(۸۱۷) سوال: از برادری شنیدم که میگوید: گفتن عبارت (صدق الله العظیم) بعد از پایان تلاوت، بدعت است. آیا این سخن صحت دارد؟
جواب:
بله، خاتمه دادن به تلاوت با جملهی (صدق الله العظیم)، بدعت است. چون گفتن آن در پایان تلاوت، از رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم و اصحاب ایشان رَضِيَاللهُعَنْهُم وارد نیست. از رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم روایت شده که فرمود: «بر شماست عمل به سنت من و سنت خلفای راشدین هدایت یافتهی پس از من. به آن تمسّک جسته و به آن محکم چنگ زنید و از امور نوظهور در دین بر حذر باشید. چرا که هر امرِ نوظهوری بدعت و هر بدعتی گمراهیست».[۱] بنا بر این وقتی کسی قرآن میخواند باید خاتمهی تلاوتش، آخرین آیهای باشد که تلاوت میکند و چیزی به آن نیفزاید.
***
[۱] سنن ابو داود: کتاب السنة، باب فی لزوم السنة. حدیث شماره (۴۶۰۷). سنن ابن ماجه: کتاب المقدمة، باب اتباع سنة الخلفاء الراشدین المهدیین. حدیث شماره (۴۲). سنن دارمی: کتاب المقدمة، باب اتباع السنة. حدیث شماره (۹۶). مسند احمد: مسند عرباض بن ساریه رَضِيَاللهُعَنْهُ. حدیث شماره: (۱۷۱۴۴)، از عرباض بن ساریه رَضِيَاللهُعَنْهُ با این لفظ: «فَعَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الْمَهْدِيِّينَ الرَّاشِدِينَ، تَمَسَّكُوا بِهَا وَعَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِذِ، وَإِيَّاكُمْ وَمُحْدَثَاتِ الْأُمُورِ، فَإِنَّ كُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ، وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ».