۶۴۶- وعن عائشة رضي اللَّه عنها قالت: مَا خُيِّر رسولُ اللَّه صلی الله علیه و آله و سلم بَينَ أَمْرينِ قَطُّ إِلاَّ أَخَذَ أَيْسَرَهُمَا، مَا لَم يَكُن إِثْمًا، فإنْ كانَ إِثْمَا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ. وَمَا انْتَقَمَ رسولُ اللَّه صلی الله علیه و آله و سلم لِنَفْسِهِ فِي شَيءٍ قَطُّ، إِلاَّ أَن تُنتَهَكَ حُرْمَةُ اللَّه، فَينتَقِم لِلَّهِ تعالى. [متفقٌ عليه]([۱])
ترجمه: عایشه رضي الله عنها میگوید: هرگاه رسولالله صلی الله علیه و آله و سلم در میان دو گزینه مخیَّر میشد، آسانترین آنها را انتخاب میکرد، در صورتی که گناه نبود؛ و اگر گناه بود، بیش از همهی مردم از آن دوری میجست. رسولالله صلی الله علیه و آله و سلم هیچگاه در هیچ موردی برای خود انتقام نگرفت، مگر اینکه حرمت دین الله شکسته میشد که در این صورت بهخاطر الله انتقام میگرفت.