(۴۴۵۹) سوال: نزد ما عادت است هنگامی که وارد دهه‌ی اول ماه ذو الحجه شدیم هر خانه‌ای قربانی می‌کنند و می‌گویند: «اللهم اجعله لأوراح موتانا»: (بار اللهی آن را برای ارواح مردگانمان قرار بده): و هر ساله این انجام می‌گیرد و نزد ما آن را حج مرده‌ها می‌نامند، آیا این صحیح است؟

جواب:

این صحیح نیست و بدعت می‌باشد و با ذبح کردن به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ تقرب نمی‌جویند مگر این که در سنت وارد شده باشد و آن سه امور می‌باشد: أضاحی، هدی برای کعبه و سوم عقیقه می‌باشد، این ذبائح مشروع است اما غیر از آن‌ها مشروع نیست.

و گمانشان که این حج اموات می‌باشد صحیح نیست لذا مردگان اعمالشان قطع می‌شود زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌‌فرماید: «إِذَا مَاتَ الْإِنْسَانُ انْقَطَعَ عَنْهُ عَمَلُهُ إِلَّا مِنْ ثَلَاثَةٍ ؛ إِلَّا مِنْ صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ»[۱] : (با مرگ انسان ، رشته عملش قطع مى شود ، مگر از سه چيز : صدقه جارى، دانشى كه مردم از آن بهره مند شوند ، و فرزند نيكوكارى كه برايش دعا كند): و این از صدقه جاریه نیست زیرا معنی صدیه‌ی جاریه این است که شخصی چیزی را وقف کند که بعد از مرگ نیز مردم از آن نفع ببرند و علمی که بعد از خود از آن نفع برند اگر که به کسی علم نافعی آموخته که بعد از مرگش به آن عمل می‌کنند یا این که می‌آموزند که به آن نفع می‌رساند و فرزند ( دختر یا پسر) صالحی که برای او دعا کنند، هنگامی که برای او دعا کنند به نفع می‌رسد.

[۱] تخریج آن گذشت.