوجها الذي نُسِبَ لبنها إليه، إذا كان له أولاد من غيرها صار هذا الطفل أخا لأولاد زوجها من أبيهم، وإذا كان هي لها أولاد من زوجها الذي نسب لبنها إليه كان هذا الطفل أخا لهم من الأم والأب.

مطالب مرتبط:

(۵۱۳۳) آیا عموها و دایی های پدرم یا مادرم از محارم من به شمار می آیند؟

بله عموی های پدر و یا مادر، عمو های فرزندانشان به شمار می¬آیند و این قضیه در مورد دایی هم صدق می کند به عنوان مثال هرگاه این فرد عموی مادری باشد، عموی دخترانش هم به شمار می آید و یا اینکه عموی پدری باشد، عموی دخترانش هم به شمار می آید، در نتیجه هر فردی که عموی پدرت است و یا عموی پدربزرگت است، عموی خودت به شمار می¬آید و هر فردی که دایی پدرت باشد و یا دایی پدربزرگت باشد دایی خودت به شمار می¬آید....

ادامه مطلب …

(۵۱۱۷) حکم دست دادن با خاله چیست؟

خاله و غیر از آن از محارم به شمار می آید، همانند عمه، برادر زاده و خواهر زاده، و از باب اولی دختر و مادر، لذا دست دادن با همه­ی کسانی که ذکر شد جایز است و اشکالی ندارد...

ادامه مطلب …

(۵۱۰۹) محارم زن چه کسانی هستند؟

محارم زن، شوهرش و هر فردی که بر وی به صورت دائمی از طریق نسبی ویا سببی مباح باشد. این افراد محارم هستند....

ادامه مطلب …

(۵۱۵۰) حکم تعامل و نمایان ساختن صورت در برابر شوهر عمه

جایز نیست که صورتت را جلویش نمایان کنی زیرا او در حق شما بیگانه است همانند دیگر مردان با شما محرم نیست...

ادامه مطلب …

(۵۱۴۸) حکم نمایان کردن چهره در برابر برادران شوهر در خانه مشترک

نصیحتم به شما این است که صورتت را جلوی برادر شوهرت بپوشانی زیرا نمایان کردن صورتت جلوی آنان سبب فتنه می شود ...

ادامه مطلب …

(۵۱۱۲) حکم شرعی ارتباط داماد با مادرزن

اگر شرم و حیا می­کند ایرادی ندارد، زیرا به خاطر خجالتی بودنش  ویا شرم کردنش ، برخی مسائل مباح را ترک کرده است، ودست خودش نیست،  در اینجا ایرادی وارد نیست...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه