(۹۳۳) سوال: الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ در قرآن میفرماید: {أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ * الَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ} [يونس: ۶۲-۶۳]: (آگاه باشید؛ همانا دوستان الله، نه ترسی بر آنهاست و نه غمگین میشوند . کسانیکه ایمان آوردند و پرهیزگاری میکردند). این اولياء چه کسانی هستند؟ صفات آنها چیست؟
جواب:
الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ عهدهدار بیان و توضیح دربارهی این اولياء شده و فرموده: {الَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ} [يونس: ٦٣]: (کسانیکه ایمان آوردند، و پرهیزگاری میکردند). اوصاف آنها چنین است: هرکس مومن متقی باشد، میشود ولیّ الله. اما ولایت به بلند بودن آستین و بزرگی عمامه و دراز بودن مسواک نیست. بلکه ولایت به ایمان و تقواست. بنابراین هر وقت دیدیم کسی با ترک واجب یا انجام حرام، مرتکب معصیت نشده و بر صراط مستقیم استقامت دارد، میفهمیم که یکی از اولیاء الله است.
اما آیا اولیاء الله بعد از مرگشان به انسان سودی میرسانند؟ خیر. به هیچ کسی نفعی نمیرسانند. به همین خاطر جایز نیست انسان سر قبر کسی که او را ولی مینامند، برود و بگوید: ای سرورم، من فقیر هستم؛ مرا غنی کن. در صورتی که چنین کند، کافر گشته و به الله شرک ورزیده است. یا چنان که میگویند: زنی برود خاک قبر کسی را که میگویند ولیّ است، بردارد و آن را با آب مخلوط کند و سپس آن را بخورد که بچهدار شود. هیچ کدام از اینها حقیقت ندارد و جایز نیستند. ولیّ به هیچ کس نفعی نمیرساند. فقط در هنگام حیات، برای خودش سودمند است. چه بسا برای کسی دعا کند که این دعا یا پذیرفته میشود و یا خیر. اما بعد از مرگش، برای هیچ کسی سود ندارد.
***