(۳۵۳۵) سوال: حکم قرائت فاتحه با بلند کردن دست، در یکی از تعزیه‌های نزدیکان چیست؟ و اگر جایز نیست در تعزیه چه گفته می‌شود؟

جواب:

قرائت فاتحه با بلند کردن دست در تعزیه بدعت است و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در هیچ یک از تعزیه‌های اصحابش چنین کاری نکرده‌اند و معنای تعزیه، تقویت است یعنی مصیبت دیده را تقویت کنی تا تحمل آن مصیبت را داشته باشد حال به هر لفظی که در صاحب مصیبت این مقصود حاصل شود و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در عزای یکی از دخترانش کسی را فرستاد که این را بگوید: {إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ، وَلَهُ مَا أَعْطَى، وَكُلٌّ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمًّى، فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ}[۱] (همانا آنچه را که خداوند گرفت از آن خودش بوده و آنچه را که داده است نیز مال خود او می‌باشد مسلّماً هر چیزی میعاد معینی دارد. لذا باید صبر کنی و امید تواب داشته باشی) پس مثل این کلمات از بهترین چیزی است که در تعزیه می‌توان گفت که انسان در هنگام مصبیبت امر به صبر شده است و نزد الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ دارای اجر می‌باشد و برایش بیان کند که مالک همه چیز الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و اوست که می‌دهد و می‌گیرد و برای هر چیزی وقتی معین است و عقب و جلو نمی‌شود پس عصبانیت و اندوه و مانند آن چیزی است که با شرع منافات دارد و قضا و مصیبت را از بین نمی‌برد و تغییر نمی‌دهد پس بهترین چیز برای انسان صبر و احتساب اجر کردن است و زیباترین کلمات برای تعزیه همان است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم برای دخترش بکار برد.

[۱] [تخريج آن گذشت]