پنج‌شنبه 7 شوال 1447
۶ فروردین ۱۴۰۵
26 مارس 2026

(۵۵۳۸) حکم استفاده از داروهای جلوگیری‌کننده از رشد مو در زنان

(۵۵۳۸) سوال: دارویی وجود دارد که مانع رشد دوباره‌ی مو در زنان می‌شود؛ از این جهت که این دارو زنان را راحت نموده، بسیاری از زنان از حلال یا حرام بودن استعمال آن سؤال می‌‌کنند؟

جواب:

اگر در صورت استفاده شود، به معنای نمص است که حکمش را گفتیم، اما برای موهای سایر قسمت‌‌های بدن مانند دست و پا، بی‌تردید بهتر است که استفاده نشود، زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ این موها را آفریده است و در آفرینش آن‌ حکمتی وجود دارد، مگر اینکه مقدار موها زیاد باشد که باعث بد شکلی شود در این صورت کوتاه کردن یا برداشتن آن اشکالی ندارد. شایان ذکر است که موها به سه قسمت تقسیم می‌‌شوند:

اول: بخشی که دین از برداشتن آن نهی نموده است: مانند موی ریش در مردان که رسول الله   صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم درباره‌اش می‌‌فرماید: «خالفوا المجوس، وفّروا اللحى وحفّوا الشوارب»: [۱] (با مجوسیان مخالفت کنید، ریش را رها کنید و سبیل را کوتاه کنید).

دوم: بخشی که دین به برداشتن آن امر نموده است: مانند موهای زیر بغل و زیر ناف برای مردان و زنان و موی سبیل در مردان، زیرا مرد به کوتاه کردن موی سبیل امر شده است.

سوم: بخشی که دین در مورد آن سکوت نموده و امر و نهیی در این باب وارد نشده است: در این حالت بهتر است به همان وضعیت رها شود، مگر این‌که موجب زشتی باشد که در این صورت برداشتن آن ایرادی ندارد، در این مورد نمی‌گوییم که برداشتن آن حرام یا مكروه است، زیرا تحريم و كراهت به دليل نیاز دارد، ولی می‌گوییم: رها کردن موها به همان حالت بهتر است، زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن‌ها را بیهوده نیافریده است، مگر در حالتی که موجب بد شکلی شود.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ظهر دواء يمنع ظهور شعر الجسم في المرأة مرة أخرى، ولما فيه من الفائدة والراحة للمرأة فإن كثيرًا من النساء يسألن عما إذا كان هذا الدواء حلالا أم حراما؟

فأجاب رحمه الله تعالى: إذا كان هذا في الوجه فهو بمعنى النَّمْص، وقد ذكرنا حكمه، وإذا كان هذا على شعر آخر كشعر الذُّراعَيْنِ والساقين فإن الأولى بلا شك ألا يستعمل هذا؛ لأن الله -عز وجل- خلق هذا الشعر ولا شك أن في خلقه حكمة، اللَّهُمَّ إلَّا أن يكون شعرًا كثيرًا مُشَوِّها فلا بأس بتخفيفه أو إزالته.

وبهذه المناسبة نقول: إن الشعور تنقسم إلى ثلاثة أقسام:

القسم الأول: نهى الشرع عن إزالته، وهو شعر لحية الرجل؛ فإن النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم – قال: «خالِفُوا المَجُوسَ، وَفَّرُوا اللَّحَى وحُفُّوا الشَّوَارِبَ».

والقسم الثاني: شعر أمر بإزالته وهو شعر الإبطين والعانة للرجل والمرأة، والشارب للرجل، فإن الرجل أمر بحف الشارب.

والقسم الثالث: من الشعور مسكوت عنه لم يأت به أمر ولا نهي، فالأولى إبقاؤه على ما كان عليه، إلا أن يكون فيه تشويه للخلقة فلا بأس، وهذا لا نقول: إن إزالته حرام ولا نقول: إن إزالته مكروهة؛ لأن التحريم والكراهة يحتاجان إلى دليل، لكن نقول : الأولى إبقاؤه؛ لأن الله تعالى لم يخلقه عَبَثًا ما لم يكن فيه تشويه.

مطالب مرتبط:

(۵۵۵۰) حکم کوتاه کردن موی زاید ابرو توسط زنان

ایرادی ندارد که به اندازه‌ی همان مقدار که پایین آمده گرفته شود؛ زیرا در حقیقت وجود این موها، آزاردهنده است  و با مژه‌ها نیز مخلوط می‌شود و مانع دید می‌گردد....

ادامه مطلب …

(۵۵۴۱) حکم شرعی زدودن موهای زائد صورت و بدن برای آراستگی زنان

برداشتن مو به سه قسمت تقسیم می‌‌شود:...

ادامه مطلب …

(۵۵۴۸) حکم برداشتن موهای زائد ابرو در شب عقد

چنین کاری شایسته نیست، مگر اینکه موهای ابرو آن‌قدر زیاد باشد به طوری که باعث ایجاد تیرگی و کاهش دید در چشم‌‌ها شوند، در این صورت برداشتن مقداری از آن که این مشکل را برطرف کند، اشکالی ندارد...

ادامه مطلب …

(۵۵۴۳) حکم برداشتن موهای بین ابرو

برداشتن آنها بدون کندن مانند کوتاه کردن یا تراشیدن، ایرادی ندارد. هرچند برخی از علما آن ‌را حرام و جزو نمص می‌دانند و شایسته این است که به همان حالت رها شود، مگر اینکه چیزی از این موها پایین بیاید و باعث اذیت چشمانش شود....

ادامه مطلب …

(۵۵۵۱) حکم دختری که ناآگاهانه ابروهایش را برداشته و سپس توبه کرده است

حکم این است که در حالی که هنگام گناه نمی‌‌دانسته، چیزی بر او نیست و این یک قاعده‌ی کلی در تمامی گناهان است که اگر کسی معصیتی را از روی نادانی، فراموشی یا اجبار انجام داد، گناه، مجازات و کفاره‌ای بر او نیست...

ادامه مطلب …

(۵۵۳۴) آیا برداشتن موهای دست، انگشتان، پا و صورت (به جز ابروها) جایز است؟

در توضیح جواب این سؤال باید گفت که موها، به سه قسمت تقسم می‌‌شوند:...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه