(۲۹۰) همنشینی با افراد بی نماز

(۲۹۰) سوال: برخی از خویشاوندان که برای دیدارمان به خانه می‌آیند نماز نمی‌خوانند، واجبات دینی را انجام نمی‌دهند و به الله شرک می‌ورزند (پناه بر الله) برخی از آنان به من می‌گویند: از اولیاء و صالحین درخواست و دعا می‌کنیم. من از نصیحت کردن آنان عاجز شده‌ام؛ آیا همنشینی با این‌ افراد جایز است؟ وقتی درباره‌ی دین صحبت می‌کنم مرا مسخره می‌کنند و می‌گویند: این عبادت است، رهایش کنید. این سخنان، خیلی برایم سنگین است، مرا بسیار ناراحت می‌کند و می‌گویم: الله آنان را ببخشد. هرگاه به مادرم می‌گویم: مادر جان! به الله شرک نورز! هیچ توجهی به من نمی‌کند. هرگاه به برنامه‌ی شما (نور على الدرب) گوش می‌سپارم می‌گوید: با این کار هرگز وارد بهشت نمی‌شوی و اگر به گوش دادن به این برنامه یا هر برنامه‌ی دینی دیگر ادامه دهی، دیوانه خواهی شد. به او می‌گویم: من دیوانه نیستم بلکه الله مرا هدایت نموده است. چه کنم که ابتدا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ سپس مادرم و دیگر مردم را راضی کنم؟

جواب:

ابتدا گروهی را که توصیف کردی که نماز نمی‌خوانند، به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ شرک می‌ورزند و دین و افراد پایبند به آن را مسخره می‌کنند، را نصیحت می‌کنم که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را در مورد خویش پیشه نمایند، بدانند که دين الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ حق است؛ همان دینی که محمد صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم را برای تبلیغ آن مبعوث نمود که ارکان دین عبارتند از: شهادت و گواهی به این ‌که هیچ معبودی به حق جز الله وجود ندارد و محمد صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم پیامبر او است، ادای نماز، پرداخت زکات، روزه‌ی رمضان و به جا آوردن حج بيت الله الحرام.

بر این افراد واجب است از این شرک و کفری که به نهایت خود رسیده، توبه کنند و بر تو نیز واجب است تا حد امکان بر نصیحت کردن آنان حرص بورزی و البته از خوب شدن آنان ناامید نشو زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ قلب‌ها را دگرگون می‌نماید و چه بسا با توضیح و نصیحت و راهنمایی زیاد، الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آنان را هدایت نماید. اگر اصلاحشان ممکن نشد، ترک کردن آنان، دوری از آنان و عدم هم‌نشینی با آنان واجب است زیرا در این صورت آنان از دین اسلام، مرتد شده‌اند (پناه بر الله).

اما این ‌که برخی از آنان به تو گفته‌اند: اگر به برنامه‌ی (نور على الدرب) یا دیگر سخنان سودمند گوش دهی، دیوانه خواهی شد؛ این سخن، اشتباهی بس بزرگ از جانب آن‌ها است؛ مانند سخن کسانی که پیامبران را تکذیب می‌کردند و می‌گفتند: اینان (پیامبران) دیوانه، کاهن، شاعر و… هستند که هدف از این اوصاف زشت، متنفر ساختن مردم از حق و اهل حق است. بنابراین تو بر هدایت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ، گوش سپردن به هر آن‌چه مفید است و بر فرمان‌برداری و طاعت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ پایدار باش و بدان که عاقبت و سرانجام نیک برای کسانی است که تقوا پیشه هستند.

***

تعداد بازدید: 43

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة من محافظة بابل بالعراق يزورنا في البيت من الأقارب من لا يصلون ولا يؤدون الواجبات، ويشركون بالله -والعياذ بالله- ومنهم من يقول لي: ندعو الأولياء والصالحين. وعجزت عن نصحهم، فهل تجوز مجالستهم؟ وعندما أتحدث عن الدين يضحكون مني ويسخرون ويهزءون ويقولون لي هذه عبادة .اتركوها. وعندما يقولون هذا أتضايق كثيرًا، وأقول : سامحهم الله. وعندما أقول لوالدتي: يا أماه، لا تشركي بالله. لا تعيرني أي اهتمام، وإذا استمعت إلى برنامجكم نور على الدرب تقول: إنك لن تدخلي الجنة على عملك هذا، وإذا استمررت على سماع هذا البرنامج أو غيره من البرامج الدينية، فسوف تصابين بالجنون فأقول لها: إنني ا مجنونة، ولكن الله هداني ماذا أفعل لكي أرضي الله -سبحانه وتعالى- ثم أرضي أمي والناس؟

فأجاب -رحمه الله تعالى -: نصيحتنا أولا نوجهها إلى هذه الجماعة الذين وصفتهم بأنهم لا يصلون، وبأنهم يشركون بالله ويسخرون من الدين، ومن يتمسك به، فإن نصيحتي لهؤلاء أن يتقوا الله عز وجل في أنفسهم، وأن يعلموا أن دين الله حق، وهو الذي بعث به محمد ، وأن أركانه: شهادة أن لا إله إلا الله، وأن محمدا رسول الله ، وإقام الصلاة، وإيتاء الزكاة، وصوم رمضان، وحج بيت الله الحرام.

فعليهم أن يتوبوا إلى الله -عز وجل- من هذا الكفر والشرك البالغ غايته، وعليك أيضًا أن تحرصي على مناصحتهم ما أمكن، ولا تيأسي من صلاحهم، فإن الله -سبحانه وتعالى- مقلب القلوب، فربما مع كثرة البيان والنصح والإرشاد يهديهم الله عز وجل. وإذا تعذر إصلاحهم فإن الواجب هجرهم، والبعد عنهم، وعدم الجلوس إليهم؛ لأنهم حينئذ مرتدون عن دين الإسلام والعياذ بالله.

و أما قول بعضهم لك: إنك إذا استمعت إلى برنامج نور على الدرب، أو غيره من الكلمات النافعة، تصابين بالجنون، فإن هذا منهم خطأ عظيم، وهو كقول المكذبين للرسل: إنهم أي الرسل – مجانين وكهان وشعراء، وما أشبه ذلك من الكلمات المشوهة التي يقصد بها التنفير عن الحق وأهل الحق، فاستمري أنتِ على هداية الله عز وجل، وعلى الاستماع لكل ما ينفع، وعلى القيام بطاعة الله سبحانه وتعالى ، واعلمي أن العاقبة للمتقين.