(۵۶۸۶) رعایت حجاب در روابط خانوادگی

(۵۶۸۶) سوال: او یک جوان هفده ساله است و می‌گوید: من دختران عمه‌ای دارم که در سن مادر من هستند و آن‌ها از حجاب در برابر من خودداری میکنند به این بهانه که وقتی کوچک بودم با من بازی می‌کردند و من برای آن‌ها مانند یکی از فرزندانشان هستم، بنابراین نمی‌توانند از من حجاب بگیرند. راهنمایی شما چیست؟

جواب:

قبل از پاسخ به سوال او، به دختران عمه‌ی او نصیحت می‌کنم که از تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را پیشه کنند و در مقابل این مرد حجاب خود را رعایت کنند؛ زیرا او در برابر آن‌ها مانند مرد غریبه است. همان‌طور که برای آن‌ها جایز نیست که صورت خود را در برابر مرد غریبه آشکار کنند، برای آن‌ها نیز جایز نیست که صورت خود را در برابر پسر عمه‌شان آشکار کنند، حتی اگر در دوران کودکی او را تربیت کرده باشند و گویا مانند مادرانش باشند. عبرت باید از آنچه که شریعت آورده گرفته شود، نه از آنچه که مردم عادت کرده‌اند و عبرت باید از هدایت باشد نه از هوا و هوس.

این یک نکته، اما در مورد او، باید چشم خود را فرو بگیرد و نزد آن‌ها ننشیند؛ زیرا آن‌ها در این وضعیت گناهکار هستند و نشستن با کسی که گناه می‌کند، جز برای نصیحت، جایز نیست. اگر این زنان از نصیحت پیروی نمی‌کنند و به آن اهمیتی نمی‌دهند، نباید وقتی که صورت خود را آشکار کرده‌اند در حضورشان بنشیند. اما اگر فرض کنیم که آن‌ها در خانه‌ای زندگی می‌کنند که او باید در آن بماند، باید تا جایی که می‌تواند چشم خود را فرو بگیرد.

تعداد بازدید: 34

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إنه شاب يبلغ السابعة عشر من العمر، يقول: ولي بنات عمة في سن والدتي وهنَّ قد امتنعن عن الحجاب عني بحجة أنهنَّ كنَّ يُلا عِبْتَنِي فِي صِغَري، فأنا كأحد أبنائهنَّ ولا يستطعن أن يحتجبن عني. فما توجيهكم؟

فأجاب رحمه الله تعالى قبل الإجابة عن سؤاله أوجه نصيحة إلى بنات عمه أن يتقين الله عز وجل وأن يحتجبن عن هذا الرجل؛ فإنه بالنسبة إليهن كرجل الشارع، فكما لا يحل لهنَّ أن يكشفنَ وُجُوههن لرجل الشارع فإنه لا يحل لهنَّ أن يَكشفنَ وُجُوههن لابن عمهن هذا، حتى وإن كن في حال صغره مربيات له وكأنهن والدات فالعبرة بما جاءت به الشريعة، لا بما اعتاده الناس، والعبرة بالهدى لا بالهوى.

هذه واحدة، أما بالنسبة له فعليه أن يغض بصره، وألا يجلس إليهن؛ لأنهن في هذه الحال عاصيات، ولا يجوز الجلوس مع شخص عاص إلا من أجل نصيحته، وإذا كان هؤلاء النساء لا يمتثلن للنصيحة ولا يرعينها ولا يلقين لها بالا فإنه لا يجوز أن يحضر إليهن وهن كاشفات الوجوه، لكن لو فُرِضَ أنهن في بيت هو يسكنه ولا بد أن يبقى في هذا البيت فعليه أن يغض البصر ما استطاع.