دوشنبه 4 شوال 1447
۳ فروردین ۱۴۰۵
23 مارس 2026

۲۷۰ – انواع شرک

۲۷۰ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله در مورد انواع شرک سوال شد.

جواب دادند: در جاهای دیگری غیر از اینجا گفتیم که توحید متضمّن نفی و اثبات است، و گفتیم که اگر در توحید، فقط به نفی اکتفا کنیم، فرقی با تعطیل ندارد، و اگر فقط به اثبات، اکتفا کنیم، از مشارکت، منع نمی‌کند. به همین خاطر حتما باید نفی و اثبات، در توحید وجود داشته باشد، و هر کس حق الله را به این طریقه اثبات ننماید، مرتکب شرک شده است.

شرک دو نوع است: شرک اکبر که شخص را از اسلام خارج می‌کند، و شرک اصغر.

نوع اول: شرک اکبر: «هر شرکی که شارع آن را به صورت مطلق بیان فرموده و متضمن خروج انسان از دینش است». مثلا: چیزی از عبادات را صرف غیر الله کند: مثل اینکه نماز را برای غیر الله بخواند، یا برای غیر الله روزه بگیرد، یا برای غیر الله ذبح کند. همچنین یکی دیگر از مثال‌های شرک اکبر، این است که غیر الله را بخواند. مثلا: از صاحب قبر چیزی بخواهد، یا از کسی که غایب است بخواهد در مورد کاری به فریادش برسد که هیچ کس غیر از الله قادر به انجام آن کار نیست. انواع شرک آن چنان که اهل علم نوشته‌اند، معلوم است.

نوع دوم: شرک اصغر: «هر عمل قولی یا فعلی که شرع به آن وصف شرک اطلاق فرموده، اما شخص را از دین خارج نمی‌کند». مثل: قسم خوردن به غیر الله. زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمودند: «کسی که قسم به غیر الله بخورد، بدون شک کافر، یا مشرک گشته است».پس کسی که به غیر الله قسم می‌خورد و معتقد نیست که آن غیر الله، دارای عظمتی همانند عظمت الله است، مرتکب شرک اصغر شده است. فرقی نمی‌کند چیزی که به آن قسم می‌خورد، انسانی معظم است یا خیر. بنا بر این، قسم خوردن به پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم، و قسم خوردن به رئیس و وزیر جایز نیست. همچنین قسم خوردن به کعبه و جبریل و میکائیل نیز جایز نیست؛ زیرا شرک است. اما شرک اصغر است که شخص را از اسلام خارج نمی‌کند.

همچنین یکی از انواع شرک اصغر، ریا است: مثلا شخص برخاسته و برای الله عز و جل نماز بخواند. اما نمازش را زیبا بخواند، چون می‌داند که یک نفر دارد به او می‌نگرد. به هیمن خاطر نمازش را زیبا می‌خواند تا مردم از نمازش تعریف کنند. چنین شخصی مرتکب شرک اصغر شده است؛ چون این شخص، عبادت را برای الله انجام داده، اما برای ریاکاری، آن را زیبا ادا کرده است. همچنین، اگر مالش را در راهی انفاق کند که به وسیله‌ی آن به الله تقرب جوید. اما، این قصد را هم دارد که مردم او را به خاطر این کار، مدح کنند. چنین شخصی مرتکب شرک اصغر شده است. انواع شرک اصغر بسیار زیادند که در کتب اهل علم ذکر شده‌اند.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

(270) سئل فضيلة الشيخ : عن أنواع الشرك ؟

فأجاب بقوله : سبق في غير هذا الموضع أن التوحيد يتضمن إثباتاً ونفياً ، وأن الاقتصار فيه على النفي تعطيل ، والاقتصار فيه على الإثبات لا يمنع المشاركة فلهذا لا بد في التوحيد من النفي والإثبات ، فمن لم يثبت حق الله – عَزَّوَجَلَّ – على هذا الوجه فقد أشرك.

والشرك نوعان : شرك أكبر مخرج عن الملة ، وشرك دون ذلك.

النوع الأول : الشرك الأكبر وهو : “كل شرك أطلقه الشارع وهو يتضمن خروج الإنسان عن دينه” مثل أن يصرف شيئاً من أنواع العبادة لله – عَزَّوَجَلَّ – لغير الله ،كأن يصلي لغير الله ، أو يصوم لغير الله ، أو يذبح لغير الله ، وكذلك من الشرك الأكبر أن يدعو غير الله – عَزَّوَجَلَّ – مثل أن يدعو صاحب قبر ، أو يدعو غائباً ليغيثه من أمر لا يقدر عليه إلا الله – عَزَّوَجَلَّ – وأنواع الشرك معلومة فيما كتبه أهل العلم .

النوع الثاني : الشرك الأصغر وهو : “كل عمل قولي ، أو فعلي أطلق عليه الشرع وصف الشرك ولكنه لا يخرج من الملة” مثل الحلف بغير الله فإن النبي، ﷺ، قال : “من حلف بغير الله فقد كفر أو أشرك”. فالحالف بغير الله الذي لا يعتقد أن لغير الله – تعالى – من العظمة ما يماثل عظمة الله فهو مشرك شركاً أصغر ، سواء كان هذا المحلوف به معظماً من البشر أم غير معظم ، فلا يجوز الحلف بالنبي ، ﷺ ، ولا برئيس ، ولا وزير ، ولا يجوز الحلف بالكعبة ، ولا بجبريل ، وميكائيل ، لأن هذا شرك ، لكنه شرك أصغر لا يخرج من الملة .

ومن أنواع الشرك الأصغر : الرياء مثل أن يقوم الإنسان يصلي لله – عَزَّوَجَلَّ- ولكنه يزين صلاته لأنه يعلم أن أحداً من الناس ينظر إليه فيزين صلاته من أجل مراءاة الناس فهذا مشرك شركاً أصغر ؛ لأنه فعل العبادة لله لكن أدخل عليها هذا التزيين مراءاة للخلق ، وكذلك لو أنفق ماله في شيء يتقرب به إلى الله لكنه أراد أن يمدحه الناس بذلك فإنه مشرك شركاً أصغر ، وأنواع الشرك الأصغر كثيرة معلومة في كتب أهل العلم.

مطالب مرتبط:

۲۶۸ – طاغوت به چه معناست؟

۲۶۸ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله در مورد معنای طاغوت سوال شد. جواب دادند: طاغوت از طغیان مشتق شده، و طغیان به معنای تجاوز از حد است. این فرموده‌ی الله تعالی از آن جمله است: {إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ}[۱]، یعنی: {هنگامی که آب (در زمان نوح) طغیان کرد، ما شما را بر کشتی […]

ادامه مطلب …

۲۶۷ – حکم پیروی از علما یا امراء در حلال کردنِ حرام، و بالعکس

۲۶۷ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله در مورد حکم پیروی از علما یا امراء در حلال کردن حرام، و بالعکس سوال شد. جواب دادند: پیروی از علما یا امراء در حلال کردن حرام و بالعکس، به سه دسته تقسیم می‌شود: دسته‌ی اول: در این مورد از آنها پیروی کند، در حالی که راضی به این قول […]

ادامه مطلب …

۲۶۹ – حکم کسی که مدعی است نفع یا ضرر می‌رساند چیست؟ و حکم تصدیق چنین شخصی چیست؟

۲۶۹ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم کسی که مدعی است نفع یا ضرر می‌رساند چیست؟ و حکم تصدیق چنین شخصی چیست؟ جواب دادند: کسانی که مدعی هستند نفع و ضرر می‌رسانند، دروغگو بوده و برای هیچ احدی جایز نیست که آنها را تصدیق نموده و یا از آنها چیزی بپرسد. همچنین بر کسی […]

ادامه مطلب …

۲۷۷ – آیا خودداری از کار خیر به سبب اینکه ریا می‌شود درست است؟

وقتی انسان می‌خواهد کار خیری انجام دهد، شیطان او را وسوسه کرده و می‌گوید: تو به خاطر ریا و شهرت می‌خواهی این کار را انجام دهی. به همین خاطر، شخص از انجام عمل خیر دوری می‌کند. چطور می‌شود از چنین چیزی اجتناب کرد؟

ادامه مطلب …

۲۷۴ – حکم ریا کردن چیست؟

۲۷۴ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم ریاء چیست؟ جواب دادند: ریاء، جزئی از شرک اصغر است. زیرا انسان در عبادت خود، کسی را شریک الله قرار می‌دهد، و گاهی نیز به درجه‌ی کفر اکبر می‌رسد. ابن قیم رَحِمَهُ‌الله برای مثال شرک اصغر، «کمی ریا» را مثال زده، و این دلالت دارد که ریای […]

ادامه مطلب …

۲۷۶ – آیا طلب علم شرعی با نیت علم و گرفتن مدرک مشکلی دارد؟

۲۷۶ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: بعضی طلاب علم شرعی هنگامی که نیت علم و گرفتن مدرک را می‌کنند، در نفس خود احساس حرج می‌کنند. چگونه باید از این احساس رهایی یابد؟ جواب دادند: از چند جهت می‌شود جواب داد: اول: قصدشان از طلب علم، فقط گرفتن مدرک نباشد. بلکه این مدرک‌ها را برای […]

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه