جمعه 4 محرم 1448
۲۹ خرداد ۱۴۰۵
19 ژوئن 2026

(۳۴۶۶) حکم زیارت قبر خواهر توسط زنان

(۳۴۶۶) سوال: در یکی از قسمت‌های برنامه‌ی نور علی الدرب شنیدم که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم زنانی که زیارت قبر می‌کنند را لعنت نموده است، آیا این زیارت اگر به قصد دعا نمودن برای مردگان از خویشاوندان و غیر از آن‌ها بدون نوحه خوانی یا پاره کردن گریبان و زدن به سر و صورت باشد حرام است؟ با دانستن اینکه من در یمن خواهری داشتم که تازگی فوت نموده است و الان می‌خواهم -ان شاء الله- برای زیارتش به یمن بروم، آیا زیارت قبر خواهرم که الله او را رحمت کند برای دعا و سلام بر او حرام است؟ لطفاً پاسخ دهید. متشکرم.

جواب:

نظر ما این است که زیارت قبور برای زنان از گناهان کبیره است، زیرا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم زنانی که زیارت قبور می‌کنند را لعنت نموده است و لعنت، دور شدن از رحمت الله   سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و این وعید است و اهل علم در تعریف گناه کبیره می‌گویند: آن چه در آن عقوبتی در دنیا یا وعیدی در آخرت یا لعنت یا خشم یا نفی نمودن ایمان یا شبیه این‌ها از عقوباتی که بر گناهان مترتب می‌شود، باشد گناه کبیره است، لذا این دلالت می‌دهد بر اینکه این کار از گناهان کبیره است پس برای زن جایز نیست که به زیارت قبور برود اما اگر برای حاجتی خارج شد و از کنار قبرستان عبور کرد و ایستاد و بر اهل قبور سلام کرد و دعا نمود اشکالی ندارد همانطور که ظاهر حدیث عایشه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا که امام مسلم رَحِمَهُ‌الله آن را را تخریج نموده بر آن دلالت دارد اما اینکه از خانه‌اش به قصد زیارت قبور خارج شود از گناهان کبیره محسوب می‌شود و حرام است.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: سمعتُ في إحدى حلقات برنامج نور على الدرب أن الرسول صلى الله عليه وسلم لَعَنَ زائرات القبور من النساء، فهل تَحْرُمُ هذه الزيارة إن كانت للدعاء للأموات من الأقارب وغيرهم دون نِيَاحَةٍ أو شَقّ أو لطم؟ علما بأن لي أختا في اليمن تُوُفِّيَتْ قريبا، وأنا الآن أريد أن أقوم بزيارة إلى اليمن – إن شاء الله، فهل يَحْرُمُ عَلَيَّ زيارة قبر أختي – يرحمها الله- للدعاء لها والسلام عليها؟ أفيدونا أيضًا بهذا مأجورين.

فأجاب – رحمه الله تعالى-: الذي نرى أن زيارة النساء للقبور من كبائر الذنوب؛ لأن النبي صلى الله عليه وسلم لعن زائرات القبور. واللعن هو الطَّرْدُ والإبعاد عن رحمة الله، وهذا وعيد، وقال أهل العلم -رحمهم الله – في حد الكبيرة: ما فيه عقوبة في الدنيا أو وعيد في الآخرة، أو لعنة أو غضب، أو نفي إيمان، أو ما أشبه ذلك من العقوبات التي تُرتَّب على المعصية، فإن ذلك يدل على أنها من كبائر الذنوب. فلا يحل للمرأة أن تزور المقبرة، ولا أن تزور قبر أحد من الناس. لكن لو خرجت لحاجة لها ومرَّت بالمقبرة، ووقفت وسلمت على أهل القبور ودَعَتْ لهم، فإن هذا لا بأس به، كما يدل عليه ظاهر حديث عائشة الذي أخرجه مسلم رحمه الله، وأما أن تخرج من بيتها لقصد زيارة القبور فإن ذلك من كبائر الذنوب وحرام عليها.

مطالب مرتبط:

(۳۴۸۸) حکم پخش قرآن با بلندگو در مراسم عزاداری و حمل میت

همانا این عمل بدون شک بدعت است، چرا که نه در زمان پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و نه در زمان صحابه بوده است....

ادامه مطلب …

(۳۴۸۷) آیا خواندن فاتحه بر مردگان جایز است؟

نصی از سنت درباره‌ی خواندن فاتحه بر مردگان نمی‌دانم، و بر همین اساس خوانده نمی‌شود؛ زیرا اصل در عبادات بازداشتن و منع است، تا اینکه بر ثبوت آن و اینکه از شریعت الله است دلیلی اقامه شود....

ادامه مطلب …

(۳۴۷۵) حکم روشن کردن شمع و قرائت قرآن بر قبور در شب عید

این کار، کار باطل و حرام است....

ادامه مطلب …

(۳۴۶۳) حکم قرائت قرآن و دعا برای اموات هنگام عبور از قبرستان

قرائت سوره‌ی فاتحه، اخلاص و دیگر قرآن از بدعت‌ها است، لذا شایسته نیست که این کار را انجام دهی و باید از آن پرهیز نمایی و سلام کردن و دعاهایی که در سنت وارد شده است کافی است.....

ادامه مطلب …

(۳۴۷۳) حکم زیارت میت در روز عید

قرار دادن روز عرفه یا روز عید به عنوان وقتی برای زیارت به صورت همیشگی بدون شک بدعت است، چون پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روزی از روزهای سال یا هفته را برای زیارت قبور تخصیص نداده‌اند...

ادامه مطلب …

(۳۴۹۴) حکم گذاشتن گل بر قبر و دعا با دست‌های بلند

پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وقتی به قبرستان می‌رفت، بر آن‌ها سلام می‌کرد و برایشان دعا می‌نمود، و گُل‌هایی با خود نمی‌برد که بر قبرهایشان گذاشته شود، و در حالی برای آن‌ها دعا نمی‌کرد که رو به قبله دو دستش را بلند کرده باشد، بلکه می‌گفت...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه