پنج‌شنبه 24 شعبان 1447
۲۳ بهمن ۱۴۰۴
12 فوریه 2026

(۴۷۹۹) حکم قبول کردن هدیه چیست و آیا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هدیه قبول میکردند؟

(۴۷۹۹) سوال: حکم قبول کردن هدیه چیست و آیا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم   هدیه قبول می­کردند؟

جواب:

قبول هدیه یکی از توصیه­های پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است. بعضی از علما می­گویند: قبول هدیه تنها در صورتی که شروط آن رعایت شود مجاز است. یکی از شروط آن این است که فرد هدیه دهنده به منان بودن مشهور نباشد. یعنی انسانی نباشد که در قبال هدایا و کارهایی که برای دیگران انجام می­دهد بر سر آنها منت زیادی بگذارد و دایم بگوید: من به فلانی فلان چیز هدیه دادم و به دیگری چیز دگر و …. زیرا قبول هدیه از این چنین انسانی اذیت و مضرات روحی فراوانی به دنبال دارد. اگر این چنین شخصی به انسان هدیه­ای اهدا کند، قبول نکردن آن بسیار بهتر است، زیرا از آزار این شخص منان در امان خواهد بود. شرط دیگر این است که هدیه دهنده مالش حلال باشد. اگر مالش حرام باشد، رد کردن هدیه او برای اجتناب از دچار شدن به مال حرام بلااشکال است. اما اگر در مال شخص هدیه دهنده حلال و حرام توامان وجود داشت، قبول کردن هدیه بلااشکال است، زیرا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از یهودیان هدیه قبول می­کرد حال آنکه ایشان ربا و مال حرام می­خوردند. همچنین کسی که هدیه را قبول می­کند باید به فرد هدیه دهنده پاداش بدهد. پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هدیه قبول می­کردند و آن هدیه را نیز جبران می­کردند و می­فرمودند: »من صنع إليكم معروفا فكافئوه، فإن لم تجدوا ما تكافئونه فادعوا له حتى تروا أنكم قد كافأتموه« »هر کس به شما لطفی کرد جبران کنید و اگر چیزی نیافتید برایش دعا کنید تا ببینید که جبران کرده­اید«

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حُكْمُ أخذ الهدية، وهل كان الرسول صلى الله عليه وسلم يأخذ الهدية؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: قبول الهدية من هدي النبي صلى الله عليه وسلم حتى إن بعض أهل العلم قال: يجب قبول الهدية إذا تمت الشروط والشروط هي ألا يكون هذا المهدي ممن عُرف بالمنّة، أي ألا يكون من المنانين، لأن قبول هدية المنانين قد تجلب الأذية، فقد يقوم هذا الشخص الذي أهدى بالكلام بين النَّاس بأني أهديت إلى فلان كذا، وأهديت إليه كذا، وما أشبه ذلك، ففي هذا الحال للإنسان مناص في عدم قبول الهدية، لئلا يتأذى بمن ذلك الشخص، ومنها أن يكون المهدي ماله حلال، فإن كان ماله حرام، فلا حرج على الإنسان أن يَرُدَّ هديته اتقاء للمُحَرَّم، وإن كان في ماله حرام وحلال، فليقبل الهدية، ولا حرج عليه، لأن النبي صلى الله عليه وعلى آله وسلم قبل الهدية من اليهود، وهم معروفون بأخذ الربا، وأكل الشحت، ثم إنه ينبغي لمن قبل هدية أن يكافئ المهدي، فقد كان النبي صلى الله عليه وعلى آله وسلم يقبل الهدية، ويثيب عليها، وقال: «مَنْ صَنَعَ إِلَيْكُمْ مَعْرُوفًا فَكَافِئُوهُ، فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا مَا تُكَافِتُونَهُ، فَادْعُوا لَهُ ، حَتَّى تَرَوْا أَنَّكُمْ قَدْ كَا فَأْتُمُوهُ».

مطالب مرتبط:

(۸۴۱۱) اگر زنی به زن دیگر عطر بدهد و او در خیابان استفاده کند، گناهکار است؟

اگر هدیه دهنده پیشتر بداند که هدیه گیرنده این عطر را در بیرون از منزل استفاده خواهد کرد و پس از معطر کردن خود به این عطر به بازار خواهد رفت، در این حالت اهدای عطر ابدا جایز نیست ز...هدیه

ادامه مطلب …

(۴۸۰۵) حکم ارتباط با کسی که مال او آمیخته به حرام و حلال است

در مساله مهمانی و هدایا، هر دو کاملا جایز هستند و هیج مشکلی متوجه تو نیست ...

ادامه مطلب …

(۴۸۲۳) آیا می‌توانم از پولی که با ماشین پدرم درمی‌آورم برای خودم خرج کنم؟

آنچه از این پول برای خانه پدر و ماشین او خرج میکنی کاملا بلااشکال است، هر چند بهتر است برای آنها نیز اجازه بگیری.

ادامه مطلب …

(۴۸۱۳) آیا فرد میتواند در زمان حیات خود مال خود را بر حسب موازین شرعی در بین ورثه تقسیم کند؟

علما فرمودهاند که انسان میتواند حتی در زمان حیات خود، بر حسب موازین شرعی مالش را در بین فرزندانش تقسیم کند. اما بهتر است این کار را انجام ندهد زیرا ممکن است اوضاع تغییر کند....

ادامه مطلب …

(۴۸۱۲) حکم شرعی فروش و اهدای چشم

انسان مملوک است و مالک نیست و چون مالک هیچکدام از اعضای بدنش نیست و تمام آنها نزد وی امانت هستند، پس نباید با فروش یا هر امر دیگری در آنها تصرف کند....

ادامه مطلب …

(۴۸۰۰) آیا اهدای هدیه برای انسان اجر و ثوابی در پی دارد؟

بله هدیه به انسان ثواب و اجر می­رساند زیرا احسان است و خداوند تعالی محسنین را دوست می­دارد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه