پنج‌شنبه 30 صفر 1448
۲۲ مرداد ۱۴۰۵
13 آگوست 2026

(۳۹۲۹) حکم روزه گرفتن در دوران عادت ماهیانه قبل از بلوغ

(۳۹۲۹) سوال: چهارده ساله بودم که دچار عادت ماهیانه شدم در آن سال، ماه رمضان را روزه نگرفتم. این کار به خاطر جهل و نادانی من و خانواده‌ام بود چون به علما دسترسی نداشتیم و خودمان نیز در این باره علمی نداشتیم. سپس در سن پانزده سالگی روزه گرفتم. همچنین از برخی مفتیان شنیده‌ام که هرگاه زن دچار عادت ماهیانه شود، واجب است که روزه بگیرد حتی اگر هنوز به سن بلوغ نرسیده باشد.

جواب:

این زن که گفت در چهارده سالگی دچار عادت ماهیانه شده و نمی‌دانسته که بلوغ با این سبب، رخ می‌دهد، گناهی بر او نیست که روزه را در آن سال ترک کرده است زیرا جاهل و بی‌اطلاع بوده و گناهی بر شخص جاهل و بی‌اطلاع نیست ولی هرگاه دانست که روزه بر او واجب است، باید فورا و بی‌درنگ قضای آن ماه که بعد از حیض بوده و روزه نگرفته را انجام دهد زیرا هرگاه زنی به بلوغ برسد، واجب است که روزه بگیرد. بلوغ زن با یکی از این موارد چهارگانه شناخته می‌شود:

اول: کامل شدن پانزده سالگی.

دوم: روییدن موی شرمگاه.

سوم: انزال شدن.

چهارم: حیض و عادت ماهیانه.

هرگاه یکی از این موارد رخ دهد، بالغ شده و مکلف است و همانند شخص بزرگسال، انجام عبادت‌ها بر او واجب می‌باشد. اکنون بر او واجب است شتاب کرده و آن ماه که بر وی گذشته و قبلش دچار حیض شده را روزه بگیرد و قضای آن روزه‌ها را انجام دهد تا این که گناه از وی زدوده شود.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: عندما كنتُ في الرابعة عشرة من العمر أتتني الدورة الشهرية، ولم أصم شهر رمضان في تلك السنة، علما بأن هذا العمل ناتج عن جهلي وجهل أهلي؛ حيث إننا كنا منعزلين عن أهل العلم، ولا علم لنا بذلك، وقد صمتُ في الخامسة عشرة، وكذلك فقد سمعت من بعض المفتين أن المرأة إذا وافتها الدورة الشهرية فإنه يلزم عليها الصيام، ولو كانت في أقل من سن البلوغ؟

فأجاب رحمه الله تعالى: هذه السائلة التي ذكرت عن نفسها أنها أتاها الحيض، وهي في الرابعة عشرة من عمرها، ولم تعلم أن البلوغ يحصل بذلك، ليس عليها إثم حين تركتِ الصيام في تلك السنة؛ لأنها جاهلة، والجاهل لا إثم عليه، لكن حين علمت أن الصيام واجب عليها فإنه يجب عليها أن تبادر بقضاء ذلك الشهر الذي أتاها بعد أن حاضت فإن المرأة إذا بلغت وجب عليها الصوم، وبلوغ المرأة يحصل بواحد من أربعة:

1 – إما أن يتم لها خمس عشرة سنة.

٢ – وإما أن تنبت عانتها .

3- وإما أن تُنْزِل.

٤ – وإما أن تحيض.

فإذا حصل واحد من هذه الأربعة فقد بلغتْ وكُلفت ووَجَبت عليها العبادات، كما تجب على الكبير، يجب عليها الآن إذا لم تكن قد صامت الشهر الذي صادَفَها وهي حائض، ويجب عليها الآن أن تصومه، ولتبادر به حتى يزول عنها الإثم.

مطالب مرتبط:

(۳۹۱۵) حکم قضای روزه و پرداخت کفاره در صورت تأخیر

چیزی بر عهده ندارد زیرا قضای یک روز، همان یک روز است اما باید توبه نماید و از الله جَلَّ‌جَلَالُهُ در برابر آن‌چه از وی سر زده درخواست بخشش کند که روزه‌ی واجب را بدون عذر، قطع کرده است....

ادامه مطلب …

(۳۸۹۰) حکم خوردن تعداد فرد خرما هنگام افطار روزه‌دار

واجب و سنت نیست که روزه‌دار با تعداد فرد (سه، پنج، هفت و...) افطار کند؛ مگر در عيد فطر...

ادامه مطلب …

(۳۹۵۳) حکم قضای روزه‌های فوت‌شده فرد متوفی در نیمه‌ی رمضان

هرگاه انسان بمیرد، عملش قطع می‌شود؛ لذا اگر مثلا شخص بیمار یا سالمی در نیمه‌ی ماه رمضان بمیرد، روزه‌هایی که از رمضان مانده است به جای او قضا نمی‌شود و غذایی هم به جای او داده نمی‌شود زیرا زندگی و عمل وی به پایان رسیده است.....

ادامه مطلب …

(۳۹۲۸) حکم تأخیر در قضای روزه به دلیل بیماری

چیزی غیر از انجام قضا بر تو واجب نیست؛ زیرا آن را به خاطر عذر شرعی، ترک کرده و تا سال بعد به تأخیر انداخته‌ای که آن عذر نیز عدم توانایی است....

ادامه مطلب …

(۳۸۹۷) آیا دعاهای خاصّی برای هنگام خوردن افطاری و سحری از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نقل شده است؟

برای سحری، دعای خاصّی سراغ ندارم؛ اما دعاهای عام برای خوردن و نوشیدن در تمام اوقات وجود دارد؛ مانند گفتن (بسم الله) در ابتدای خوردن یا نوشیدن و گفتن (الحمدلله) در پایان خوردن یا نوشیدن....

ادامه مطلب …

(۳۹۳۶) حکم نوشیدن آب در رمضان به دلیل تشنگی شدید

اگر ‌ترس از هلاک و مرگ داشته است؛ اگر واقعا چنین بوده باشد، جایز است که روزه‌اش را بخورد و کفاره و گناهی بر او نیست و فقط باید آن روزه ‌را قضا کند....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه