پنج‌شنبه 3 محرم 1448
۲۸ خرداد ۱۴۰۵
18 ژوئن 2026

(۷۳) نوشتن آیات قرآن، احادیث یا دعاها با خودکار یا جوهر روی ورقه‌

(۷۳) سوال: بعضی افراد، آیات قرآن، احادیث یا دعاها را با خودکار یا جوهر روی ورقه‌ای می‌نویسند، آن را در لیوانی قرار داده و به بیمار می‌دهند تا آن را بنوشد. لطفا توضیح دهید این کار جایز است یا خیر؟

جواب:

اول: باید بدانیم که نوشتن روی کاغذ و نوشیدن از آبش، گاهی برای بیمار مضر است؛ زیرا ترکیب جوهر و این ماده‌ی خشک، مواد مضری برای بدن است اما علما رَحِمَهُمُ‌الله گفته‌اند: با زعفران بر ورقه‌ای می‌نویسند و در آب می‌گذارند تا اثر زعفران بر آب، پدیدار شود. همچنین آیات قرآن را در ظرف پاکی می‌نویسند، آب روی آن می‌ریزند تا ترکیب شود، سپس بیمار از آن می‌نوشد. سلف صالح این کار را انجام می‌دادند و استعمالش نیز اشکالی ندارد. برخی نیز آن را تجربه نموده و از آن سود برده‌اند. اما: هرگز شایسته نیست که انسان در این مسأله، قلم و جوهر ‌‌را به کار گیرد؛ زیرا نمی‌دانیم ترکیبات این جوهر چیست. فرقی ندارد خشک یا مایع باشد.

***

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل من الرياض يعمل بعض الناس عملًا، وهو: أنهم يكتبون بالقلم الحبر أو السائل بعض من الآيات القرآنية أو من الأحاديث أو الأدعية على ورقة، ثم يضعونها داخل كأس في إناء، ويعطون هذا الماء لأي شخص مريض لكي يشربه، الرجاء منكم توضيح هذا العمل هل هو جائز أم لا؟

فأجاب رحمه الله تعالى : أولا يجب أن نعرف أن تلك الكتابة بهذا الحبر أو بالأقلام على ورقة، ثم توضع في إناء ويشربها المريض قد يكون في ذلك ضرر على المريض، لأن تركيب هذا الحبر وهذه المادة الجافة قد يكون فيه أشياء سامة تضر البدن، لكن العلماء -رحمهم الله – قالوا: إنه يكتب بالزعفران إما على ورقة، ثم تلقى في الماء حتى يظهر أثر الزعفران على الماء، وإما في إناء نظيف يكتب فيه آيات من القرآن ثم يصب فيه الماء ويمزج، ثم يشربه المريض، هذا الذي كان يفعله السلف الصالح ، ولا بأس باستعماله، وقد جربه بعض الناس فانتفعوا به.

و أما الأقلام والحبر: فلا ينبغي أبدًا أن يستعملها الإنسان في هذه المسألة، لأننا لا ندري ما هي مركبات هذا الحبر، سواء جافا أو سائلا.

مطالب مرتبط:

(۶۶) حکم استفاده از روغنی که بر آن خوانده شده

جایز است آنچه از روغن، آب، خرما، نان و غیره که بر آن خوانده شده استفاده شود؛ خواندن بر همه‌ی روغن‌ها، خوراکی‌‌ها و نوشیدنی‌هایی که مریض، آن‌ها را می‌خورد و می‌نوشد، جایز است.

ادامه مطلب …

(۴۸) حسن ظنّ (گمان نیک) به الله

حسن ظنّ به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ این ‌گونه است که هرگاه انسان کار نیکی انجام دهد به پروردگارش حسن ظنّ دارد که این عمل را از وی قبول می‌کند. هرگاه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را صدا زده و دعا نماید؛ به وی حسن ظن دارد که دعایش را قبول و اجابت می‌کند...

ادامه مطلب …

(۵۲) طلب یاری از الله

دعا فقط برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و استعاذه و پناه بردن فقط به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌باشد، مالکیت نیز فقط برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است زیرا او مستحق است که دعا شود و به وی پناه برده شود و او دارای فضل و احسان است.

ادامه مطلب …

(۷۴) حکم رقیه کردن بر روی آب و نوشاندن آن به مریض

برخی از سلف این کار را انجام داده‌اند؛ یعنی در آب می‌دمند و سپس شخص بیمار آن را می‌نوشد که تجربه شده و سودمند بوده است....

ادامه مطلب …

(۶۳) قراردادن رقیه به عنوان شغل

فارغ شدن برای خواندن بر بیماران، کار خوب و نیکی است تا زمانی که هدف انسان رضایت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و فایده رساندن به بندگان الله و توجیه نمودن آن‌ها به رقیه‌ی شرعی که در قرآن و سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد شده، باشد.

ادامه مطلب …

(۵۶) حکم قرائت روی آب

اشکالی ندارد روی آب قرائت شود و بیمار با آن وضو گیرد تا بدین وسیله‌ شفا یابد.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه