۹۰۸- وعن أنسٍ رضي الله عنه أنَّه قَالَ لِثابِتٍ رحمهاللهُ: ألا أرْقِيكَ بِرُقْيَةِ رسولِ الله صلی الله علیه و آله و سلم؟ قَالَ: بَلَى، قَالَ: «اللهمَّ رَبَّ النَّاسِ، مُذْهِبَ البَأسِ، اشْفِ أنْتَ الشَّافِي، لا شَافِيَ إِلا أنْتَ، شِفَاءً لا يُغَادِرُ سَقماً». [روایت بخاري]([۱])
ترجمه: از انس رضي الله عنه روایت است که به ثابت رَحِمَهُالله گفت: آیا دعایی را که رسولالله صلی الله علیه و آله و سلم بر بیماران میخواند، بر تو بخوانم؟ ثابت گفت: آری. و انس این دعا را خواند: «اللهمَّ رَبَّ النَّاسِ، مُذْهِبَ البَأسِ، اشْفِ أنْتَ الشَّافِي، لا شَافِيَ إِلا أنْتَ، شِفَاءً لا يُغَادِرُ سَقماً».([۲])
([۲]) ترجمهی دعا: «اي پروردگار مردم! و ای از میانبرندهی بیماری! – این بنده را- شِفا ده که تو شِفادهندهای و هیچ شفادهندهای جز تو وجود ندارد؛ آنچنان بهبودی و شفايي عنايت بفرما كه هيچ بيمارياي باقي نگذارد».