(۶۰۳) سوال: حكم زيارت اولیاء در حال زنده بودن و پس از مرگ آنان چیست؟

جواب:

شایسته است فقط کسانی به (اولیاء الله بودن) وصف شوند که ویژگی‌های ولایت که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن را بیان نموده در آن‌ها محقق شده باشد؛ الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {أَلا إِنَّ اولیاء الله لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ * الَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ} [یونس: ۶۲-۶۳]: (آگاه باشید که اولیاء و دوستان الله، هیچ ترسی بر آنان نیست و اندوهگین نمی‌شوند. آنان کسانی هستند ‌که ایمان آورده و تقوا پیشه می‌نمایند) ولايت به ادعا، پوشیدن لباس خاص یا شکل و شمایل خاص نیست بلکه با ایمان و تقوا به دست می‌آید؛ بسیاری از کسانی ‌که ادعای ولایت می‌کنند، فریب‌کار و دروغ‌گو هستند و دیگران را به سوی خود فرا می‌خوانند تا آنان را تعظیم کرده و به غیر حق بر عقل‌های مردم مسلّط و چیره گردند. چنین افرادی مستحق نیستند که شخص به زیارت و ملاقاتشان برود و دعوتشان را قبول کند تا این که به دستور الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ پایبند شوند، به دين الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بازگردند و مردم از بدی و فریبشان در امان باشند.

هرگاه دانستیم شخصی از مؤمنان و با تقوایان است، خود را پاک نمی‌خواند و ادعای ولایت ندارد، بر برادران مسلمانش این حق را دارد که به خاطر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ او را دوست بدارند و چنان که درخور او است به وی احترام بگذارند تا تشویق شود بر ایمان و تقوایش پایدار بماند و دیگران نیز تشویق شوند که در ایمان و تقوا از او الگو و سرمشق بگیرند.

زيارت اولیاء راستین که واقعا از ویژگی ایمان و تقوا برخوردار بوده‌اند بعد از مرگ آنان، همانند زیارت دیگر مسلمانان است؛ زیرا آنان نیز همانند دیگر مسلمانان به دعا نیاز دارند و زیارت قبور اولیاء از نظر سود و زیان، برتری و فرقی با دیگر قبرها ندارد زیرا خودِ آنان به عفو و بخشش الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نیازمند هستند و اختیار چیزی را ندارند. این که برخی از مردم عوام که جاهل و نادان هستند برای شفا گرفتن از خاک قبر، تبرک جستن به دعا کنار قبر و در نزد مردگان و… به زیارت قبور کسانی که آن‌ها را اولیاء می‌پندارند، می‌روند، تمام این کارها بدعت است بلکه گاهی وسیله‌ای می‌شود که آنان را با الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ شریک قرار دهند و آنان را همراه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به دعا فرا بخوانند.